Υπήρξε μια εποχή που το όνομα του Νίκου Ρογκαβόπουλου έπαιζε δυνατά για τον Ολυμπιακό και πολλοί θεωρούσαν πως η απόκτησή του θα ήταν μια στρατηγική κίνηση με φόντο το μέλλον. Οι φωνές που ζητούσαν ελληνοποίηση του ρόστερ πίεζαν προς αυτή την κατεύθυνση όμως ο Γιώργος Μπαρτζώκας είχε διαφορετική άποψη. Σήμερα, κοιτάζοντας την πορεία του παίκτη στον Παναθηναϊκό, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα πως ο κόουτς των ερυθρόλευκων είδε κάτι που οι άλλοι αγνοούσαν.
Η παρουσία του Έλληνα φόργουορντ στο αντίπαλο στρατόπεδο δεν έχει δικαιώσει σε καμία περίπτωση τις προσδοκίες. Αντί για έναν παίκτη που θα έκανε τη διαφορά και θα εξελισσόταν σε πυλώνα της ομάδας, βλέπουμε μια στασιμότητα που προβληματίζει. Ο Ολυμπιακός γλίτωσε από μια επένδυση που τελικά αποδεικνύεται αμφίβολου κέρδους και κράτησε την ισορροπία στα αποδυτήριά του.
Η «βελτίωση» που δεν φάνηκε ποτέ
Το βασικό επιχείρημα για την επιλογή του Ρογκαβόπουλου να μένει μακριά από τα φώτα και τις υποχρεώσεις της Εθνικής Ομάδας ήταν η ατομική βελτίωση. Για τρία ολόκληρα καλοκαίρια ο παίκτης επέλεξε να γυρίσει την πλάτη στο εθνόσημο προτάσσοντας την ανάγκη να δουλέψει μόνος του το κορμί και την τεχνική του. Θεωρητικά αυτό θα έπρεπε να μας παρουσιάσει σήμερα έναν αθλητή μεταμορφωμένο προς το καλύτερο.
Στην πράξη όμως τα αποτελέσματα είναι αποκαρδιωτικά. Στον Παναθηναϊκό δυσκολεύεται να βρει σταθερό ρόλο και η επιδραστικότητά του στο παιχνίδι είναι ελάχιστη. Η «ατομική δουλειά» δεν μεταφράστηκε ποτέ σε κυριαρχία στο παρκέ. Αυτό αποδεικνύει πως η πραγματική βελτίωση έρχεται μέσα από τον ανταγωνισμό και τους αγώνες υψηλού επιπέδου με την Εθνική και όχι μέσα από αποστειρωμένες προπονήσεις σε άδειά γήπεδα.
Η διορατικότητα του Μπαρτζώκα
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει αποδείξει πως δίνει τεράστια σημασία στη νοοτροπία. Θέλει παίκτες μαχητές που βάζουν την ομάδα πάνω από το «εγώ» τους και δεν φοβούνται να λερώσουν τα χέρια τους. Η επιλογή του να μην κινηθεί για τον Ρογκαβόπουλο βασίστηκε προφανώς σε αγωνιστικά αλλά και πνευματικά κριτήρια.
Βλέποντας έναν παίκτη να αρνείται την κλήση της πατρίδας του κατ’ εξακολούθηση για να κάνει «ατομική», ίσως ήταν το καμπανάκι που χρειαζόταν ο έμπειρος τεχνικός για να στρίψει το τιμόνι αλλού. Εκ του αποτελέσματος ο Ολυμπιακός βγήκε κερδισμένος. Δεν φορτώθηκε ένα συμβόλαιο που δεν αποδίδει και κυρίως διατήρησε τη φιλοσοφία του ανέπαφη. Τελικά στο μπάσκετ οι καλύτερες μεταγραφές είναι μερικές φορές αυτές που δεν κάνεις ποτέ.
