Ο Έρικ ΜακΚόλουμ αποφάσισε να ξαναγράψει τη δική του, εντελώς αυθαίρετη ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ μέσα από το EuroInsiders podcast, συγκρίνοντας ιερόσυλα τον Βασίλη Σπανούλη με τον Κέντρικ Ναν. Ο Αμερικανός γκαρντ, με παρελθόν σε Γαλατασαράι και Φενέρμπαχτσε, άνοιξε τον φάκελο της δήθεν κατάφωρης αδικίας εις βάρος των συμπατριωτών του στη Euroleague.
Εκεί που ολόκληρη η Ευρώπη υποκλίνεται σε θρύλους, εκείνος φόρεσε τα γυαλιά της «αδικίας» και κατήγγειλε με περισσή πικρία πως οι Ευρωπαίοι απολαμβάνουν σκανδαλώδους προνομιακής μεταχείρισης σε βραβεία, χρυσά συμβόλαια και επιλογές All-Euroleague πεντάδων σε σχέση με τους «ριγμένους» Αμερικανούς.
Η μαθηματική “διάνοια” και η μνήμη χρυσόψαρου
Φαίνεται πως η μπασκετική αντίληψη του έμπειρου άσου εξαντλείται αποκλειστικά στη στατιστική απεικόνιση των πόντων, αγνοώντας επιδεικτικά την πραγματική ουσία του αθλήματος στην ήπειρό μας. Με ένα ρεσιτάλ λογικού άλματος και απόλυτης άγνοιας κινδύνου, αναρωτήθηκε δημόσια πώς γίνεται ο απόλυτος ηγέτης του Ολυμπιακού να θεωρείται ένας από τους κορυφαίους όλων των εποχών, έχοντας απλώς μέσο όρο 13 πόντους στη λαμπρή καριέρα του.
Μάλιστα, έθεσε ως απόλυτο μέτρο σύγκρισης τον τωρινό σταρ του Παναθηναϊκού, υποστηρίζοντας με θράσος πως αν ο Ναν έγραφε ακριβώς τα ίδια νούμερα σκοραρίσματος με αυτά τα χρήματα, κανένας ποτέ δεν θα του έδινε τον τίτλο του κορυφαίου.
Το βάρος της κούπας και η απόλυτη ιεροσυλία
Προφανώς, στο παράλληλο σύμπαν του ΜακΚόλουμ, τα τρία βαρύτιμα τρόπαια της Euroleague που έχει κατακτήσει ο Βασίλης Σπανούλης μπαίνουν στο ίδιο ακριβώς ζύγι με την απλή εκτελεστική δεινότητα. Ο Αμερικανός διαγράφει με μια μονοκοντυλιά τις μαγικές ασίστ, τα εγκεφαλικά παιχνίδια και τα μυθικά clutch σουτ που έκριναν Final Four, κάνοντας την Ευρώπη να παραμιλάει.
Τολμά μάλιστα να εγγυηθεί πως αν ο Κέντρικ Ναν, που μετρά ήδη μία κούπα, έφτανε τις τρεις με μέσο όρο 12-13 πόντους, η μπασκετική κοινότητα θα τον υποτιμούσε πλήρως. Ίσως τελικά να είναι εξαιρετικά δύσκολο για ορισμένους να χωνέψουν πως ο πραγματικός σεβασμός στην Ευρώπη κερδίζεται με τις τεράστιες αποφάσεις όταν η μπάλα ζυγίζει τόνους και όχι με στείρα κλάψα για τα βραβεία MVP.
