Γνωστό το παραμύθι, αφού ακόμα και σήμερα οι γνωστοί πατριώτες με το τρυφίλι στο στήθος κάνουν μαθήματα πατριωτισμού στην Ελλάδα. Μας πείραξε ο ένας ο Γουόκαπ. Όχι η πολυεθνική παρέλαση του αγαπημένου τους προπονητή.
Αν ρωτήσεις τον Εργκίν Αταμάν (τον άνθρωπο που βλέπει τον Παναθηναϊκό σαν τη νέα Μακάμπι του ’04 και συμπεριφέρεται σαν τον Ομπράντοβιτς με διδακτορικό στο… ταψί), θα σου πει ότι ο Τόμας Γουόκαπ δεν είναι Έλληνας και δεν έχει “θέση” στην Εθνική. Είναι «ξένος». Είναι «αμερικάνος». Παίζει στον Ολυμπιακό – άρα, μάλλον και κατάσκοπος. Πόσοι νατουραλιζέ επιτρέπονται σε μια Εθνική ομάδα; Ένας. Πόσους έχει η Εθνική Ελλάδος; Έναν. Ποιος είναι αυτός; Ο Τόμας Γουόκαπ. Και ποιος τους πείραξε; Ο ένας….τα ίδια και χειρότερα βέβαια έχει πει και για τον Σάσα Βεζένκοφ, στον Γουόκαπ όμως έχει στηθεί η προπαγάνδα του πράσινου αφηγήματος.
Και τώρα ας ρίξουμε μια ματιά στο ρόστερ της υπερήφανης εθνικής Τουρκίας. Ο ένας γεννημένος στην Τασκένδη. Ο άλλος στην Οχρίδα. Ένας ακόμη από την Πρίστινα. Ένας άλλος από την Αλβανία. Ένας… φρέσκος από τη Νιγηρία. Κι αν βαρεθήκατε την Ευρασία, πάρτε και έναν από Οχάιο, ΗΠΑ. Στο σύνολο 6 παίκτες, απεσταλμένοι απο τον ΟΗΕ για την super ομάδα της Τουρκίας, που παίζει μόνιμα με 5 ξένους στην πεντάδα της.
Η Τουρκία στο EuroBasket 2025 παρουσιάζεται ως μια κοσμοπολίτικη εθνική κοινότητα. Το μοναδικό της πρόβλημα φαίνεται πως είναι ο Γουόκαπ της Ελλάδας. Πιθανόν επειδή δεν μιλάει… τουρκικά.
Επειδή όμως το θράσος έχει και όρια, δείτε εδώ για ποιους μιλάμε και με αποδείξεις.
Shane Larkin: Ο Αμερικανός που δεν έχει καμία σχέση με την Τουρκία, πέρα από το διαβατήριο. Έπαιζε για τους Celtics, τώρα για την Efes. Τον έκαναν εθνικό ήρωα – του ετοιμάζουν και τζαμί με τ’ όνομά του.
Adem Bona: Νιγηριανός, έπαιξε NCAA, τώρα πήρε υπηκοότητα express – λες και ήταν επείγον.
Kenan Sipahi: Πρίστινα. Δεν είναι και ακριβώς η Καππαδοκία.
Cedi Osman: Μητέρα απο Βόσνια, πατέρας Τούρκος, γέννημένος στα Βαλκάνια. Αλλά κανένα πρόβλημα – «δικός μας» είναι και αυτός.
Ömer Yurtseven: Χτες που γράψαμε το άρθρο κάναμε ένα λάθος και ξεχάσαμε τον παίκτη του Παναθηναϊκού. Τούρκος και αυτός απο την Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν!
Όταν παίζει ο “ξένος” μας, ο Τόμας Γουόκαπ, από την άλλη, ζει στην Ελλάδα πάνω από 3 χρόνια, μιλάει ελληνικά, έχει ελληνικό διαβατήριο, έχει καταθέσει ψυχή και… ιδρώτα.
Αλλά είναι του Ολυμπιακού. Και είναι ο μόνος νατουραλιζέ. Άρα “ξένος”. Άρα “ντροπή”.Δεν φτάνει που δεν κάναμε «εισαγωγές» παικτών κατά τσουβάλια, μας κάνουν και ηθικά μαθήματα.
Το γνωστό παλιό παραμύθι…
Η Τουρκία διαχρονικά παίζει το παιχνίδι της εικόνας: να φαίνεται ενιαία, ηθική και «παραδοσιακή» στον αθλητισμό. Όταν, όμως, δεν βγαίνουν τα κουκιά, ανοίγει η πόρτα της υπηκοότητας και μπαίνουν μέσα από κάθε ήπειρο.
Και μετά κάνουν διαλέξεις περί “παραχάραξης της εθνικής ταυτότητας”.
Εθνική Τζένγκα. Η Εθνική Ελλάδος είναι αυτή τη στιγμή μια από τις λίγες ομάδες που δεν γελοιοποιούν τον θεσμό του νατουραλιζέ. Ένας παίκτης, με ουσιαστική συμμετοχή στην κοινωνία, στην ομάδα και στην καθημερινότητα της χώρας.
Οι υπόλοιποι ας κοιτάξουν πρώτα το δικό τους μωσαϊκό πριν μιλήσουν για “ξένους”. Γιατί όταν η Εθνική σου μοιάζει περισσότερο με meeting του ΟΗΕ, ίσως δεν είναι καλή ιδέα να κουνάς το δάχτυλο σε κανέναν.
Καλή επιτυχία στο EuroBasket 2025.
