Game 3, 102-92, 2-1 στη σειρά για τον Ολυμπιακό. Την επομένη της ήττας του Παναθηναϊκού στο ΣΕΦ, ο Εργκίν Αταμάν —που είχε αποβληθεί προς τα τέλη του αγώνα και δεν παραβρέθηκε στη συνέντευξη Τύπου— επέλεξε να μιλήσει από τα social media. Όχι όμως για το παιχνίδι. Για τους Έλληνες παίκτες του Ολυμπιακού. Ξανά.
«Φίλοι του Ολυμπιακού, επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ένα γεγονός, χθες, στον τρίτο τελικό του Ελληνικού Πρωταθλήματος, η ομάδα σας δεν κατάφερε να παρατάξει ούτε έναν πραγματικό διεθνή παίκτη της Εθνικής Ελλάδας», έγραψε ο Τούρκος τεχνικός.
Πρόκειται για ατάκα που έχει γίνει κυριολεκτικά καραμέλα. Η ίδια κουβέντα, σε διάφορες παραλλαγές, επιστρέφει κάθε φορά που τα πράγματα στραβώνουν στο παρκέ. Και επειδή έχει επαναληφθεί τόσες φορές, αξίζει επιτέλους να την πάμε στα ψιλά.
Τι «ξέχασε» να αναφέρει ο Αταμάν για το Game 3
Ο Κώστας Παπανικολάου ήταν στο rotation του Ολυμπιακού. Δεν αγωνίστηκε στο Game 3 επειδή ήταν τραυματίας — δεν ήταν επιλογή του Γιώργου Μπαρτζώκα. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ, του οποίου η μητέρα είναι Ελληνίδα, ήταν επίσης εκτός λόγω τραυματισμού. Δύο απουσίες, μηδέν προπονητικές αποφάσεις. Ο Αταμάν τα γνωρίζει — απλώς δεν τον βολεύουν.
Προφανώς η σπόντα είχε όνομα και διεύθυνση, Τόμας Γουόκαπ και κατά καιρούς και άλλους. Το έχει κάνει και ευθέως στο παρελθόν. Είναι θεμιτή κριτική; Θα ήταν, αν δεν προερχόταν από τον συγκεκριμένο προπονητή.

Πόσους Τούρκους είχε ο Αταμάν στο rotation της Εφές το 2022;
Εδώ έρχεται το πιο νόστιμο κομμάτι. Πάμε λίγο πίσω, στον τελικό της Euroleague 2022. Εφές – Ρεάλ Μαδρίτης 58-57. Δεύτερο σερί τρόπαιο για τον Αταμάν. Δωδεκάδα της Εφές: Λάρκιν, Μπομπουά, Σίγκλετον, Μπράιαντ, Γκάζι, Μοερμάν, Τουντσέρ, Πλάις, Μίτσιτς, Άντερσον, Πετρούσεφ, Ντάντστον.
Πόσοι γηγενείς Τούρκοι αγωνίστηκαν στον τελικό; Κανένας. Οι Γκάζι και Τουντσέρ ήταν στη δωδεκάδα, αλλά δεν πάτησαν παρκέ ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Ο Σέιν Λάρκιν, διεθνής με την Τουρκία, είναι Αμερικανός από το Οχάιο που πολιτογραφήθηκε. Δεν είναι κακό αυτό — έτσι λειτουργεί το σύγχρονο μπάσκετ. Αλλά τότε ίσχυε για τον Αταμάν και τώρα δεν ισχύει για τον Ολυμπιακό;
Και για να μην ξεμένουμε από στοιχεία: στο τελευταίο Eurobasket, η Εθνική Τουρκίας —που κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο— είχε 7 στους 12 παίκτες χωρίς καταγωγή από τη χώρα. Πάνω από τους μισούς. Συζήτηση γι’ αυτό όμως, δημόσια, από τον Αταμάν, δεν θυμόμαστε.
Η εικόνα συνολικά
Το σύγχρονο μπάσκετ έχει συγκεκριμένη πραγματικότητα. Πολύ καλές φουρνιές γηγενών παικτών δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή — ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Τουρκία, ούτε σχεδόν πουθενά στην Ευρώπη πέρα από Σερβία και Λιθουανία. Οι ομάδες πληρώνουν χρυσάφι σε ξένους παίκτες και πολιτογραφούν. Είναι η κανονικότητα.
Το παράξενο δεν είναι η κριτική σε ένα φαινόμενο. Είναι η επιλεκτική κριτική: από έναν προπονητή που κέρδισε δύο σερί Euroleague με ομάδα όπου οι Τούρκοι ήταν διακοσμητικοί στη δωδεκάδα, και που τώρα δείχνει με το δάχτυλο τον αντίπαλο για το ίδιο ακριβώς πράγμα — μάλιστα τις φορές που χάνει.
Στο τέλος του Game 3, ο σκορ ήταν 102-92. Το ζητούμενο για τον προπονητή κάθε ομάδας μετά από μία ήττα είναι τι θα διορθώσει στο Game 4. Όχι ποιον θα τσιγκλίσει στο Instagram.





















