Ολυμπιακός: Έσε και Τσικίνιο δεν είναι πλέον δεδομένοι – Η απόφαση που πρέπει να πάρει ο Μεντιλίμπαρ

Ο Ολυμπιακός έχει ανεβάσει σημαντικά το επίπεδο του ρόστερ του.Και όσο αυξάνεται η ποιότητα γύρω από τη βασική ενδεκάδα, τόσο πιο έντονα φαίνεται ένα ερώτημα που ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ θα χρειαστεί σύντομα να απαντήσει.

Πρέπει ο Σαντιάγκο Έσε και ο Τσικίνιο να συνεχίσουν να θεωρούνται σχεδόν δεδομένες επιλογές στον άξονα;

Η δική μου απάντηση είναι όχι.

Όχι γιατί ξαφνικά έγιναν κακοί παίκτες.

Αλλά γιατί ο Ολυμπιακός έχει πλέον περισσότερες απαιτήσεις, περισσότερες λύσεις και χρειάζεται διαφορετικά χαρακτηριστικά ανάλογα με το παιχνίδι.

Το πρόβλημα με τον Τσικίνιο φαίνεται όταν κλείνουν οι χώροι

Ο Τσικίνιο έχει δώσει πολλά στον Ολυμπιακό.

Ένταση, πίεση, κίνηση χωρίς την μπάλα, γκολ σε σημαντικές στιγμές και τεράστια διάθεση να υπηρετήσει το πλάνο του προπονητή.

Αυτό δεν διαγράφεται.

Το ζήτημα όμως είναι άλλο.

Όταν ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζει μία ομάδα που περιμένει χαμηλά και κλείνει τον κεντρικό διάδρομο, χρειάζεται από τον παίκτη πίσω από τον φορ κάτι περισσότερο από τρέξιμο.

Χρειάζεται τελική πάσα.

Χρειάζεται αλλαγή ρυθμού.

Χρειάζεται ένας παίκτης που θα δει το μικρό κενό πριν κλείσει.

Και εκεί ο Τσικίνιο δεν είναι πάντα τόσο αποτελεσματικός όσο απαιτεί πλέον το επίπεδο της ομάδας.

Στο 1-1 με τον Βόλο, ο Πορτογάλος βρέθηκε ξανά στο βασικό σχήμα μαζί με Έσε και Ντάνι Γκαρθία, σε ένα παιχνίδι όπου ο Ολυμπιακός είχε την μπάλα αλλά δυσκολεύτηκε να μετατρέψει την κατοχή σε καθαρές δημιουργικές καταστάσεις.

Αυτό δεν σημαίνει ότι έφταιγε μόνο ο Τσικίνιο.

Σημαίνει όμως ότι τέτοια παιχνίδια αναδεικνύουν το συγκεκριμένο όριό του.

Ο Έσε πρέπει να κριθεί διαφορετικά

Με τον Έσε το θέμα είναι διαφορετικό.

Ο Αργεντινός ποτέ δεν ήταν ο δημιουργός του Ολυμπιακού.

Η αξία του βρίσκεται αλλού.

Στην ένταση.

Στις καλύψεις.

Στο pressing.

Στην ικανότητά του να σβήνει μεταβάσεις και να κρατά την ομάδα όρθια όταν το παιχνίδι αποκτά υψηλό ρυθμό.

Σε μεγάλα ευρωπαϊκά ματς όλα αυτά μπορεί να είναι ανεκτίμητα.

Όταν όμως ο αντίπαλος δίνει την μπάλα στον Ολυμπιακό και τον περιμένει πίσω από αυτήν, τότε οι απαιτήσεις αλλάζουν.

Εκεί χρειάζεσαι έναν μέσο που όχι μόνο θα ανακτήσει την κατοχή αλλά θα την προωθήσει σωστά.

Θα σπάσει γραμμή.

Θα περάσει κάθετα.

Θα πάρει πρωτοβουλία.

Και τότε οι περιορισμοί του Έσε με την μπάλα γίνονται πολύ περισσότερο ορατοί.

Το μεγάλο λάθος θα είναι να αντιμετωπίζονται όλα τα παιχνίδια το ίδιο

Εδώ βρίσκεται για μένα η ουσία.

Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται να «βγάλει» τον Έσε από την ομάδα.

Ούτε να πετάξει τον Τσικίνιο στην άκρη.

Χρειάζεται να σταματήσει να χρησιμοποιεί τους ίδιους παίκτες επειδή απλώς αποτελούν την παλιά, ασφαλή συνταγή.

Το ρόστερ έχει αλλάξει.

Ο Μεντιλίμπαρ έχει πλέον τον Ρέμο Φρόιλερ.

Έχει τον Γκουστάβο Πουέρτα.

Έχει τον Λορέντσο Σκιπιόνι.

Έχει τον Γκουστάβο Σα.

Υπάρχουν ο Κώστας Φορτούνης και ο Γιουσούφ Γιαζίτσι για πιο δημιουργικούς ρόλους.

Δεν έχουν όλοι το ίδιο προφίλ.

Ακριβώς αυτό είναι το πλεονέκτημα.

Ο προπονητής μπορεί πλέον να επιλέγει με βάση τις ανάγκες του αγώνα.

Ο Πουέρτα είναι μία από τις επιλογές που πρέπει να δοκιμαστούν

Ο Γκουστάβο Πουέρτα είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα νέα μεταβλητή.

Ο Κολομβιανός αποκτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου, έχοντας ήδη αγωνιστεί βασικός στη La Liga με τη Ράσινγκ και κουβαλώντας διαφορετικά χαρακτηριστικά από τους υπάρχοντες χαφ.

Δεν υπάρχει ακόμη επαρκές δείγμα για να πει κανείς ότι πρέπει να πάρει τη θέση του Έσε ή οποιουδήποτε άλλου.

Υπάρχει όμως αρκετός λόγος για να πάρει πραγματικές ευκαιρίες.

Το ίδιο ισχύει και για τον Φρόιλερ.

Ο Ελβετός έχει εμπειρία σε υψηλό επίπεδο και μπορεί να δώσει διαφορετικό τέμπο και καλύτερη διαχείριση της κατοχής.

Το αν αυτοί οι παίκτες θα αποδειχθούν καλύτεροι στην πράξη θα φανεί στο γήπεδο.

Αλλά πρέπει πρώτα να δοκιμαστούν.

Και ο Φορτούνης δεν μπορεί να μένει εκτός της συζήτησης

Υπάρχει και το πιο προφανές όνομα όταν η κουβέντα πηγαίνει στη δημιουργία.

Κώστας Φορτούνης.

Δεν χρειάζεται να ξεκινά σε κάθε παιχνίδι.

Δεν χρειάζεται να παίζει 90 λεπτά.

Αλλά όταν ο Ολυμπιακός κολλά απέναντι σε οργανωμένη άμυνα, είναι δύσκολο να αγνοήσεις έναν από τους λίγους παίκτες του ρόστερ που μπορεί με μία ενέργεια να αλλάξει ολόκληρη τη φάση.

Το επίσημο ρόστερ τον περιλαμβάνει κανονικά στις επιλογές του Μεντιλίμπαρ.

Άρα το θέμα είναι καθαρά αγωνιστικό.

Πότε χρειάζεσαι περισσότερη ένταση και πότε περισσότερη δημιουργία;

Ο τραυματισμός του Ελ Κααμπί κάνει το θέμα ακόμη πιο σημαντικό

Η σοβαρή απουσία του Αγιούμπ Ελ Κααμπί αλλάζει ακόμη περισσότερο την εξίσωση.

Ο Ολυμπιακός χάνει έναν επιθετικό που μπορούσε να μετατρέψει ακόμη και μία μέτρια δημιουργικά βραδιά σε γκολ.

Αυτό σημαίνει ότι από εδώ και πέρα η παραγωγή ευκαιριών πρέπει να βελτιωθεί.

Δεν μπορεί η ομάδα να περιμένει ότι ο επόμενος φορ θα έχει αυτομάτως την ίδια αποτελεσματικότητα.

Άρα η μεσαία γραμμή θα πρέπει να δημιουργεί περισσότερα.

Και καλύτερα.

Να βάζει τον φορ σε πιο καθαρές καταστάσεις.

Να φέρνει περισσότερους παίκτες στην περιοχή.

Να παράγει τελικές πάσες και όχι απλώς κατοχή.

Εκεί η επιλογή των χαφ γίνεται ακόμη πιο κρίσιμη.

Η γνώμη μου: ο Έσε παραμένει σημαντικός, ο Τσικίνιο όχι αναντικατάστατος

Αν έπρεπε να ξεχωρίσω τις δύο περιπτώσεις, θα ήμουν πιο προσεκτικός με τον Έσε.

Στα μεγάλα ευρωπαϊκά παιχνίδια μπορεί να είναι ξανά ένας από τους σημαντικότερους παίκτες του Ολυμπιακού, ακριβώς επειδή προσφέρει στοιχεία που δύσκολα αντικαθίστανται.

Αλλά δεν σημαίνει ότι πρέπει να παίζει σε κάθε ματς.

Ο Τσικίνιο, αντίθετα, θεωρώ ότι πλέον πρέπει να νιώσει πραγματικό ανταγωνισμό για τη θέση του.

Όταν ο Ολυμπιακός χρειάζεται δημιουργία απέναντι σε χαμηλό μπλοκ, πρέπει να εξετάζονται περισσότερο παίκτες με πιο καθαρή ποιότητα στην τελευταία πάσα.

Αυτό μπορεί να σημαίνει Φορτούνη.

Μπορεί να σημαίνει Γιαζίτσι.

Μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετική διάταξη.

Το σημαντικό είναι να σταματήσει η θέση να θεωρείται δεδομένη.

Το νέο ρόστερ απαιτεί και νέες αποφάσεις

Ο Μεντιλίμπαρ δικαίως εμπιστεύτηκε παίκτες που του έδωσαν πράγματα.

Έτσι λειτουργούν οι προπονητές.

Αλλά το σημερινό ρόστερ του Ολυμπιακού δεν είναι το ίδιο με εκείνο που είχε πριν από έναν χρόνο.

Υπάρχει περισσότερο βάθος.

Περισσότερη ποιότητα.

Περισσότερος ανταγωνισμός.

Και επομένως πρέπει να υπάρχουν λιγότεροι «αναντικατάστατοι».

Έσε και Τσικίνιο εξακολουθούν να έχουν θέση στον Ολυμπιακό. Αυτό που δεν πρέπει πλέον να έχουν είναι θέση εγγυημένη ανεξάρτητα από αντίπαλο, φόρμα και ανάγκες του παιχνιδιού.

Εκεί βρίσκεται ίσως η επόμενη μεγάλη δουλειά του Μεντιλίμπαρ.

Να χρησιμοποιήσει το βάθος που πλέον διαθέτει, αντί να προσπαθήσει να χωρέσει το νέο ρόστερ στις παλιές του βεβαιότητες.