Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ: Η Βαρκελώνη έδειξε τον παίκτη που περίμενε ο Ολυμπιακός

Ο Κόντι Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ, γκαρντ του Ολυμπιακού, περίμενε έξι αγωνιστικές για να παρουσιάσει ολόκληρο το επιθετικό του πακέτο. Το βράδυ της Παρασκευής 16 Οκτωβρίου στις 21.30, στη νίκη 105-100 επί της Μπαρτσελόνα στην παράταση, δεν ήταν απλώς ο οργανωτής που είχε συνηθίσει να βλέπει ο Γιώργος Μπαρτζώκας.

Έπαιξε 32.38, περισσότερο από κάθε προηγούμενο φετινό παιχνίδι του στη EuroLeague, και τελείωσε με 17 πόντους, 3 ριμπάουντ, 4 ασίστ και ένα κλέψιμο. Είχε 6/7 σουτ, 3/4 τρίποντα, 2/2 βολές και PIR 19. Για έναν παίκτη που έφτασε στη Βαρκελώνη έχοντας μόλις 1/11 τρίποντα στις πρώτες πέντε αγωνιστικές, η αλλαγή ήταν εντυπωσιακή.

Ακόμη σημαντικότερο είναι ότι ο Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ δεν χρειάστηκε να αλλάξει χαρακτήρα για να το πετύχει. Δεν πήρε 15 σουτ ούτε κράτησε την μπάλα μέχρι να βρει τους πόντους του. Πρόσθεσε αποτελεσματικό σκορ πάνω σε όσα ήδη έκανε για τον Ολυμπιακό στη Euroleague και αυτή είναι η πραγματική αξία της εμφάνισής του.

Από τους 3,4 πόντους στο παιχνίδι που έδειξε ολόκληρο το πακέτο

Στις πρώτες πέντε αγωνιστικές ο Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ είχε μόλις 3,4 πόντους κατά μέσο όρο, αλλά παράλληλα μοίραζε 5 ασίστ. Απέναντι στην Μπασκόνια είχε 2 πόντους και 6 ασίστ, στο Κάουνας 4 και 6, ενώ στην Μπολόνια έμεινε άποντος αλλά έφτασε τις 8 τελικές πάσες.

Αυτό ήταν και το πρώτο παράδοξο της προσαρμογής του. Ο Ολυμπιακός είχε αποκτήσει τον κορυφαίο πασέρ της προηγούμενης EuroLeague, έναν γκαρντ που με τον Ερυθρό Αστέρα είχε 12,6 πόντους και 7,4 ασίστ, όμως στο ξεκίνημα χρησιμοποιούσε κυρίως το δημιουργικό μισό του παιχνιδιού του.

Δεν ήταν απαραίτητα πρόβλημα. Ήταν περισσότερο συνέπεια της νέας πραγματικότητας. Δίπλα του υπάρχουν ο Γιαν Μοντέρο, ο Εβάν Φουρνιέ, ο Τάιλερ Ντόρσεϊ και ο Σάσα Βεζένκοφ. Ο Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ δεν χρειάζεται πλέον να παράγει 12 ή 15 πόντους για να λειτουργήσει μία επίθεση, όπως συνέβαινε συχνότερα στον Ερυθρό Αστέρα.

Στη Βαρκελώνη, όμως, η άμυνα του έδωσε χώρους και ο Αμερικανός τους πήρε. Τα 3/4 τρίποντα έχουν ιδιαίτερη αξία επειδή πριν από το παιχνίδι είχε 1/11 στη διοργάνωση. Μετά τη συγκεκριμένη βραδιά βρίσκεται πλέον στα 4/15, δηλαδή 26,7%, ενώ το συνολικό ποσοστό του εντός παιδιάς ανέβηκε στο 51,9%.

Δεν πρέπει να περιμένουμε ότι ξαφνικά έγινε elite σουτέρ. Στην προηγούμενη EuroLeague είχε 33% από το τρίποντο, επομένως η πραγματική του αξία δεν βρίσκεται στο να εκτελεί οκτώ φορές πίσω από τη γραμμή. Βρίσκεται στο να μην μπορεί η άμυνα να τον εγκαταλείψει εντελώς όταν παίζει pick and roll.

Αυτό αλλάζει τις αποστάσεις για όλους. Αν ο αντίπαλος περνά κάτω από τα σκριν, ο Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ πρέπει να τιμωρεί την επιλογή. Αν βγει ψηλότερα, ανοίγει ο διάδρομος για το drive και η πάσα προς τους ψηλούς. Εκεί αρχίζει να φαίνεται γιατί ο Ολυμπιακός τον απέκτησε για τρία χρόνια.

Η πληθωρική παρουσία του δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Στη Stoiximan GBL απέναντι στον Ηρακλή είχε ήδη δώσει ένα πρώτο δείγμα με 12 πόντους, 9 ριμπάουντ και 6 ασίστ, βοηθώντας τον Ολυμπιακό να γυρίσει το παιχνίδι από το -11. Εκεί ο Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ έκανε σχεδόν τα πάντα χωρίς να χρειαστεί να γίνει πρώτος σκόρερ.

Τι πρέπει να περιμένουμε από εδώ και πέρα

Το λάθος μετά τη Βαρκελώνη θα ήταν να περιμένει κανείς 15-17 πόντους κάθε βράδυ. Δεν αποκτήθηκε γι’ αυτό και ο ίδιος το γνωρίζει. Μετά το παιχνίδι είπε ότι στον Ολυμπιακό δεν χρειάζεται ένας παίκτης να πραγματοποιεί απίστευτη εμφάνιση κάθε φορά, επειδή υπάρχουν αρκετοί συμπαίκτες ικανοί να κάνουν τη διαφορά.

Αυτή η φράση περιγράφει τον ιδανικό του ρόλο καλύτερα από οποιοδήποτε box score. Ο Μπαρτζώκας χρειάζεται από τον 32χρονο να διαβάζει το παιχνίδι. Μία βραδιά μπορεί να χρειαστούν 8 ασίστ και μηδέν πόντοι, όπως στην Μπολόνια. Σε άλλη μπορεί να χρειαστούν 17 πόντοι με επτά σουτ, όπως στο Παλάου.

Μετά από έξι αγωνιστικές ο Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ έχει πλέον 5,7 πόντους, 4,8 ασίστ και 2,7 ριμπάουντ σε περίπου 19,5 λεπτά. Οι αριθμοί παραμένουν αρκετά χαμηλότεροι από τους περσινούς 12,6 πόντους, 7,4 ασίστ και 4,5 ριμπάουντ, αλλά υπάρχει μία τεράστια διαφορά. Στον Ολυμπιακό παίζει περίπου 11 λεπτά λιγότερα.

Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη πριν αρχίσει οποιαδήποτε σύγκριση. Ο Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ δεν ήρθε στον Πειραιά για να αναπαράγει υποχρεωτικά τα νούμερα του Ερυθρού Αστέρα. Ήρθε για να δώσει στον Μπαρτζώκα έναν μεγάλο και δυνατό χειριστή που μπορεί να οργανώσει, να παίξει pick and roll, να πιέσει στο ανοιχτό γήπεδο και να βοηθήσει στο ριμπάουντ.

Αυτό ακριβώς είχε φανεί και από το πρώτο αγωνιστικό δείγμα του. Τότε το σκορ δεν υπήρχε. Στη Βαρκελώνη προστέθηκε και αυτό, με τον ίδιο να δηλώνει μετά το παιχνίδι ότι ακόμη μαθαίνει πού μπορεί να επιτεθεί και πού πρέπει να πασάρει μέσα στο νέο σύστημα.

Ο ίδιος εκτίμησε μάλιστα ότι ο Ολυμπιακός βρίσκεται «ακόμα στο 60%». Για τον Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, επειδή η προσαρμογή του είναι περισσότερο θέμα αποφάσεων παρά ταλέντου. Πρέπει να μάθει πότε η ομάδα χρειάζεται τον δημιουργό και πότε χρειάζεται τον επιθετικό γκαρντ.

Υπάρχει πάντως και κάτι που χρειάζεται βελτίωση. Στη Βαρκελώνη έκανε 4 λάθη, ενώ σε έξι αγωνιστικές έχει συνολικά 13. Για έναν primary ball handler που καλείται να οργανώνει μεγάλα κομμάτια της επίθεσης, η καλύτερη προστασία της μπάλας είναι το επόμενο βήμα.

Η συντακτική εκτίμηση είναι ότι οι 17 πόντοι με 6/7 σουτ δεν πρέπει να αλλάξουν τον ρόλο του Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ, αλλά μπορούν να τον κάνουν πολύ πιο επικίνδυνο μέσα στον ίδιο ρόλο, επειδή οι άμυνες θα δυσκολεύονται περισσότερο να του δίνουν χώρο και να κλείνουν τις γραμμές πάσας.

Αυτό είναι που πρέπει να περιμένει ο κόσμος στη συνέχεια. Όχι έναν παίκτη που θα κυνηγά καθημερινά τους 20 πόντους, αλλά έναν γκαρντ που μπορεί να τελειώσει ένα βράδυ με 4 πόντους και 8 ασίστ και το επόμενο με 17 πόντους και 4 ασίστ, ανάλογα με το τι του προσφέρει η άμυνα.

Αν σταθεροποιήσει παράλληλα το περιφερειακό του σουτ κοντά στα επίπεδα των προηγούμενων χρόνων, ο Μπαρτζώκας θα έχει κερδίσει κάτι πολύ μεγαλύτερο από έναν ακόμη δημιουργό. Θα έχει έναν γκαρντ που δεν επιτρέπει στον αντίπαλο να επιλέξει εύκολα τι θα του δώσει. Και η Βαρκελώνη ήταν η πρώτη βραδιά που ο Μίλερ-ΜάκΙνταϊρ το έδειξε σε ολόκληρο το πακέτο.