Η μεταγραφική περίοδος στην EuroLeague σπάνια είναι μια ευθεία γραμμή, αλλά αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες ώρες στο Βελιγράδι θυμίζει περισσότερο παρτίδα σκάκι με κλειστά τα φώτα. Η Παρτιζάν, μια ομάδα που μέχρι πριν λίγο καιρό έμοιαζε έτοιμη για ολικό «ξεκαθάρισμα», έχει αλλάξει ρότα με τρόπο που αιφνιδιάζει τους μνηστήρες των παικτών της.
Το παρκέ είναι πάντα ο πιο αυστηρός κριτής και εκεί ακριβώς ανατράπηκαν τα δεδομένα. Η αγωνιστική μεταμόρφωση υπό τις οδηγίες του Ζοάν Πενιαρόχα δεν έφερε μόνο νίκες, αλλά και μια νέα πραγματικότητα διαχείρισης του ρόστερ. Οι παίκτες που ήταν με το ένα πόδι στην έξοδο ξαφνικά έγιναν πυλώνες.
Αυτή η αλλαγή πλεύσης δημιουργεί ένα ντόμινο εξελίξεων που ακουμπά άμεσα την ελληνική πραγματικότητα. Η αγορά έχει στερέψει επικίνδυνα και όταν μια δεξαμενή παικτών όπως αυτή της Παρτιζάν κλείνει, τότε το πρόβλημα μεταφέρεται στους ενδιαφερόμενους που περίμεναν στη γωνία.
Ο «τοίχος» που υψώνει ο Πάσπαλι
Η παρουσία του Ζάρκο Πάσπαλι στη θέση του αθλητικού διευθυντή δεν είναι απλώς μια κίνηση νοσταλγίας αλλά μια ουσιαστική προσθήκη βάρους στα γραφεία της διοίκησης. Ο θρύλος του ευρωπαϊκού μπάσκετ γνωρίζει καλά πως δεν μπορείς να αποδυναμώσεις την ομάδα σου χωρίς να έχεις έτοιμη την επόμενη κίνηση.
Για τον Ολυμπιακό, που είχε κυκλώσει το όνομα του Ταϊρίκ Τζόουνς, η εμπλοκή ενός ανθρώπου που ξέρει τόσο καλά την ελληνική νοοτροπία και τις ανάγκες του πρωταθλητισμού, δυσκολεύει την εξίσωση. Ο Πάσπαλι λειτουργεί ως κυματοθραύστης, προστατεύοντας τα συμφέροντα της ομάδας του έναντι κάθε πιεστικού μνηστήρα.
Το να αφήσεις έναν βασικό σέντερ να φύγει όταν η αγορά είναι άδεια ισοδυναμεί με αγωνιστική αυτοκτονία. Η Παρτιζάν δείχνει να το κατανοεί αυτό πλήρως και πλέον η στάση της μετατρέπεται από διαλλακτική σε απόλυτα προστατευτική για το υπάρχον υλικό της.
Η κλεψύδρα που αδειάζει επικίνδυνα
Ο χρόνος είναι πλέον ο μεγαλύτερος εχθρός για τις ελληνικές ομάδες που ψάχνουν ενίσχυση. Η 5η Ιανουαρίου φαντάζει τρομακτικά κοντινή και οι επιλογές λιγοστεύουν δραματικά όσο ομάδες όπως η Παρτιζάν αποφασίζουν να κρατήσουν κλειστά τα χαρτιά τους.
Η περίπτωση του Τζόουνς αποδεικνύει πως στον αθλητισμό τα δεδομένα αλλάζουν μέσα σε ένα βράδυ. Μια καλή εμφάνιση ή ένα σερί νικών αρκούν για να μετατρέψουν έναν παίκτη από «βαρίδι» σε απαραίτητο εργαλείο, αφήνοντας τους υποψήφιους αγοραστές με άδεια χέρια.
Για τον Ολυμπιακό, η εξέλιξη αυτή σημαίνει πως πρέπει να ενεργοποιηθούν άμεσα εναλλακτικά πλάνα, αν υπάρχουν. Η προσκόλληση σε έναν στόχο που απομακρύνεται μπορεί να αποβεί μοιραία σε μια σεζόν που οι λεπτομέρειες και οι τραυματισμοί καθορίζουν τίτλους.
