Ο Ολυμπιακός πάει στο ΟΑΚΑ για το Game 2 των τελικών της GBL με προβάδισμα 1-0 στη σειρά και με δύο σημαντικές αλλαγές στη δωδεκάδα του. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας ενεργοποιεί τον Ντόντα Χολ και βάζει τον Φρανκ Νιλικίνα στη θέση του Τάισον Γουόρντ, στέλνοντας μήνυμα ότι δεν περιμένει — κυνηγάει το μπρέικ.
Η επιστροφή του Χολ στη δωδεκάδα είχε προαναγγελθεί τις προηγούμενες μέρες. Η πραγματική έκπληξη είναι ο Νιλικίνα. Ο Γάλλος γκαρντ μπαίνει στο ρόστερ αντί του Γουόρντ και αυτό αλλάζει αρκετά πράγματα στη φυσιογνωμία της ομάδας.
Με αυτή την επιλογή ο Μπαρτζώκας κερδίζει τρία πράγματα ταυτόχρονα: περισσότερο χειρισμό της μπάλας στην περιφέρεια, επιπλέον αμυντικές λύσεις πάνω στους γκαρντ του Παναθηναϊκού, και τη δυνατότητα να βγάζει διαφορετικά σχήματα. Το κόστος είναι ότι ο Κώστας Παπανικολάου μένει ουσιαστικά ο μοναδικός καθαρός small forward της ομάδας.
Από εκεί και πέρα, ο Χολ μπαίνει για να μοιραστεί ζεστά λεπτά με τον Νικολά Μιλουτίνοφ και τον Άλεκ Πίτερς, σε ένα ματς όπου τα ριμπάουντ και η μάχη κοντά στο καλάθι μοιάζουν αποφασιστικά. Η δωδεκάδα συμπληρώνεται από τους Γουόκαπ, Τζόζεφ, Φουρνιέ, Λαρεντζάκη, Νετζήπογλου και Σάσα Βεζένκοφ.
Ο Αταμάν επιμένει — και αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της βραδιάς
Στον αντίποδα, ο Εργκίν Αταμάν δεν αλλάζει τίποτα. Η εξάδα ξένων του Παναθηναϊκού παραμένει ίδια: Τι Τζέι Σορτς, Τζέριαν Γκραντ, Κέντρικ Ναν, Τζέντι Οσμάν, Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, Ματίας Λεσόρ. Εκτός αποστολής μένουν ξανά οι Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και Κένεθ Φαρίντ.
Η απουσία του Κώστα Σλούκα είναι το κλειδί που δικαιολογεί την παραμονή του Σορτς στην εξάδα — ο Τούρκος προπονητής θέλει διπλό playmaking απέναντι στην πίεση που ασκεί ο Ολυμπιακός στον άξονα. Αυτό όμως αφήνει τη ρακέτα του Παναθηναϊκού με λίγα κιλά, ένα κομμάτι που είχε προβλήματα ήδη από το Game 1 στο ΣΕΦ.
Ο ένας παίζει σκάκι, ο άλλος ποντάρει στην επανάληψη
Η εικόνα είναι σπάνια στους ελληνικούς τελικούς και αξίζει να σταθούμε: η ομάδα που κερδίζει τη σειρά είναι αυτή που αλλάζει, και η ομάδα που έχασε είναι αυτή που μένει στα ίδια. Συνήθως η λογική θέλει το αντίθετο.
Ο Μπαρτζώκας ουσιαστικά δηλώνει ότι το 1-0 δεν του φτάνει αν δεν μπορεί να επιβάλει το παιχνίδι του και στην έδρα του αντιπάλου, και προτιμά να ρισκάρει την ευελιξία παρά την ασφάλεια. Ο Αταμάν, αντίθετα, στηρίζει την κρίση του στο ότι το πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν είναι το ρόστερ αλλά η ατομική απόδοση — κάτι που είναι λογικό επιχείρημα, αλλά αφήνει ανοιχτό το γνωστό ερωτηματικό: τι μπορεί να δώσει ο Χουάντσο σε ριμπάουντ και ενέργεια αν τον είχε στα 7-8 λεπτά κρίσης. Αν το Game 2 κριθεί στα δευτερόλεπτα από κατοχές κοντά στο καλάθι, αυτή η επιλογή θα ξανασυζητηθεί.
Το ΟΑΚΑ θα δείξει ποιος είχε δίκιο. Πάντως ο Ολυμπιακός φτάνει εκεί με προβάδισμα στη σειρά και πρωτοβουλία στις κινήσεις — διπλό πλεονέκτημα που σπάνια έχει η φιλοξενούμενη ομάδα σε τελικό.
