Εργκίν Αταμάν: Η απόλυτη αποτυχία του Παναθηναϊκού και το συγχωροχάρτι της διαιτησίας

Ο Παναθηναϊκός αποχαιρέτησε με τον πιο σκληρό τρόπο το όνειρο της συμμετοχής στο φετινό Final 4 της Αθήνας, γνωρίζοντας οδυνηρό αποκλεισμό από τη Βαλένθια μέσα στο ΟΑΚΑ. Η απώλεια του ισχυρού προβαδίσματος με 2-0 στη σειρά των playoffs φέρνει στο προσκήνιο την αγωνιστική κατάρρευση των «πράσινων» και θέτει τον Εργκίν Αταμάν στο επίκεντρο της αυστηρής κριτικής για τη διαχείριση του ακριβότερου ρόστερ της Ευρώπης.

Η ισπανική ομάδα, έχοντας τερματίσει στη δεύτερη θέση της κανονικής περιόδου, απέδειξε πως η μπασκετική λογική και η ξεκάθαρη δομή στο παρκέ μπορούν να κερδίσουν την ατομική ποιότητα. Σε αντίθεση με το πλάνο του τεχνικού επιτελείου του Παναθηναϊκού, το οποίο βασίστηκε σχεδόν αποκλειστικά σε προσωπικές εμπνεύσεις και απομονώσεις (hero ball), οι Ισπανοί παρουσίασαν αυτοματισμούς και καθαρούς ρόλους. Το γεγονός ότι η Βαλένθια κατάφερε να κερδίσει τρεις φορές φέτος μέσα στο κλειστό των ολυμπιακών εγκαταστάσεων μαρτυρά την τακτική της ανωτερότητα στη συγκεκριμένη σειρά.

Το τακτικό κενό και η διαχείριση του Τι Τζέι Σορτς

Σε όλη τη διάρκεια των επτά φετινών αναμετρήσεων μεταξύ των δύο ομάδων, ο Παναθηναϊκός έμοιαζε εγκλωβισμένος. Όταν οι φιλοξενούμενοι έκλεισαν τους χώρους δράσης και περιόρισαν το transition, δεν υπήρξε καμία ουσιαστική προπονητική απάντηση ή προσαρμογή. Το μεγαλύτερο ζήτημα, ωστόσο, προέκυψε στη διαχείριση του έμψυχου δυναμικού, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον Τι Τζέι Σορτς.

Ο Αμερικανός γκαρντ δεν βρήκε ποτέ τον ρόλο που είχε συνηθίσει, ενώ η κρίση κορυφώθηκε στο ημίχρονο του κρίσιμου Game 5. Ο Τούρκος τεχνικός επέλεξε να εκθέσει τον παίκτη του δημόσια, υποστηρίζοντας πως η ομάδα του παίζει ουσιαστικά με τέσσερις παίκτες στην επίθεση. Η τακτική της δημόσιας επίπληξης, την οποία ο προπονητής εφάρμοσε αρκετές φορές φέτος τόσο προς τους παίκτες όσο και προς τους εκπροσώπους του Τύπου, φάνηκε να λειτουργεί αποσταθεροποιητικά στην πιο κρίσιμη καμπή της σεζόν.

Το ζήτημα της διαιτησίας και η επόμενη μέρα

Στον απόηχο του αποκλεισμού, άνοιξε μεγάλη συζήτηση γύρω από τις αποφάσεις των διαιτητών, με αποκορύφωμα το γεγονός ότι ο Κέντρικ Ναν, ένας παίκτης με τεράστια συμμετοχή στις επαφές κοντά στο καλάθι, ολοκλήρωσε τρία συνεχόμενα παιχνίδια χωρίς να εκτελέσει ούτε μία ελεύθερη βολή. Αν και τα κριτήρια των ρέφερι, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο του Game 5, σήκωσαν θύελλα συζητήσεων, η γενική εικόνα της σεζόν δεν επιτρέπει άλλοθι.

Η αλήθεια είναι πως μια ομάδα με τέτοιο προϋπολογισμό και προσδοκίες δεν νοείται να τερματίζει έβδομη στην κανονική περίοδο και να χάνει δύο “match points” μπροστά σε 20.000 οπαδούς της. Για τον Παναθηναϊκό, αυτό το αποτέλεσμα αποτελεί μια σκληρή υπενθύμιση πως η συγκέντρωση αστέρων δεν εγγυάται την επιτυχία χωρίς χημεία και πειθαρχία, στοιχεία που απέδειξε περίτρανα ότι διέθετε η φετινή Βαλένθια, αφήνοντας στους «πράσινους» το βάρος μιας καθολικά αποτυχημένης ευρωπαϊκής χρονιάς.