Ολυμπιακός: Η σκληρή κριτική στους παίκτες για την ήττα στο ντέρμπι

Το πρόβλημα σε ένα ντέρμπι αιωνίων δεν είναι ποτέ μόνο το αποτέλεσμα αλλά η εικόνα εγκατάλειψης που μερικές φορές βγάζει το γήπεδο. Ο Ολυμπιακός βρέθηκε σε μια βραδιά όπου έψαχνες με το κυάλι να βρεις διασωθέντα και δυστυχώς η αναζήτηση έπεφτε στο κενό. Δεν υπήρχε ούτε ένας ποδοσφαιριστής που να στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και αυτό είναι που προβληματίζει περισσότερο από την ίδια την ήττα από τον Παναθηναϊκό.

Η ευθύνη βαραίνει πολλούς και δεν περιορίζεται μόνο στις τακτικές επιλογές του Μεντιλίμπαρ. Είναι στιγμές που η προσωπικότητα και η ατομική κλάση πρέπει να μιλήσουν όμως στο συγκεκριμένο παιχνίδι όλοι σώπασαν. Από τον τερματοφύλακα μέχρι την κορυφή της επίθεσης η ομάδα έμοιαζε βραχυκυκλωμένη και ανήμπορη να διαχειριστεί την πίεση ενός τέτοιου αγώνα.

Η άμυνα που πρόδωσε το πλάνο

Όλα ξεκινούν από τα μετόπισθεν. Ο Κωνσταντής Τζολάκης μπορεί να έκανε μία απόκρουση όμως η ευθύνη του στη φάση του γκολ είναι δεδομένη και καθοριστική. Ένας τερματοφύλακας του δικού του επιπέδου οφείλει να καθαρίζει τέτοιες φάσεις. Όμως δεν ήταν μόνος του στο ναυάγιο. Ο Κοστίνια έκανε ίσως το χειρότερο παιχνίδι του με τα ερυθρόλευκα. Τίποτα δεν του έβγαινε σε άμυνα και επίθεση ενώ τα εύκολα λάθη του έδειχναν έναν παίκτη πνιγμένο στο άγχος.

Η κατάσταση στα άκρα ήταν αποκαρδιωτική συνολικά. Ο Φρανσίσκο Ορτέγκα ήταν απλώς απών προσφέροντας το απόλυτο τίποτα δημιουργικά και πολλά λάθη αμυντικά. Ακόμα και ο Ροντινέι που συνήθως είναι βαρόμετρο βρέθηκε σε κακή μέρα με τις εκτελέσεις του στα στημένα να είναι εντελώς αποτυχημένες. Στο κέντρο της άμυνας ο Παναγιώτης Ρέτσος αντιμετώπισε προβλήματα σε όλο το ματς ενώ ο Ζουλιάν Μπιάνκον ήταν από τους λίγους που έδειξαν διάθεση να κατεβάσουν μπάλα αλλά αυτό δεν αρκούσε.

• Η αμυντική γραμμή δεν ενέπνεε καμία σιγουριά
• Τα μπακ δεν δημιούργησαν κανένα ρήγμα
• Τα ατομικά λάθη έδωσαν ψυχολογία στον αντίπαλο

Τα βαριά χαρτιά που δεν βγήκαν

Μπροστά τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα. Ο Ντανιέλ Ποντένσε προσπάθησε στο δεύτερο ημίχρονο και έδειξε κάποια σπασμώδη σημάδια κινδύνου όμως κι αυτός κινήθηκε μακριά από τα στάνταρ του. Η περίπτωση του Μεχντί Ταρεμί είναι χαρακτηριστική καθώς ξεκίνησε φουριόζος αλλά εξαφανίστηκε γρήγορα και όταν ξαναφάνηκε ήταν πλέον αργά.

Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί έδειξε ξεκάθαρα ανέτοιμος μετά τον τραυματισμό του χωρίς να βρει ουσιαστικές τελικές. Το κέντρο με τον Σαντιάγκο Έσε κινήθηκε σε ρηχά νερά ενώ ο Λορέντσο Σιπιόνι ξεθώριασε μετά από ένα δυνατό ξεκίνημα. Οι αλλαγές δεν βοήθησαν την κατάσταση. Ο Κλέιτον έχασε μάχες, ο Τσικίνιο δεν ακούμπησε και ο Γιουσούφ Γιαζιτσί ήταν αόρατος. Ο νεαρός Χρήστος Μουζακίτης προσπάθησε να ηρεμήσει το παιχνίδι αλλά μπήκε όταν το τρένο είχε ήδη χαθεί.

Το κερασάκι στην τούρτα της απογοήτευσης ήρθε από τον Ζέλσον Μαρτίνς. Μπορεί η είσοδός του να δημιούργησε αναστάτωση όμως η ευκαιρία που σπατάλησε είναι από αυτές που απλά δεν χάνονται σε αυτό το επίπεδο. Είναι η φάση που θα μπορούσε να αλλάξει την ιστορία αλλά τελικά επιβεβαίωσε τον κανόνα της βραδιάς. Τίποτα δεν πήγε δεξιά.