Η σύγκριση ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό δεν μπορεί να γίνει μόνο με βάση τα ονόματα. Και οι δύο ομάδες έχουν γεμάτα ρόστερ, μεγάλη ποιότητα και διαφορετικά όπλα, όμως όταν η κουβέντα πηγαίνει στη συνολική ισορροπία, στη δημιουργία και στη δυνατότητα να αλλάζει μορφή ένα παιχνίδι, ο Ολυμπιακός έχει σοβαρό επιχείρημα ότι βρίσκεται ένα βήμα μπροστά.
Η μεγάλη διαφορά ξεκινά από την περιφέρεια.
Η περιφέρεια είναι το μεγάλο όπλο του Ολυμπιακού
Στη θέση του πόιντ γκαρντ, ακόμη και χωρίς τον Τόμας Γουόκαπ στην εξίσωση, ο Ολυμπιακός διαθέτει Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, Γιαν Μοντέρο και Κόρι Τζόσεφ. Πρόκειται για τρεις παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά, που μπορούν να προσφέρουν αθλητικότητα, προσωπική δημιουργία, εμπειρία και διαφορετικές ταχύτητες στο παιχνίδι.
Ειδικά ο Μοντέρο δίνει κάτι που πέρσι έλειψε σε αρκετές στιγμές, την ικανότητα να δημιουργήσει φάση μόνος του όταν η οργανωμένη επίθεση κολλάει.
Στο «2» το προβάδισμα γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρο. Εβάν Φουρνιέ και Τάιλερ Ντόρσεϊ είναι δύο παίκτες που μπορούν να αλλάξουν μόνοι τους την εικόνα ενός αγώνα. Ο ένας προσφέρει εμπειρία, shot-making και ποιότητα στην απόφαση, ο άλλος έκρηξη, σκορ και δυνατότητα να «ζεσταθεί» μέσα σε ελάχιστες κατοχές.
Εδώ ο Ολυμπιακός δεν έχει απλώς ποιότητα. Έχει και διαφορετικούς τρόπους για να βάλει πίεση σε μία άμυνα.
Ο Παναθηναϊκός απαντά στα φόργουορντ
Στο «3» ο Παναθηναϊκός έχει ισχυρό βάθος με Κορντινιέ, Ρογκαβόπουλο και Καλαϊτζάκη. Είναι μία γραμμή με μέγεθος, άμυνα και αθλητικότητα και εδώ οι «πράσινοι» έχουν σοβαρό πλεονέκτημα σε αριθμό διαφορετικών επιλογών.
Το ίδιο ισχύει και στο «4», όπου η τριάδα Χέιζ-Ντέιβις, Ερνανγκόμεθ και Μήτογλου προσφέρει τεράστιο βάθος.
Όμως εδώ υπάρχει μία σημαντική διαφορά, ο Ολυμπιακός έχει τον Σάσα Βεζένκοφ.
Και όταν η σύγκριση αφορά το ποιος έχει τον παίκτη που μπορεί να καθορίσει μία θέση σε επίπεδο EuroLeague, ο Βεζένκοφ παραμένει σημείο αναφοράς. Ο Παναθηναϊκός έχει περισσότερες λύσεις, αλλά ο Ολυμπιακός έχει ίσως τον πιο επιδραστικό παίκτη της θέσης.
Παράλληλα, ο Εμπάι Εντιάι δίνει πίσω του εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά, περισσότερη άμυνα, αθλητικότητα, ριμπάουντ και ενέργεια.
Στο «5» ο Ολυμπιακός δεν φοβάται κανέναν
Η μάχη των ψηλών είναι ίσως η πιο ισορροπημένη.
Ο Παναθηναϊκός διαθέτει Φαλ, Λεσόρ και Γιαμπουσέλε, μία τριάδα με δύναμη, εμπειρία και διαφορετικά χαρακτηριστικά.
Ο Ολυμπιακός απαντά με Μιλουτίνοφ, Χολ και Τζόουνς, μία γραμμή που επίσης έχει μέγεθος, αθλητικότητα, ριμπάουντ και διαφορετικές επιλογές ανάλογα με το παιχνίδι.
Δεν βλέπω ξεκάθαρο νικητή στη θέση «5». Βλέπω όμως μία πολύ σημαντική διαφορά, ο Ολυμπιακός μπορεί να αλλάζει εύκολα στυλ χωρίς να χάνει απαραίτητα τη φυσική του παρουσία.
Ο Μιλουτίνοφ μπορεί να δώσει παιχνίδι με πλάτη, ριμπάουντ και δημιουργία από το low post. Ο Χολ προσφέρει κάθετη απειλή και αθλητικότητα, ενώ ο Τζόουνς μπορεί να ανεβάσει ακόμη περισσότερο την ένταση.
Ο Ολυμπιακός έχει πιο καθαρό συνολικό πλάνο
Αν κοιτάξεις ξεχωριστά τις θέσεις, ο Παναθηναϊκός μπορεί να έχει μεγαλύτερο βάθος στα φόργουορντ και να ισορροπεί τη συζήτηση στους ψηλούς.
Αλλά αν κοιτάξεις ολόκληρο το ρόστερ ως σύνολο, θεωρώ ότι ο Ολυμπιακός έχει αυτή τη στιγμή πιο ισορροπημένη κατασκευή.
Έχει περισσότερη δημιουργία στην περιφέρεια, μεγαλύτερο shot-making, περισσότερους παίκτες που μπορούν να πάρουν κρίσιμη κατοχή και έναν παίκτη επιπέδου Βεζένκοφ στο «4».
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι το ρόστερ του Μπαρτζώκα έχει διαφορετικές εκδοχές. Μπορεί να παίξει με περισσότερη δημιουργία, με μεγαλύτερη αθλητικότητα, με δύο ψηλούς, με πιο αμυντική πεντάδα ή με πέντε παίκτες που απειλούν επιθετικά.
Ο Παναθηναϊκός έχει τρομερό υλικό. Αυτό δεν αμφισβητείται.
Αλλά αν έπρεπε σήμερα να επιλέξω ποια ομάδα έχει λιγότερες πραγματικές τρύπες και περισσότερους τρόπους να κερδίσει ένα δύσκολο ματς, θα έδινα το προβάδισμα στον Ολυμπιακό.
Όχι με μεγάλη διαφορά.
Αλλά καθαρά.
📌 Μην χάνετε τα νέα του redfreaks.gr
Προσθέστε μας στις προτιμώμενες πηγές σας στην Google για να βλέπετε πρώτοι τα άρθρα μας στα Top Stories και το AI Search:
⭐️ Προσθήκη στις Προτιμώμενες Πηγές
