Η απουσία του Πίτερς, το μπέρδεμα με τους τρεις ψηλούς και η καθυστερημένη είσοδος του Τζόουνς κόστισαν ακριβά

Η αυλαία του τελικού του Κυπέλλου Ελλάδας στο μπάσκετ έπεσε, βρίσκοντας τον Παναθηναϊκό να πανηγυρίζει τον πρώτο μεγάλο εγχώριο τίτλο της χρονιάς. Απέναντι του, ένας Ολυμπιακός «χαμένος στη μετάφραση», πελαγωμένος τακτικά και εμφανώς μπερδεμένος, ο οποίος δεν κατάφερε σε κανένα σημείο του αγώνα να επιβάλει τον δικό του ρυθμό. Αν και στο πρώτο δεκάλεπτο οι «ερυθρόλευκοι» έδειξαν να πατάνε καλά στο παρκέ –κυρίως χάρη στις ατομικές πρωτοβουλίες και την εκτελεστική δεινότητα του Σάσα Βεζένκοφ– η συνέχεια ανήκε ολοκληρωτικά στους «πράσινους», οι οποίοι έφτασαν σε μια καθόλα δίκαιη επικράτηση.

Το τακτικό βραχυκύκλωμα του Ολυμπιακού

Η διαχείριση του ρόστερ και ειδικά της γραμμής των ψηλών αποτέλεσε την αχίλλειο πτέρνα για τον Ολυμπιακό. Η επιλογή να συμπεριληφθούν και οι τρεις ψηλοί (Φαλ, Μιλουτίνοφ, Ράιτ) στη δωδεκάδα φάνηκε να αποσυντονίζει πλήρως τη χημεία της ομάδας. Είναι χαρακτηριστικό πως, παρά την υπεροπλία στους σέντερ, ο Παναθηναϊκός ήταν αυτός που κυριάρχησε στα ριμπάουντ χρησιμοποιώντας ημίψηλα, ευέλικτα σχήματα, ακόμα και όταν ο Χολμς φορτώθηκε νωρίς με 4 φάουλ.

Τα βασικά λάθη που κόστισαν στους Πειραιώτες συνοψίζονται στα εξής:

• Η διαχείριση του Κίναν Τζόουνς: Εφόσον αποδείχτηκε στην πράξη ότι ήταν σε θέση να αγωνιστεί, η παραμονή του στον πάγκο καθ’ όλη τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου στέρησε δημιουργία και εκτέλεση από την περιφέρεια.
• Το «κόψιμο» του Πίτερς: Ίσως το μεγαλύτερο σφάλμα στρατηγικής. Η απουσία του από την εξάδα των ξένων για να χωρέσουν οι τρεις σέντερ και ο Μόρις (που πέρασε απαρατήρητος) στέρησε από τον Ολυμπιακό έναν κρίσιμο επιθετικό πόλο.
• Η έλλειψη στηριγμάτων: Πλην του φιλότιμου Τόμας Ουόκαπ και του συγκινητικού Βεζένκοφ, η υπόλοιπη ομάδα υστέρησε. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ ήταν εκτός κλίματος, ο Εβάν Φουρνιέ δεν έδωσε το επιθετικό έναυσμα που απαιτούσε η βραδιά, ο Ουόρντ εξαφανίστηκε, ενώ και ο Νίκολα Μιλουτίνοφ δεν μπόρεσε να επιβληθεί στη ρακέτα.

Η κυριαρχία του Παναθηναϊκού και ο “X-Factor” Χέιζ-Ντέιβις

Στον αντίποδα, ο Παναθηναϊκός λειτούργησε ως καλοκουρδισμένη μηχανή. Ο Εργκίν Αταμάν είδε τους παίκτες του να βγάζουν ενέργεια, να βάζουν τα κορμιά τους στη φωτιά για κάθε διεκδικούμενη μπάλα και να βρίσκουν επιθετικές λύσεις από πολλούς διαφορετικούς πρωταγωνιστές.

Το πρόσωπο της βραδιάς, ωστόσο, δεν ήταν άλλο από τον Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις. Ο Αμερικανός φόργουορντ δικαίωσε απόλυτα την επιμονή των ανθρώπων του «τριφυλλιού» να τον φέρουν στο ΟΑΚΑ. Ήταν κυριολεκτικά παντού, αλλάζοντας τα δεδομένα του αγώνα και δημιουργώντας άλυτα προβλήματα στην άμυνα του Γιώργου Μπαρτζώκα. Η εμφάνισή του αποτελεί σαφές μήνυμα πως ο Ολυμπιακός θα πρέπει να βρει άμεσα τακτικό αντίδοτο για να τον περιορίσει στα επόμενα ραντεβού των «αιωνίων».

Ένα χρήσιμο “καμπανάκι” ενόψει συνέχειας

Η απώλεια του Κυπέλλου Ελλάδας μέσα στον Φεβρουάριο, ιστορικά, δεν καθορίζει τη σεζόν. Το ίδιο θα ίσχυε ακόμα και αν ο Ολυμπιακός κατακτούσε το τρόπαιο. Ωστόσο, για το στρατόπεδο των «ερυθρολεύκων», αυτή η ήττα μπορεί να αποδειχθεί το πιο ηχηρό… καμπανάκι.

Το τελευταίο διάστημα, η ομάδα εξέπεμπε μια αύρα υπεροψίας, νιώθοντας σχεδόν ανίκητη. Ίσως, τελικά, αυτή η ανώμαλη προσγείωση να ήρθε την κατάλληλη στιγμή, υπενθυμίζοντας στον οργανισμό τον πιο βασικό κανόνα του αθλητισμού: Εάν δεν μπεις στο παρκέ να παίξεις στο 100%, απλά δεν κερδίζεις. Η αντίδραση του Ολυμπιακού στη συνέχεια της σεζόν, τόσο στη Euroleague όσο και στο Πρωτάθλημα, θα κρίνει εν πολλοίς τον χαρακτήρα αυτής της ομάδας.