Η κριτική στον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ χτυπάει κόκκινο μετά τις απανωτές γκέλες και τους πεταμένους βαθμούς που πληγώνουν τον εγωισμό του συλλόγου. Ο Βάσκος τεχνικός βρίσκεται στη δυσκολότερη καμπή της τρίτης του χρονιάς στον πάγκο προσπαθώντας να βρει λύσεις σε ένα επιθετικό μπλακ άουτ που ελάχιστοι περίμεναν.
Η εύκολη ανάγνωση μιλάει για έλλειψη εναλλακτικού πλάνου αλλά η σκληρή πραγματικότητα κρύβεται στην απόλυτη φθορά του βασικού κορμού. Ο Ολυμπιακός μπήκε στη φετινή εξαντλητική δοκιμασία του Champions League κουβαλώντας το βάρος της υπερπροσπάθειας των προηγούμενων ετών.
Η κατάκτηση της 18ης θέσης στην Ευρώπη ήρθε με τεράστιο σωματικό και πνευματικό κόστος που τώρα βγαίνει με σκληρό τρόπο στο χορτάρι. Βασικά γρανάζια της μηχανής έμειναν από καύσιμα και το ροτέισον μοιάζει με πολυτέλεια που η ομάδα δεν αντέχει πλέον να πληρώσει.
Το βαρύ τίμημα της κούρασης και η επιθετική ξηρασία
Ο Τσικίνιο σέρνει το κορμί του στο γήπεδο εξουθενωμένος από τα συνεχόμενα ματς και τους μικροτραυματισμούς που του έκοψαν βίαια τον ρυθμό. Την ίδια στιγμή παίκτες βαρόμετρα όπως ο Ποντένσε και ο Ζέλσον αδυνατούν να μετουσιώσουν την υπεροχή τους σε ουσία και γκολ.
Η παρατεταμένη απουσία που είχε ο Ελ Καμπί άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό το οποίο ο Ταρέμι δεν μπόρεσε να καλύψει επαρκώς στα κρίσιμα λεπτά. Η λειψανδρία στο σκοράρισμα μεταφέρθηκε σαν ιός και στον άξονα με τα χαφ να πετάνε στα σκουπίδια τη μία ευκαιρία μετά την άλλη.
Ο Έσε και ο Μουζακίτης δίνουν τεράστιες μάχες ανασταλτικά αλλά η συνεισφορά τους στο επιθετικό τρίτο παραμένει ανησυχητικά χαμηλή. Είναι χαρακτηριστικό πως τη μεγαλύτερη ουσία την προσφέρει ο Γιαζίτζι κυρίως σε παιχνίδια Κυπέλλου δίνοντας λύσεις ερχόμενος από τον πάγκο.
Οι μεταγραφές που δεν βγήκαν και η επόμενη μέρα
Το μεγάλο πρόβλημα στο Ρέντη δεν είναι η δημιουργία φάσεων αλλά το καθαρό μυαλό και η αυτοπεποίθηση στην τελική προσπάθεια. Οι 35 τελικές απέναντι στην ΑΕΛ αποδεικνύουν πως η ομάδα παράγει ποδόσφαιρο αλλά της λείπει απελπιστικά το δολοφονικό ένστικτο μέσα στο κουτί.
Δυστυχώς ο μεταγραφικός σχεδιασμός άφησε κενά αφού οι ακριβές προσθήκες των Στρεφέτσα και Καμπελά δεν δικαιολόγησαν ποτέ τον ντόρο της άφιξής τους. Ταλέντα με προοπτική όπως ο Σιπιόνι δείχνουν ανέτοιμα να κολυμπήσουν στα βαθιά όταν η μπάλα ζυγίζει έναν τόνο και το άγχος πνίγει τα πόδια.
Το ρόστερ ξέμεινε από απαραίτητο βάθος και ορισμένοι παίκτες δείχνουν ανεξήγητα στάσιμοι και εγκλωβισμένοι στη μετριότητα. Η παρούσα κατάσταση απαιτεί χαρακτήρα και απόλυτη συσπείρωση για να σωθεί η χρονιά προτού αρχίσουν τα αναπόφευκτα δικαστήρια του καλοκαιριού.
