Σιλβέν Φρανσίσκο και ASVEL τα βρήκαν. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Eurohoops, ο Γάλλος γκαρντ συμφώνησε με την Βιλερμπάν για συμβόλαιο ύψους 4 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως — το μεγαλύτερο της καριέρας του και, παράλληλα, το ακριβότερο στην ιστορία του γαλλικού μπάσκετ.
Η εξέλιξη μεταφράζεται σε νέο «άκυρο» για τον μπασκετικό Παναθηναϊκό, που είχε εκδηλώσει σοβαρό ενδιαφέρον για τον 27χρονο playmaker και τον παρακολουθούσε ως μια από τις λύσεις στη γραμμή του ένα.
Το συμβόλαιο που έσπασε το ταμπού στη Γαλλία
Τα 4 εκατομμύρια ευρώ ανά σεζόν είναι ποσό που το γαλλικό πρωτάθλημα δεν είχε ξαναδεί. Η ASVEL του Τόνι Πάρκερ έβαλε το χέρι βαθιά στην τσέπη για να κρατήσει τον Φρανσίσκο στη χώρα και να τον μετατρέψει σε franchise player της επόμενης σεζόν, την ώρα που υπήρχε ξεκάθαρα ενδιαφέρον και από EuroLeague clubs.
Το ύψος της συμφωνίας δείχνει και το πόσο έχει ανέβει η μετοχή του παίκτη μετά τη σεζόν που έκανε με τη φανέλα της Παρί. Από scorer που έπαιζε σε επίπεδο EuroCup, πέρασε σε καθεστώς πρώτου ονόματος για μία από τις πλουσιότερες ομάδες της EuroLeague.
Τι σημαίνει για τον Παναθηναϊκό
Για τον Παναθηναϊκό, η υπόθεση Φρανσίσκο ήταν από τα ονόματα που έμπαιναν στα χαρτιά για την ενίσχυση των γκαρντ. Το «πράσινο» front office είχε ανοίξει το θέμα, αλλά η μάχη με το ταμείο της ASVEL ήταν εξαρχής δύσκολη — και τελικά χάθηκε.
Δεν είναι η πρώτη φορά φέτος που στόχος των πρωταθλητών Ευρώπης κλείνει αλλού πριν δοθεί επίσημη πρόταση από τη Λεωφόρο. Η εικόνα που μένει είναι ότι το «τριφύλλι» μπαίνει στη συζήτηση, αλλά συχνά υστερεί στην τελική προσφορά, ειδικά σε παίκτες που γίνονται τάσεις της αγοράς.
Η περίπτωση Φρανσίσκο δείχνει κάτι που ο Παναθηναϊκός πρέπει να αποδεχτεί νωρίτερα παρά αργότερα — όταν μιλάμε για 25–28χρονους κομβικούς γκαρντ με ζήτηση, η αγορά πληρώνει πλέον 3,5 και 4 εκατομμύρια. Η εποχή που ο τίτλος της EuroLeague από μόνος του ήταν αρκετό «δέλεαρ» για να ρίξει τη μισθολογική απαίτηση τελειώνει. Αν η ομάδα του Αταμάν θέλει πραγματικά πρωταγωνιστές στις θέσεις 1–2, χρειάζεται είτε να μπαίνει στη διαπραγμάτευση πιο επιθετικά από την αρχή, είτε να γυρίσει σε στοχευμένη ανάδειξη ταλέντων μέσα από τις ακαδημίες και τις χαμηλότερες κατηγορίες. Το να μένει σε «καλά ονόματα στη λίστα» δεν είναι πια στρατηγική, είναι αναμονή.
