Ντόρσεϊ: Μένει ή φεύγει; Τα υπέρ, τα κατά και η απόφαση που συμφέρει τον Ολυμπιακό

Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ, γκαρντ του Ολυμπιακού, βρίσκεται ξαφνικά μπροστά σε ένα σταυροδρόμι που δεν έχει να κάνει μόνο με το μπάσκετ. Στις 16 Οκτωβρίου απολογήθηκε για τη δημόσια τοποθέτησή του σχετικά με τον χρόνο συμμετοχής και τη θέση του στην ομάδα, αφού προηγουμένως είχε τεθεί εκτός αποστολής για το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα και είχε επιστρέψει στην Αθήνα.

Μέχρι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει επίσημη απόφαση για το είδος και τη διάρκεια ενδεχόμενης πειθαρχικής ποινής. Υπάρχει όμως κάτι σημαντικότερο για την επόμενη ημέρα. Ο Ντόρσεϊ πρέπει να αποφασίσει αν μπορεί να λειτουργήσει μέσα στον σημερινό Ολυμπιακό του Γιώργου Μπαρτζώκα και ο σύλλογος αν αξίζει να προσπαθήσει να αποκαταστήσει αυτή τη σχέση.

Η απάντηση δεν βρίσκεται μόνο στο επεισόδιο των τελευταίων ημερών. Βρίσκεται στους αριθμούς, στο νέο βάθος της περιφέρειας και κυρίως στην τεράστια απόσταση ανάμεσα στον παίκτη των 25 πόντων στη Βιτόρια και σε εκείνον που έπαιξε μόλις 5 λεπτά στη Βαλένθια.

Γιατί ο Ντόρσεϊ αξίζει μία δεύτερη ευκαιρία στον Ολυμπιακό

Αγωνιστικά, η συζήτηση αρχίζει από ένα δεδομένο. Ο Ντόρσεϊ εξακολουθεί να είναι ένας από τους καλύτερους καθαρούς σκόρερ που διαθέτει ο Ολυμπιακός στη Euroleague. Στα πρώτα πέντε παιχνίδια του στη φετινή διοργάνωση έχει 12,6 πόντους σε 18 λεπτά, με 62,5% στα δίποντα, 40,7% στα τρίποντα και 76,9% στις βολές.

Οι αριθμοί αποκτούν μεγαλύτερη αξία όταν εξετάζονται ανά παιχνίδι. Στην πρεμιέρα απέναντι στην Μπασκόνια σημείωσε 25 πόντους σε 22.45, με 4/5 δίποντα, 4/6 τρίποντα και 5/5 βολές. Είχε PIR 29 και αποτέλεσε έναν από τους βασικούς λόγους για το 106-89 του Ολυμπιακού.

Στη Μπολόνια ακολούθησε ένα ακόμη χαρακτηριστικό βράδυ. Ο Ντόρσεϊ πέτυχε 22 πόντους, έβαλε 5/5 τρίποντα μόνο στην πρώτη περίοδο και τελείωσε με 6/9 από την περίμετρο. Παρ’ όλα αυτά, στο φινάλε του 96-94 ο Ολυμπιακός πήγε σε άλλες επιλογές, ένα πρώτο σημάδι για το πώς έχει αλλάξει η κατανομή των ρόλων.

Το μεγάλο αγωνιστικό «συν» είναι προφανές. Ο Ντόρσεϊ μπορεί να βάλει 20 πόντους χωρίς 20 κατοχές, να τιμωρήσει άμυνες στο transition, να εκτελέσει μετά από μία πάσα και να δημιουργήσει σε μικρό χώρο όταν μια επίθεση κολλήσει. Το 40,7% στα τρίποντα σε 27 προσπάθειες δείχνει πόσο ακριβή μπορεί να γίνει η απώλειά του αν ο Ολυμπιακός χρειαστεί να αντικαταστήσει αυτή την παραγωγή.

Υπάρχει και η ελληνική διάσταση. Ο Ντόρσεϊ διαθέτει ελληνικό διαβατήριο, στοιχείο που προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία στη διαχείριση του εγχώριου ρόστερ. Δεν είναι ο βασικός λόγος για να μείνει, αλλά αποτελεί ένα επιπλέον πλεονέκτημα σε μια ομάδα που πρέπει να σχεδιάζει ταυτόχρονα EuroLeague και Stoiximan GBL.

Το μεγάλο «αλλά» είναι ο ρόλος και εκεί θα κριθεί αν πρέπει να μείνει

Η άλλη πλευρά βρίσκεται επίσης στους αριθμούς. Μετά τους 25 πόντους απέναντι στην Μπασκόνια και τους 22 στη Βίρτους, ο χρόνος και η παραγωγή του έπεσαν. Απέναντι στην Αναντολού Εφές έπαιξε 17.23 και είχε 4 πόντους, ενώ στη Βαλένθια χρησιμοποιήθηκε μόλις για 5.04 και σημείωσε δύο.

Αυτό δεν συμβαίνει σε κενό. Ο φετινός Ολυμπιακός έχει προσθέσει τον Γιαν Μοντέρο και τον Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ δίπλα στον Εβάν Φουρνιέ, δημιουργώντας μία περιφέρεια με περισσότερους παίκτες που μπορούν να πάρουν την μπάλα και να αποφασίσουν. Όπως είχε φανεί από νωρίς, ο νέος Ολυμπιακός παίζει γρηγορότερα και δεν χρειάζεται έναν συγκεκριμένο γκαρντ να κρατά συνεχώς την επίθεση στα χέρια του.

Εδώ βρίσκεται το πρόβλημα του Ντόρσεϊ. Είναι αρκετά καλός ώστε να αισθάνεται ότι δικαιούται μεγάλο ρόλο, αλλά ο Ολυμπιακός είναι πλέον αρκετά βαθύς ώστε να μη χρειάζεται να του τον εγγυηθεί. Το δημόσιο ξέσπασμα ήρθε ακριβώς πάνω σε αυτή τη σύγκρουση.

Ο ίδιος έγραψε δημόσια «γιατί δεν με αφήνουν να φύγω», ενώ εξέφρασε παράπονο για τη μείωση του χρόνου συμμετοχής του. Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα απολογήθηκε στον γενικό διευθυντή Νίκο Λεπενιώτη και, σύμφωνα με πληροφορίες, εμφανίστηκε μετανιωμένος. Η απολογία όμως δεν αποτελεί ούτε οριστική πειθαρχική απόφαση ούτε αυτόματη επιστροφή στο rotation.

Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο ο Ολυμπιακός πρέπει να είναι ξεκάθαρος. Δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία που να στηρίζεται σε υποσχέσεις για λεπτά ή αριθμό σουτ. Ο Μπαρτζώκας έχει Μοντέρο, ΜακΙντάιρ, Φουρνιέ και διαφορετικές πεντάδες που μπορούν να κλείσουν έναν αγώνα. Το ποιος θα παίζει στο τελευταίο πεντάλεπτο πρέπει να εξαρτάται από το παιχνίδι και όχι από την ανάγκη διατήρησης ισορροπιών.

Το ίδιο ισχύει για τον Ντόρσεϊ. Αν παραμείνει, πρέπει να δεχθεί ότι μπορεί μία βραδιά να σκοράρει 22 πόντους σε 27 λεπτά και λίγες ημέρες αργότερα να έχει σαφώς μικρότερο ρόλο. Αυτό δεν μειώνει την ποιότητά του. Περιγράφει το βάθος μιας ομάδας που έχει χτιστεί για να διεκδικήσει ξανά όλους τους τίτλους.

Η συντακτική εκτίμηση είναι υπέρ της παραμονής, επειδή ένας γκαρντ με 12,6 πόντους και 40,7% στο τρίποντο προσφέρει αγωνιστική αξία που δεν υπάρχει λόγος να χαθεί στα μέσα Οκτωβρίου, εφόσον ο ίδιος αποδεχθεί πλήρως τους κανόνες του rotation. Η δεύτερη ευκαιρία, όμως, πρέπει να αφορά τη σχέση και όχι να μετατραπεί σε ειδική μεταχείριση.

Για τον ίδιο τον Ντόρσεϊ, η παραμονή μπορεί επίσης να είναι η καλύτερη επιλογή. Βρίσκεται σε ομάδα που διεκδικεί τη EuroLeague, γνωρίζει τον προπονητή και το σύστημα και έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να κάνει βραδιές 25 πόντων μέσα σε αυτό. Μια αποχώρηση επειδή μειώθηκαν τα λεπτά του δεν εγγυάται μεγαλύτερο ρόλο αλλού, ειδικά σε ομάδα αντίστοιχου επιπέδου.

Για τον Ολυμπιακό, αντίστοιχα, το σωστό δεν είναι να αγνοήσει όσα συνέβησαν. Είναι να διαχωρίσει την πειθαρχία από την αγωνιστική απόφαση. Η διοίκηση θα αποφασίσει για το πρώτο. Ο Μπαρτζώκας πρέπει να αποφασίζει αποκλειστικά για το δεύτερο.

Αν αυτό μπορεί να γίνει αποδεκτό και από τις δύο πλευρές, ο Ντόρσεϊ πρέπει να μείνει. Αν ο παίκτης θεωρεί απαραίτητο έναν σταθερά πρωταγωνιστικό ρόλο που ο σημερινός Ολυμπιακός δεν μπορεί να του υποσχεθεί, τότε ο χωρισμός θα είναι πιο λειτουργικός από μια σχέση που θα παράγει την ίδια ένταση κάθε φορά που το rotation αλλάζει.