Ο Αλγκουαθίλ δεν χρειάζεται τώρα να αλλάξει τον Ολυμπιακό αλλά να αγοράσει χρόνο

Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ πρόλαβε να κάνει δύο προπονήσεις και μετά κλήθηκε να παρουσιάσει έναν διαφορετικό Ολυμπιακό. Αυτό από μόνο του ήταν παράλογη απαίτηση. Η ήττα από τον ΟΦΗ όμως έκανε την πραγματικότητα πολύ πιο σκληρή, γιατί από εδώ και πέρα ο Ισπανός δεν χρειάζεται μόνο χρόνο για να δουλέψει. Πρέπει πρώτα να τον κερδίσει.

Και ο μοναδικός τρόπος να αγοράσει αυτόν τον χρόνο είναι τα αποτελέσματα.

Η Γιαγκελόνια και ο Λεβαδειακός δεν είναι λοιπόν δύο απλά επόμενα παιχνίδια. Είναι η γέφυρα μέχρι τη διακοπή. Αν ο Ολυμπιακός την περάσει χωρίς άλλη βαθμολογική και ψυχολογική ζημιά, τότε ο Αλγκουαθίλ θα αποκτήσει για πρώτη φορά κάτι που μέχρι τώρα δεν είχε ούτε για μία ημέρα.

Κανονικό χρόνο προπόνησης.

Με τον ΟΦΗ φάνηκε η ιδέα αλλά όχι ακόμη η ομάδα

Το πρώτο δείγμα είχε λογική. Περισσότερη υπομονή στην κατοχή, περισσότερες πάσες για να μετακινηθεί ο αντίπαλος και προσπάθεια να φτάσει η μπάλα στο τελευταίο τρίτο μέσα από συνεργασίες αντί για βιαστικές επιθέσεις.

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο που περιμέναμε από τον Αλγκουαθίλ και τη μεγάλη αλλαγή σε σχέση με τον Μεντιλίμπαρ.Το πρόβλημα ήταν τι συνέβαινε όταν ο Ολυμπιακός έφτανε κοντά στην περιοχή.Εκεί το παιχνίδι έχανε καθαρότητα.

Φορτούνης, Ζότα και Γκονσάλες δεν είχαν ακόμη κοινή γλώσσα στις κινήσεις τους. Ο ένας ερχόταν χαμηλά όταν ο άλλος περίμενε βάθος. Οι χώροι πολλές φορές καταλαμβάνονταν από δύο παίκτες ταυτόχρονα και σε άλλες φάσεις έμεναν εντελώς άδειοι.Αυτό δεν είναι θέμα ποιότητας.Είναι θέμα συγχρονισμού.Και δύο προπονήσεις δεν δημιουργούν συγχρονισμό.

Ο άξονας έδωσε περισσότερες απαντήσεις

Εκεί όπου η εικόνα ήταν σαφέστερη ήταν στον άξονα.Ο Φρόιλερ χαμηλότερα, ο Πουέρτα με μεγαλύτερη ελευθερία να κουβαλήσει την μπάλα και ο Τσικίνιο πιο μπροστά συνθέτουν μία τριάδα με ξεκάθαρους ρόλους. Ο Κολομβιανός ειδικά έδειξε διάθεση να γίνει ο παίκτης που μεταφέρει την ομάδα από την πρώτη ανάπτυξη στην επίθεση.

Αυτό έχει ενδιαφέρον.Στο ποδόσφαιρο του Ιμανόλ ο box to box χαφ δεν είναι απλώς κάποιος που τρέχει από περιοχή σε περιοχή. Πρέπει να ξέρει πότε θα κατεβεί δίπλα στο εξάρι, πότε θα σπάσει γραμμή με μεταφορά και πότε θα εμφανιστεί χωρίς την μπάλα πίσω από το πρώτο pressing του αντιπάλου.Ο Πουέρτα έδειξε στοιχεία για αυτόν τον ρόλο.Δεν σημαίνει ότι η θέση έκλεισε. Σημαίνει ότι υπάρχει μια πρώτη βάση πάνω στην οποία ο προπονητής μπορεί να δουλέψει.

Μπροστά υπάρχει ταλέντο αλλά όχι ακόμη μηχανισμός

Ο Αρμάντο Γκονσάλες είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική περίπτωση της μεταβατικής περιόδου.Έχει επιθετικότητα. Δεν φοβάται τη μονομαχία. Μπορεί να πάρει την μπάλα και να επιτεθεί στο κορμί του αμυντικού. Αυτό είναι προσόν που δεν διδάσκεται εύκολα.Χρειάζεται όμως να μάθει πότε δεν πρέπει να τελειώσει ο ίδιος τη φάση.

Το δύσκολο για έναν νεαρό επιθετικό δεν είναι να αποκτήσει θράσος. Το δύσκολο είναι να μάθει να το ελέγχει.Ο Γκονσάλες πρέπει να αρχίσει να ξεχωρίζει πότε υπάρχει πραγματικό παράθυρο εκτέλεσης και πότε ένας συμπαίκτης βρίσκεται σε καλύτερη θέση. Αυτή η μία απόφαση μπορεί να χωρίζει μια καλή επίθεση από μια χαμένη κατοχή.

Και σε έναν Ολυμπιακό που ο Αλγκουαθίλ προσπαθεί σταδιακά να κάνει δικό του, αυτές οι αποφάσεις θα έχουν μεγαλύτερη σημασία από την ατομική έμπνευση.

Η Γιαγκελόνια δεν είναι παιχνίδι για εργαστήριο

Το πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι έρχεται πολύ νωρίς για τον νέο προπονητή.Και ακριβώς γι’ αυτό ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει σαν μάθημα τακτικής.Η νέα εποχή του Αλγκουαθίλ δεν έχει περίοδο χάριτος και μετά την ήττα από τον ΟΦΗ η ανάγκη για αποτέλεσμα έχει μεγαλώσει ακόμη περισσότερο.Με τη Γιαγκελόνια χρειάζεται πρώτα νίκη.

Αν έρθει με καλύτερη κυκλοφορία, ακόμη καλύτερα. Αν φανεί εξέλιξη στις συνεργασίες, ιδανικά. Αλλά το αποτέλεσμα προηγείται αυτή τη στιγμή της αισθητικής.Ο Αλγκουαθίλ χρειάζεται να πάει στη διακοπή με ομάδα που πιστεύει ξανά σε αυτό που κάνει.Δεν υπάρχει καλύτερος επιταχυντής μιας νέας ιδέας από τη νίκη.

Ο Λεβαδειακός είναι εξίσου σημαντικός για διαφορετικό λόγο

Μετά την Ευρώπη έρχεται το πρωτάθλημα.Εκεί το πρόβλημα είναι άλλο.Ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να αφήσει άλλο έδαφος. Η ήττα από τον ΟΦΗ έχει ήδη αυξήσει την πίεση και κάθε νέα απώλεια πριν από τη διακοπή θα μετατρέψει το διάστημα δουλειάς σε περίοδο εσωστρέφειας.

Αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ένας καινούργιος προπονητής.Θέλει τρεις εβδομάδες για να μάθει το ρόστερ και όχι τρεις εβδομάδες για να απαντά σε ερωτήσεις γύρω από κρίση.Θέλει χρόνο για να δουλέψει αποστάσεις, pressing triggers, positional play και επιθετικές συνεργασίες. Όχι να διαχειρίζεται συνεχώς τη συζήτηση γύρω από το αν η αλλαγή προπονητή ήταν σωστή.Αυτή είναι η πραγματική αξία των δύο επόμενων αποτελεσμάτων.

Η διακοπή είναι η πραγματική πρώτη προετοιμασία του

Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε τη νέα εποχή χωρίς χρόνο και αυτό δεν αλλάζει με μαγικό τρόπο.Θα αλλάξει στη διακοπή.Εκεί ο Αλγκουαθίλ θα μπορέσει για πρώτη φορά να σταματήσει το ρολόι του επόμενου αγώνα. Να δείξει βίντεο, να επαναλάβει ασκήσεις, να διορθώσει τοποθετήσεις και να δουλέψει πάνω στις σχέσεις των παικτών.Το ποδόσφαιρό του απαιτεί επανάληψη.

Δεν αρκεί να πει στους παίκτες να κρατούν περισσότερο την μπάλα. Πρέπει να τους μάθει πού στέκεται ο καθένας όταν η μπάλα είναι δεξιά, πώς μετακινείται η απέναντι πλευρά, ποιος κατεβαίνει ανάμεσα στις γραμμές και ποιος επιτίθεται στον χώρο.Αυτό είναι προπόνηση.Και αυτήν δεν την έχει κάνει ακόμη.

Πρώτα η ηρεμία και μετά η επανάσταση

Η ήττα από τον ΟΦΗ έκανε ξεκάθαρο κάτι που ίσως χρειαζόταν έτσι κι αλλιώς να γίνει κατανοητό.Ο Αλγκουαθίλ δεν θα αλλάξει τον Ολυμπιακό σε μία εβδομάδα.Ούτε πρέπει να προσπαθήσει.Αν βιαστεί να βάλει τα πάντα μαζί, το πιθανότερο είναι να μπερδέψει ακόμη περισσότερο μια ομάδα που ήδη προσπαθεί να μάθει νέα γλώσσα.Πρέπει πρώτα να κρατήσει ό,τι λειτουργεί. Να απλοποιήσει εκεί όπου χρειάζεται. Να πάρει νίκες και να φτάσει στη διακοπή χωρίς νέα φωτιά.

Μετά μπορεί να αρχίσει η πραγματική αλλαγή.Γιαγκελόνια και Λεβαδειακός λοιπόν δεν θα μας δείξουν ακόμη τον Ολυμπιακό του Αλγκουαθίλ.Μπορούν όμως να του δώσουν το σημαντικότερο πράγμα που χρειάζεται για να τον κατασκευάσει.

Ηρεμία και χρόνο.