Ήρθε στα… μουλωχτά. Χωρίς μεγάλα λόγια, χωρίς τίτλους, χωρίς φανφάρες. Το καλοκαίρι του 2024 ο Λορέντσο Πιρόλα πάτησε Πειραιά με ένα χαμηλό προφίλ και ακόμα πιο υψηλές απαιτήσεις να τον περιμένουν. Πώς θα «ζούσε» στην ίδια ομάδα με τον Κάρμο; Πού θα έβρισκε χώρο ανάμεσα σε δοκιμασμένους στόπερ; Την απάντηση τη δίνει ο ίδιος – μέσα στο χορτάρι, εκεί που μετράνε όλα.
Η ήττα από την Άρσεναλ στο Λονδίνο δεν ήταν το αποτέλεσμα που ήθελε ο Ολυμπιακός, όμως άφησε πίσω της κάτι πολύ πιο ουσιαστικό από έναν βαθμό, την εικόνα ενός παίκτη που δείχνει ότι ανήκει στο υψηλότερο επίπεδο. Ο Πιρόλα στάθηκε απέναντι σε έναν από τους πιο καυτούς επιθετικούς της Ευρώπης, τον Βίκτορ Γιόκερες, και δεν λύγισε. Με προσήλωση, καθαρό μυαλό και έγκαιρες επεμβάσεις, ήταν εκείνος που κράτησε τον Ολυμπιακό ζωντανό στο ματς όταν η Άρσεναλ πίεζε για το 2-0.
Ένας σύγχρονος ηγέτης για την άμυνά του
Αυτό που βλέπουμε, όμως, δεν είναι τυχαίο. Δεν είναι μια καλή βραδιά, αλλά το αποτύπωμα της σκληρής δουλειάς που γίνεται στον Ρέντη εδώ και ενάμιση χρόνο. Ο Ιταλός στόπερ, προϊόν της Ίντερ και της Σαλερνιτάνα, εξελίχθηκε αθόρυβα δίπλα σε Κάρμο και Ρέτσο, αλλά με σταθερά βήματα έδειξε στον Μεντιλίμπαρ πως μπορεί να είναι πρώτη επιλογή και όχι απλώς ροτέισον. Και πλέον δεν το δείχνει μόνο στις προπονήσεις – το αποδεικνύει απέναντι σε ομάδες όπως η Άρσεναλ.
Αν κάτι ξεχωρίζει στον Πιρόλα, δεν είναι μόνο το αριστερό του πόδι, το κορμί ή η καλή πρώτη πάσα. Είναι το ήθος του μέσα στο παιχνίδι, το καθαρό μαρκάρισμα, η έλλειψη άγχους, η ηρεμία που εμπνέει ακόμα και όταν τα λεπτά βαραίνουν.
Ο Ολυμπιακός ίσως να βρήκε χωρίς να το διαφημίσει, έναν σύγχρονο ηγέτη για την άμυνά του. Κι αν συνεχίσει έτσι, δεν θα είναι για πολύ ακόμα ένας «αθόρυβος» παίκτης. Το στοίχημα… δείχνει να κερδίζεται. Και αυτό το κέρδισε πρώτα απ’ όλα ο ίδιος ο Πιρόλα.
