Ο Τόμας Γουόκαπ δεν είναι απλώς ένας πόιντ γκαρντ αλλά ο ζωντανός υπολογιστής στο παρκέ του ΣΕΦ. Μετά τη νίκη επί του Ερυθρού Αστέρα οι δηλώσεις του δεν στάθηκαν στο αποτέλεσμα αλλά στην ταυτότητα. Η αναφορά του στο περιβόητο Bartzokas-ball είναι η πρώτη φορά που ένας παίκτης περιγράφει τόσο γλαφυρά το σύστημα που έχει μετατρέψει τον Ολυμπιακό σε μια από τις πιο θελκτικές ομάδες στην Ευρωλίγκα.
Για τον Γουόκαπ το μπάσκετ είναι μια συνεχής ροή. Η πεποίθησή του πως «η μπάλα θα επιστρέψει σε μένα» δείχνει την απόλυτη εμπιστοσύνη που υπάρχει στα αποδυτήρια. Στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει σε παίκτες-μονάδες όμως ο Αμερικανός με το ελληνικό διαβατήριο εξύμνησε τη δύναμη του συνόλου.
Η δύναμη των προσωπικοτήτων και η ευκολία του ηγέτη
Είναι σπάνιο για έναν αθλητή αυτού του επιπέδου να παραδέχεται με τόση άνεση πως οι συμπαίκτες του του «φτιάχνουν» τα νούμερα. Ο Γουόκαπ αποθέωσε τον Σάσα Βεζένκοβ, τον Φουρνιέ και τον Ντόρσεϊ, εξηγώντας πως η δική του δουλειά γίνεται απλή όταν γύρω του υπάρχουν παίκτες που μπορούν να «κάνουν τα δικά τους».
- Η ικανότητα να διαβάζει τη ροή της επίθεσης πριν καν συμβεί
- Το κίνητρο της «εκδίκησης» για την ήττα στο πρώτο ματς στη Σερβία
- Η ασφάλεια που νιώθει ο οργανωτής όταν εμπιστεύεται τους εκτελεστές
Γιατί το μοντέλο του Ολυμπιακού λειτουργεί στην Ελλάδα
Στη χώρα μας η συζήτηση για το αν το ομαδικό μπάσκετ μπορεί να κερδίσει το ατομικό ταλέντο είναι αιώνια. Ο Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα δίνει την απάντηση μέσα στο γήπεδο. Ο Ουόκαπ τόνισε πως η σκληράδα και η δύναμη ήταν τα στοιχεία που επέτρεψαν στο ταλέντο να λάμψει.
Δεν είναι απλά οι 10 ασίστ που μοίρασε. Είναι η αίσθηση πως ο Ολυμπιακός παίζει ένα μπάσκετ που βασίζεται στις αρχές της συνεργασίας, κάτι που στην Ελλάδα της υπερβολής συχνά παραβλέπουμε. Η νίκη επί του Ερυθρού Αστέρα ήταν η απόδειξη πως όταν οι «ερυθρόλευκοι» παίζουν με τους δικούς τους όρους δεν έχουν να φοβηθούν κανέναν στην Ευρώπη.
