Η αναμέτρηση της Παρασκευής (12/9) ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία δεν είναι απλώς ένας ημιτελικός. Είναι μια σκακιέρα τακτικής, ένα παιχνίδι λεπτομερειών και κυρίως μια δοκιμασία στην αμυντική προσαρμογή της “γαλανόλευκης” απέναντι στον πιο επιδραστικό παίκτη των Τούρκων, τον Αλπερέν Σενγκούν.
Ο σέντερ των Χιούστον Ρόκετς πραγματοποιεί εντυπωσιακό τουρνουά, με 21,6 πόντους και 9+ ριμπάουντ ανά ματς, όντας ο πιο συνεπής επιθετικός παίκτης της Τουρκίας, αλλά και ο κύριος δημιουργός της από τη θέση “5”. Ο τρόπος που χειρίζεται την μπάλα, οι πάσες από το low post, τα τελειώματα και η ικανότητά του να διαβάζει την άμυνα, τον καθιστούν “point-center” – έναν ρόλο που θυμίζει περισσότερο Γιόκιτς παρά έναν τυπικό ψηλό.
Το ελληνικό πλάνο: Ο Μήτογλου στην πρώτη γραμμή
Ο Βασίλης Σπανούλης πιθανότατα θα εμπιστευτεί τον Ντίνο Μήτογλου για την αρχική κάλυψη στον Σενγκούν. Ήταν ο ίδιος που πήρε το δύσκολο μαρκάρισμα του Βαλαντσιούνας στον προημιτελικό, παρότι ταλαιπωρήθηκε. Ο Μήτογλου έχει το κορμί, την εμπειρία από το ευρωπαϊκό επίπεδο και την τακτική πειθαρχία για να διαχειριστεί έναν αντίπαλο που «δεν κερδίζεται στο ένας εναντίον ενός».
Διπλές άμυνες και άμεση βοήθεια από τα “φτερά”
Το μαρκάρισμα του Σενγκούν δεν μπορεί να είναι ατομική υπόθεση. Χρειάζεται συνεργασία και αποφασιστικότητα. Ο Σπανούλης ενδέχεται να επιλέξει “flash” double teams, δηλαδή στιγμιαίες παγίδες όταν ο Σενγκούν ξεκινά ντρίμπλα ή στρέφει την πλάτη του. Εκεί θα δώσουν βοήθεια κρίσιμοι παίκτες όπως ο Παπανικολάου ή ο Καλαϊτζάκης, που μπορούν να παρέχουν άμεση βοήθεια, χωρίς να αφήνουν τελείως ακάλυπτο τον παίκτη τους.
Επίσης, ο Κώστας Αντετοκούνμπο, που έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πιο σκληρούς αμυντικούς της Εθνικής, μπορεί να λειτουργήσει ως disruptor, να πιέσει τις πάσες και να βγει επιθετικά πάνω στις υποδοχές.
Απομόνωση του Σενγκούν από τους υπόλοιπους
Το πραγματικό “κλειδί” δεν είναι μόνο να περιοριστεί ο Σενγκούν στο σκοράρισμα. Είναι να αποκοπεί από την δημιουργία. Οι Τούρκοι βασίζονται στις πάσες του από μέσα προς τα έξω, τροφοδοτώντας τους εξαιρετικούς σουτέρ τους (Όσμαν, Χαζέρ, Κορκμάζ, Λάρκιν). Αν η Ελλάδα τον αναγκάσει να παίξει μόνο 1v1, αφαιρώντας του τη δυνατότητα να “σπάει” την άμυνα με πάσες, τότε αποδιοργανώνει το τουρκικό επιθετικό σύστημα.
Τρέξιμο και επίθεση στο σώμα του
Ο Σενγκούν παίζει κατά μέσο όρο πάνω από 35 λεπτά. Η Ελλάδα οφείλει να τον κουράσει. Αυτό σημαίνει transition επίθεση, τρεξίματα, pick & roll όπου θα αναγκαστεί να βγει ψηλά και να καλύψει χώρους. Ο Αντετοκούνμπο και ο Σλούκας μπορούν να τον στοχεύσουν σε αλλαγές, αναγκάζοντάς τον να κινηθεί μακριά από τη ρακέτα.
Επίσης, τα φάουλ είναι ένας πολύτιμος σύμμαχος. Αν ο Σενγκούν μπει γρήγορα σε foul trouble, αλλάζει πλήρως ο αγώνας. Η ελληνική επίθεση πρέπει να ψάξει επαφή και πίεση κοντά στο καλάθι.
Ο Αλπερέν Σενγκούν είναι σίγουρα η “καρδιά” της Τουρκίας. Αν τον περιορίσεις, αποσυντονίζεις ολόκληρη την ομάδα του Αταμάν. Ο Βασίλης Σπανούλης έχει τους παίκτες και τις ιδέες για να το κάνει. Το ζητούμενο είναι η συνέπεια, η ψυχραιμία και η σκληράδα – στοιχεία που η Ελλάδα έχει δείξει πως διαθέτει.
Βέβαια όλα θα φανούν μέσα στο παρκέ
