Ολυμπιακός – ΑΕΚ: Το πέμπτο Super Cup θα κριθεί πριν δέσει η νέα ομάδα

Ο Ολυμπιακός μπαίνει στη σεζόν όπως τελείωσε την προηγούμενη. Με ένα τρόπαιο πάνω στο τραπέζι και την ΑΕΚ απέναντι. Μόνο που αυτή τη φορά το πιο ενδιαφέρον δεν είναι το τέσσερα στα τέσσερα στα Super Cup ούτε η δυνατότητα να γίνει πέντε.

Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο. Πόσο γρήγορα μπορεί μία ομάδα που άλλαξε σχεδόν ολόκληρο τον αγωνιστικό της πυρήνα να παίξει έναν τελικό σαν να γνωρίζεται χρόνια.

Ο Ρικάρντο Τριλίνι το περιέγραψε χωρίς περιττές στροφές. Το παιχνίδι έρχεται πολύ νωρίς. Ούτε ο Ολυμπιακός ούτε η ΑΕΚ είναι ακόμη η ομάδα που θέλουν να γίνουν μέσα στη σεζόν. Αυτό μεταφέρει το βάρος από το τακτικό βιβλίο στο μυαλό.

Και ακριβώς εκεί μπορεί να κριθεί η πρώτη κούπα.

Ο Ολυμπιακός άλλαξε πολύ περισσότερο από όσο δείχνει η φανέλα

Ο Πέτρος Κανδύλας χρησιμοποίησε τη σωστή λέξη. Restart.

Η περιφέρεια έχει αλλάξει σχεδόν ολόκληρη. Τα πίβοτ είναι καινούρια. Το κέντρο της άμυνας έχει νέα πρόσωπα. Δεν μιλάμε για δύο προσθήκες σε μία έτοιμη μηχανή. Μιλάμε για κομμάτια που πρέπει να αποκτήσουν κοινό timing ενώ το ημερολόγιο ζητά ήδη αποτέλεσμα.

Αυτό είναι το δύσκολο στον τελικό του Καματερού.

Στο χάντμπολ η χημεία δεν αφορά μόνο το ποιος θα πάρει την τελευταία επίθεση. Αφορά το πότε θα βγει ο αμυντικός ένα βήμα μπροστά, ποιος θα κλείσει το κενό πίσω του, πότε θα πατήσει ο πίβοτ στο διάστημα και αν η πάσα θα φύγει μισό δευτερόλεπτο πριν κλείσει το παράθυρο.

Αυτά δεν αγοράζονται μαζί με το συμβόλαιο. Χτίζονται.

Γι’ αυτό το τρεμπλ του Ολυμπιακού την περασμένη σεζόν δεν προσφέρει κανένα αγωνιστικό άλλοθι στη νέα ομάδα. Προσφέρει πίεση.

Ο πήχης δεν βρίσκεται χαμηλά ώστε να υπάρχει χρόνος προσαρμογής χωρίς συνέπειες. Βρίσκεται ήδη στην κορυφή.

Η παράδοση του Super Cup δεν παίζει άμυνα

Τα τέσσερα διαδοχικά Super Cup είναι σημαντικά. Ο Ολυμπιακός έχει κατακτήσει τον θεσμό κάθε φορά που συμμετείχε από την επαναφορά του, με νίκες απέναντι σε Πυλαία, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και ξανά ΑΕΚ.

Αλλά αυτή η παράδοση δεν μπορεί να κάνει ούτε τάκλιν ούτε απόκρουση.

Και απέναντι στην ΑΕΚ, ειδικά, δεν υπάρχει χώρος για ψευδαίσθηση ασφάλειας. Οι δύο ομάδες έχουν μετατρέψει τα τελευταία χρόνια τις εγχώριες διοργανώσεις σε μία αλυσίδα τελικών μεταξύ τους. Ο Ολυμπιακός έκλεισε την προηγούμενη σεζόν κατακτώντας το πρωτάθλημα απέναντι στην ΑΕΚ, αλλά στη διάρκεια της σειράς χρειάστηκε να περάσει μέσα από πραγματική πίεση.

Η ΑΕΚ είχε ήδη δείξει στον πρώτο τελικό εκείνης της σειράς ότι μπορεί να τιμωρήσει κάθε χαλάρωση, όταν έφυγε με το 33-32 από την Ηλιούπολη. Ο Ολυμπιακός απάντησε στη συνέχεια και πήρε τον τίτλο, όμως το συγκεκριμένο ζευγάρι δεν χαρίζει ποτέ εύκολες βραδιές.

Αυτό κάνει το σημερινό Super Cup ιδιαίτερο.

Δεν συναντιούνται δύο ολοκληρωμένες ομάδες που γνωρίζουν ακριβώς τα όριά τους. Συναντιούνται δύο καινούρια σύνολα που προσπαθούν ακόμη να τα ανακαλύψουν.

Ο Τριλίνι σωστά βάζει πρώτα την ψυχραιμία

Ο Ιταλός τεχνικός στάθηκε στην πνευματική διαχείριση και έχει δίκιο. Σε έναν τελικό Σεπτεμβρίου οι αυτοματισμοί δεν έχουν ακόμη ωριμάσει αρκετά ώστε να σε σώσουν όταν το παιχνίδι στραβώσει.

Εκεί μπαίνει η ψυχραιμία.

Η πρώτη λάθος πάσα μπορεί να γεννήσει δεύτερη. Μία κακή άμυνα μπορεί να μετατραπεί σε βιαστική επίθεση. Ένα δίλεπτο με παίκτη λιγότερο μπορεί να ανοίξει διαφορά πριν καν η ομάδα προλάβει να καταλάβει τι συνέβη.

Ο πιο ήρεμος θα έχει πλεονέκτημα όχι επειδή η ψυχολογία είναι κάποια αόριστη έννοια, αλλά επειδή σε ένα άγουρο αγωνιστικά σύνολο το καθαρό μυαλό αντικαθιστά προσωρινά την έλλειψη αυτοματισμών.

Αυτό πρέπει να κάνει ο Ολυμπιακός.

Να μη ζητήσει από τη νέα ομάδα να παίξει σαν να βρίσκεται στον Μάιο. Να απαιτήσει όμως από αυτή να συμπεριφερθεί σαν ομάδα που ξέρει τι σημαίνει τελικός.

Τα τέσσερα προηγούμενα Super Cup έχουν ήδη μπει στην τροπαιοθήκη. Δεν δίνουν προβάδισμα στο Καματερό.

Το πέμπτο πρέπει να κερδηθεί από την αρχή.