Υπάρχουν φορές που η επιμονή σε ένα πλάνο δείχνει πίστη και άλλες που φανερώνει μια επικίνδυνη ακαμψία. Στην περίπτωση του Ολυμπιακού και του πρόσφατου ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, η απόφαση του προπονητή να παρατάξει την ομάδα με δύο κλασικούς επιθετικούς ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Αυτό που είδαμε στο χορτάρι δεν ήταν μια επιθετική καταιγίδα αλλά μια δυσλειτουργική μηχανή που μπλόκαρε μόνη της τα γρανάζια της.
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ πίστεψε πως φορτώνοντας την αντίπαλη περιοχή θα δημιουργούσε ρήγματα στην πράσινη άμυνα. Στην πράξη όμως συνέβη το αντίθετο. Η ομάδα έχασε την ισορροπία της στο κέντρο, η δημιουργία πήγε περίπατο και οι δύο φορ έμοιαζαν αποκομμένοι νησιώτες σε έναν ωκεανό αδράνειας. Το χειρότερο είναι πως αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που το συγκεκριμένο πείραμα απέτυχε.
Το φάντασμα του Κωστούλα και η σκληρή πραγματικότητα
Ο Βάσκος τεχνικός φαίνεται να προσπαθεί να αναβιώσει τις μαγικές στιγμές της περασμένης σεζόν όταν η παρουσία του νεαρού Κωστούλα δίπλα στον βασικό φορ έκανε τη διαφορά. Ξεχνάει όμως μια βασική λεπτομέρεια. Τα χαρακτηριστικά των παικτών δεν είναι ίδια. Ο Ταρέμι και ο Γιάρεμτσουκ είναι εξαιρετικοί παίκτες αλλά δεν έχουν την ταχυδύναμη και την πίεση που ασκούσε ο μικρός.
Όταν προσπαθείς να παίξεις το ίδιο έργο με διαφορετικούς πρωταγωνιστές, το αποτέλεσμα σπάνια σε δικαιώνει. Οι συνεργασίες δεν βγαίνουν, οι χώροι κλείνουν αντί να ανοίγουν και ο Ελ Κααμπί αναγκάζεται συχνά να βγαίνει μακριά από το κουτί χάνοντας την εκτελεστική του δεινότητα. Η χημεία είναι κάτι που δεν αγοράζεται αλλά χτίζεται και σε αυτό το σχήμα τα θεμέλια μοιάζουν σαθρά.
Ένα ιστορικό αποτυχιών που αγνοήθηκε
Αν κοιτάξει κανείς προσεκτικά τα φετινά πεπραγμένα θα δει πως το μοτίβο επαναλαμβάνεται κουραστικά. Στο Αγρίνιο απέναντι στον Παναιτωλικό η νίκη ήρθε με το ζόρι. Στο ισόπαλο 0-0 με τον Άρη στη Θεσσαλονίκη η επίθεση ήταν ανύπαρκτη. Ακόμα και στο 1-1 με την Κηφισιά ή στο δύσκολο βράδυ με τον Άγιαξ στο Άμστερνταμ, η παρουσία δύο επιθετικών δεν έδωσε ποτέ το προβάδισμα που ο προπονητής φανταζόταν.
Είναι προφανές πως το σύστημα αυτό δεν ταιριάζει στο τωρινό ρόστερ ή τουλάχιστον δεν έχει δουλευτεί σωστά για να αποδώσει. Η επιμονή σε κάτι που δεν βγαίνει δεν είναι δείγμα σταθερότητας αλλά άρνησης της πραγματικότητας. Ο Ολυμπιακός έχει ανάγκη από καθαρό μυαλό και ορθολογικές επιλογές ειδικά τώρα που η σεζόν μπαίνει στην πιο κρίσιμη καμπή της.
