Η Ευρωλίγκα μπαίνει στην τελική ευθεία και ο Ολυμπιακός καλείται να διαχειριστεί μια κατάσταση που θυμίζει νοσοκομείο αλλά και ευκαιρία ταυτόχρονα. Η είδηση πως ο Φρανκ Νιλικίνα πατάει ξανά παρκέ κόντρα στον Ερυθρό Αστέρα δεν είναι απλώς μια προσθήκη στο rotation. Είναι η ανάσα που χρειαζόταν η περιφερειακή άμυνα των Πειραιωτών σε μια στιγμή που οι απουσίες έχουν γίνει καθημερινότητα.
Το κενό που αφήνει ο Κώστας Παπανικολάου είναι πάντα κάτι παραπάνω από αγωνιστικό καθώς μιλάμε για τον αρχηγό που συνδέει τις γραμμές. Όταν όμως έχεις να διαχειριστείς τις απουσίες των Λαρεντζάκη και Μόρις το βάρος πέφτει μοιραία σε εκείνους που μπορούν να αλλάξουν τον ρυθμό με την προσωπική τους άμυνα.
Η ελληνική πραγματικότητα και το στοίχημα της διάρκειας
Στην Ελλάδα έχουμε μάθει να υπερεκτιμούμε ή να υποτιμούμε τις επιστροφές μέσα σε μια νύχτα. Ο Νιλικίνα δεν αγωνίστηκε από τα τέλη Ιανουαρίου και η αποχή του δημιουργεί ένα εύλογο ερώτημα για το πόσο έτοιμος είναι να προσφέρει ουσιαστικές βοήθειες. Για το ελληνικό κοινό που διψά για το πλεονέκτημα έδρας η παρουσία του Γάλλου είναι το “κλειδί” για να μην καταρρεύσει η αμυντική συνοχή.
- Η πίεση στην μπάλα που μόνο ο Γάλλος μπορεί να ασκήσει
- Η διαχείριση της κόπωσης των βασικών γκαρντ
- Το κενό ηγεσίας χωρίς τον αρχηγό στο παρκέ
Ολυμπιακός και η επόμενη μέρα στο ΣΕΦ
Δεν είναι μυστικό πως ο Γιώργος Μπαρτζώκας αρέσκεται σε συστήματα που απαιτούν πνευματική διαύγεια και σωματική αντοχή. Χωρίς τους Φαλ και Έβανς το πλάνο αλλάζει ριζικά και γίνεται πιο “κοντό” και γρήγορο. Ο Ερυθρός Αστέρας δεν θα έρθει στο Φάληρο για τουρισμό και η επιστροφή του Νιλικίνα ίσως αποδειχθεί η κίνηση ματ που θα καλύψει τις τρύπες στην περιφέρεια.
Στην πραγματικότητα η νίκη επί της Μακάμπι τον περασμένο μήνα έδειξε πως ο Ολυμπιακός μπορεί να βρει σκορ. Το θέμα είναι αν μπορεί να σταματήσει τους αντίπαλους γκαρντ τώρα που η μπάλα καίει. Η παρουσία του Φρανκ δίνει στον προπονητή του ένα εργαλείο που έλειπε απελπισμένα από τις τελευταίες αναμετρήσεις.
