Μεταπηδήστε στο περιεχόμενο

Σοκ στην αντλία: Σπάει το φράγμα των 2 ευρώ η βενζίνη – Η προειδοποίηση για τα νησιά και το “κραχ”

Κίτρινη αντλία βενζίνης την ώρα που γεμίζει το ρεζερβουάρ ενός αυτοκινήτου, εν μέσω της νέας αύξησης τιμών στα καύσιμα.

Το ράλι της ακρίβειας στα καύσιμα παίρνει διαστάσεις κανονικού «ντέρμπι», με την τιμή της βενζίνης να βάζει… γκολ από τα αποδυτήρια στην τσέπη των καταναλωτών. Με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τις διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις να δίνουν τον ρυθμό της αναμέτρησης, το ψυχολογικό φράγμα των 2 ευρώ ανά λίτρο αναμένεται να σπάσει μέχρι τα τέλη Μαρτίου, φέρνοντας τους οδηγούς αντιμέτωπους με ένα πρωτοφανές οικονομικό «κραχ».

Το «θρίλερ» στα πρατήρια και η εκτόξευση στα νησιά

Η κατάσταση στα πρατήρια θυμίζει τελικό… θρίλερ. Σύμφωνα με τα όσα αποκάλυψε στο ethnos.gr ο πρώην πρόεδρος της ΠΟΠΕΚ, Γιώργος Ασμάτογλου, η μέση τιμή στα μεγάλα αστικά κέντρα ετοιμάζεται να «καρφώσει» πάνω από τα 2 ευρώ. Ακόμη χειρότερη είναι η εικόνα στα νησιά και την περιφέρεια, όπου το κοντέρ οδεύει ολοταχώς για τα 2,20 ευρώ/λίτρο. Η εκτόξευση του βαρελιού στα 118 δολάρια, μετά το αρχικό χτύπημα των 94 δολαρίων, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για… άμυνα από πλευράς καταναλωτών.

Ο ρόλος του Τραμπ, του ΟΠΕΚ και η φορολογία 65%

Το διεθνές ταμπλό παίζει τον δικό του καταλυτικό ρόλο σε αυτό το σκληρό μαρκάρισμα. Αν οι χώρες του ΟΠΕΚ και ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχίσουν να πιέζουν επιθετικά τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου, το παιχνίδι της φθηνής μετακίνησης θα χαθεί οριστικά. Όπως σημειώνει ο έμπειρος παράγοντας της αγοράς, οι δεξαμενές των πρατηρίων είναι άδειες, την ώρα που τα διυλιστήρια παίζουν «μπάλα» με τις διεθνείς τιμές, βγάζοντας συχνά εκτός έδρας τους πολίτες με τα δυσβάσταχτα “plus”.

Το μοναδικό σύστημα τακτικής που μπορεί να γυρίσει το ματς είναι η οριζόντια μείωση των φόρων. Τα επιδόματα τύπου “Fuel Pass” χαρακτηρίζονται ως… παθητική άμυνα που απλώς καθυστερεί το αναπόφευκτο, ειδικά όταν η φορολογία αγγίζει το 65% της τελικής τιμής. Το «μπαλάκι» πλέον περνάει στο τερέν της κυβέρνησης, η οποία καλείται να εκμεταλλευτεί τον δημοσιονομικό της χώρο και να μειώσει τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, σφυρίζοντας τη λήξη σε αυτό το ατελείωτο ράλι ακρίβειας.