Ο Ολυμπιακός έπαιξε και… έχασε στη Λιβαδειά. Μπορεί ο πίνακας του σκορ να έγραψε 0-0, όμως για μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό, το αποτέλεσμα απέναντι στον Λεβαδειακό των 10 παικτών ισοδυναμεί με ήττα. Και για να είμαστε δίκαιοι, το πλαίσιο κάνει την αποτυχία ακόμα μεγαλύτερη: Οι «ερυθρόλευκοι» είχαν μια ολόκληρη εβδομάδα να προετοιμαστούν, σε αντίθεση με τους Βοιωτούς που προέρχονταν από υπερπροσπάθεια στον ημιτελικό Κυπέλλου με τον ΟΦΗ μόλις λίγες μέρες πριν.
Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός του ποδοσφαίρου για να αντιληφθείς ότι στο Λιμάνι υπάρχει πλέον και ψυχολογικό πρόβλημα, πέρα από το αγωνιστικό. Η ομάδα δείχνει μπλοκαρισμένη και εγκλωβισμένη σε ένα μονότονο μοτίβο.
Η ημέρα της… Αγίας Σέντρας
Ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, οι παίκτες του Ολυμπιακού έδειξαν να είναι ερωτευμένοι με τις σέντρες. Ίσως αυτό να είναι το μοναδικό τους πλάνο απέναντι σε κλειστές άμυνες, μετατρέποντας την 14η Φεβρουαρίου σε γιορτή της… Αγίας Σέντρας. Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι η σέντρα ως επιλογή, αλλά η ποιότητά της.
Οι σέντρες «στο κουτουρού» και στο πουθενά εξοργίζουν. Ενώ στο ξεκίνημα της σεζόν ο Ολυμπιακός έβρισκε λύσεις με αυτόν τον τρόπο, πλέον τα γεμίσματα στερούνται ποιότητας. Είναι χαρακτηριστικό –και συνάμα ειρωνικό– πως τις ποιοτικότερες σέντρες στο ματς τις έβγαλε ο στόπερ, Μπιανκόν! Αυτό από μόνο του καταδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος στη δημιουργία.
Προβλέψιμος και χωρίς Plan B
Αυτό που προβληματίζει περισσότερο είναι η έλλειψη εναλλακτικού πλάνου. Ο Ολυμπιακός αρνείται ή αδυνατεί να παίξει με την μπάλα κάτω, να δημιουργήσει από τον άξονα και να γίνει απρόβλεπτος. Οι αντίπαλοι τον έχουν «διαβάσει», έχουν δυναμώσει και το χάντικαπ που υπήρχε πέρυσι έχει καλυφθεί.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή: Αν ο Ολυμπιακός δεν αλλάξει ρότα και τρόπο προσέγγισης, το πρωτάθλημα θα χαθεί. Στα playoffs θα βρει απέναντί του ομάδες όπως ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ (και πιθανώς τον Παναθηναϊκό). Με αυτή την εικόνα, δεν μπορεί να ελπίζει. Εκτός κι αν περιμένει να «αυτοκτονήσουν» οι άλλοι, μια στρατηγική που σπάνια οδηγεί σε τίτλους.
Οι «σκιές» των πρωταγωνιστών
Το θέμα δεν είναι τι κάνουν οι άλλοι, αλλά τι αλλάζεις εσύ. Και αυτή τη στιγμή, η εικόνα επαναλαμβάνεται από Κυριακή σε Κυριακή. Παίκτες-βαρόμετρα, όπως ο Ελ Κααμπί και ο Τσικίνιο, μοιάζουν με σκιές του καλού τους εαυτού. Χωρίς φρεσκάδα, χωρίς καθαρό μυαλό και χωρίς ηγέτες στο χορτάρι, η “γιούργια” με σέντρες δεν αρκεί για την κορυφή.
