Κάθε φορά που ένα νέο τρόπαιο προστίθεται στην τροπαιοθήκη, όπως το πρόσφατο Κύπελλο Χάντμπολ, η συζήτηση φουντώνει ξανά. Όχι για το αν ο Ολυμπιακός είναι μεγάλος σύλλογος, αυτό έχει απαντηθεί προ πολλού. Η συζήτηση πλέον αφορά το αν υπάρχει άλλος οργανισμός στον πλανήτη που να συντηρεί τέτοιο επίπεδο πρωταθλητισμού σε όλα τα ομαδικά σπορ ταυτόχρονα. Η απάντηση δίνεται από τους αριθμούς και προκαλεί δέος.
Η λέξη Υπερηφάνεια είναι ίσως η μόνη που μπορεί να περιγράψει αυτό που νιώθει ο κόσμος της ομάδας βλέποντας τον μετρητή να γράφει τον ασύλληπτο αριθμό 340. Δεν μιλάμε για φιλικά τουρνουά ή τίτλους υποδομών. Μιλάμε για Πρωταθλήματα, Κύπελλα και Ευρωπαϊκά τρόπαια σε επίπεδο Ανδρών και Γυναικών στα πέντε βασικά ομαδικά αθλήματα.
Η Αυτοκρατορία σε αριθμούς
Είναι εύκολο να μιλάς, δύσκολο να αποδεικνύεις. Αλλά στον Πειραιά, οι αποδείξεις λάμπουν από χρυσάφι. Το ποδόσφαιρο σέρνει τον χορό με τους περισσότερους τίτλους στην Ελλάδα, το μπάσκετ ακολουθεί με δυναστείες, αλλά εκεί που ο Ερασιτέχνης Ολυμπιακός ξεφεύγει, είναι στα λεγόμενα «ερασιτεχνικά» σπορ που τα έχει μετατρέψει σε επαγγελματικές μηχανές τίτλων.
Στο Πόλο, τόσο στους Άνδρες όσο και στις Γυναίκες, η κυριαρχία είναι ολοκληρωτική με ευρωπαϊκές κορυφές που ζαλίζουν. Στο Βόλεϊ, η ομάδα έχει χτίσει τον δικό της μύθο. Και τώρα, το Χάντμπολ έρχεται να προσθέσει το δικό του λιθαράκι σε αυτό το γιγαντιαίο οικοδόμημα. Όταν οι άλλοι παλεύουν να βρουν έναν τίτλο για να σώσουν τη χρονιά, ο Ολυμπιακός μετράει δεκάδες κάθε σεζόν.
Η διαφορά που δεν καλύπτεται
Αυτό που ενοχλεί περισσότερο τους ανταγωνιστές δεν είναι απλώς ότι χάνουν. Είναι η αίσθηση ότι αντιμετωπίζουν μια Λερναία Ύδρα. Κόβεις (σπάνια) ένα κεφάλι σε ένα άθλημα και φυτρώνουν δέκα τρόπαια σε άλλα τρία. Η σύγκριση είναι πλέον ανούσια. Το μέγεθος του Ολυμπιακού ως πολυαθλητικού οργανισμού δεν μετριέται με τα εγχώρια δεδομένα, αλλά με τα παγκόσμια.
Είναι ο σύλλογος που δίνει χαρά στα εκατομμύρια των οπαδών του κάθε εβδομάδα, σε κάθε γήπεδο, σε κάθε πισίνα. Αυτή η κουλτούρα νικητή, που περνάει από γενιά σε γενιά, είναι το μεγαλύτερο παράσημο. Οι 340 τίτλοι δεν είναι απλώς μέταλλο. Είναι ο ιδρώτας, το πάθος και η Υπερηφάνεια εκατοντάδων αθλητών που φόρεσαν την ερυθρόλευκη και τίμησαν τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο. Και το κοντέρ συνεχίζει να γράφει…
