Σαν σήμερα, στις 10 Μαρτίου 1925, στην καρδιά του Πειραιά γεννήθηκε ο Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς. Εκατόν ένα χρόνια μετά, ο σύλλογος που ξεκίνησε το ταξίδι του από την ιστορική «Ταβέρνα του Μοίρα» στέκει ως ο απόλυτος κυρίαρχος του ελληνικού αθλητισμού, μετρώντας αμέτρητους τίτλους, ευρωπαϊκές κορυφές και έναν λαό που τον ακολουθεί πιστά σε ανεπανάληπτους θριάμβους αλλά και σε μαύρες τραγωδίες.
Η ίδρυση, τα χρώματα και η πρώτη κυριαρχία
Όλα ξεκίνησαν το 1925, όταν το όραμα του αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού, Νότη Καμπέρου, πήρε σάρκα και οστά. Σε συνεννόηση με τον φοιτητή Θανάση Μέρμηγκα και την αυστριακή Ολυμπιακή Επιτροπή, το όνομα «Ολυμπιακός» κατοχυρώθηκε, ενώ ο Γιάννης Ανδριανόπουλος επέλεξε το κόκκινο και το λευκό, χρώματα δύναμης εμπνευσμένα από το Κέμπριτζ της Αγγλίας. Ο Μιχάλης Μανούσκος ανέλαβε τα ηνία ως ο πρώτος πρόεδρος, μετατρέποντας μια μικρή αίθουσα της οδού Νοταρά στο πρώτο στρατηγείο της ομάδας.
Από την πρώτη κιόλας δεκαετία, ο Ολυμπιακός έγινε ο φόβος και ο τρόμος των αντιπάλων του. Η θρυλική ομάδα του 1931, με τα αδέρφια Ανδριανόπουλους και τον Γραμματικόπουλο, σάρωσε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, αναγκάζοντας τους Μίμη Βασιλειάδη και Γιάγκο Λαουτάρη να γράψουν τον πρώτο ύμνο του συλλόγου. Έκτοτε, η τροπαιοθήκη δεν σταμάτησε να γεμίζει. Το ποδοσφαιρικό τμήμα μετράει πλέον 48 πρωταθλήματα Ελλάδας (εκ των οποίων τα έξι αήττητα), 29 Κύπελλα, 19 νταμπλ και φυσικά, την ανεκτίμητη κατάκτηση του Europa Conference League το 2024.
Οι αρχιτέκτονες της δόξας
Πίσω από αυτές τις ιστορικές επιτυχίες κρύβονται τεράστιοι ηγέτες και σπουδαίοι προπονητές. Από τον αλησμόνητο Νίκο Γουλανδρή και τον Σταύρο Νταϊφά, μέχρι την αυτοκρατορία του Σωκράτη Κόκκαλη και τη συνεχιζόμενη εκτόξευση σε Ελλάδα και Ευρώπη υπό την προεδρία του Βαγγέλη Μαρινάκη. Στην άκρη του πάγκου, ονόματα όπως ο Μάρτον Μπούκοβι, ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, ο Ερνέστο Βαλβέρδε, ο Πέδρο Μαρτίνς και ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους.
Ο πύρινος λαός και η μνήμη της Θύρας 7
Πάνω απ’ όλα, όμως, η πραγματική δύναμη του Ολυμπιακού είναι ο πύρινος κόσμος του. Ένας λαός που κατέκλυζε πάντα το Στάδιο «Γ. Καραϊσκάκης», κάνοντας την Ευρώπη να παραμιλάει. Η αγάπη αυτή, ωστόσο, σφραγίστηκε με αίμα στις 8 Φεβρουαρίου 1981. Η τραγωδία της Θύρας 7, όπου 21 ψυχές χάθηκαν άδικα, παραμένει η πιο μαύρη σελίδα του ελληνικού αθλητισμού. Κάθε γενέθλια, κάθε τίτλος και κάθε μεγάλη νίκη αυτού του συλλόγου, θα είναι για πάντα αφιερωμένα στη μνήμη τους.
