Ο τελικός του Super Cup στην Κρήτη άφησε μια γλυκόπικρη γεύση σε όσους παρατηρούν τις λεπτομέρειες πίσω από τη λάμψη του τροπαίου και τους πανηγυρισμούς. Η επιλογή του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ να δώσει φανέλα βασικού στον Ροντινέι απέναντι στον ΟΦΗ ανέδειξε ένα ζήτημα που σιγοκαίει καιρό τώρα στο λιμάνι και πλέον δεν κρύβεται.
Ο Βραζιλιάνος σταρ δεν ήταν κακός, όμως η αλήθεια είναι πως πλέον αδυνατεί να κάνει τη διαφορά που έκανε παλιά, δείχνοντας πως ο χρόνος είναι αμείλικτος ακόμα και για τους πιο ποιοτικούς και αγαπητούς παίκτες της εξέδρας.
Η εμμονή που κοστίζει και η λύση στον πάγκο
Το πρόβλημα γίνεται πιο έντονο όταν οι δείκτες της κούρασης χτυπούν κόκκινο και οι αντίπαλοι επιλέγουν να χτυπήσουν στην αντεπίθεση εκμεταλλευόμενοι την αργή επιστροφή. Στα κρίσιμα λεπτά που η μπάλα ζύγιζε τόνους, ο Ροντινέι φάνηκε να μένει από δυνάμεις και ανάσες, αδυνατώντας να ακολουθήσει τον φρενήρη ρυθμό ενός τελικού που απαιτούσε φρεσκάδα.
Η είσοδος του Κοστίνια στο 91ο λεπτό δεν ήταν απλώς μια αλλαγή προσώπων για να περάσει η ώρα, αλλά μια τονωτική ένεση που έδωσε πνοή και ασφάλεια στα μετόπισθεν ακριβώς τη στιγμή που η ομάδα το είχε απόλυτη ανάγκη.
Η σκληρή αλήθεια για την ιεραρχία
Είναι πλέον ξεκάθαρο πως η εμμονή του Βάσκου τεχνικού να θεωρεί τον Ροντινέι αναντικατάστατο αποτελεί ένα τακτικό ρίσκο που δεν βγαίνει πάντα σε καλό για τον Ολυμπιακό. Σε παιχνίδια υψηλών απαιτήσεων ο Βραζιλιάνος δυσκολεύεται αμυντικά και εκθέτει την ομάδα, κάτι που δυστυχώς δεν πρόκειται να αλλάξει όσο περνάει ο καιρός και τα χρόνια βαραίνουν τα πόδια του.
Η ποδοσφαιρική λογική λέει πως η ιεραρχία πρέπει να αλλάξει άμεσα και χωρίς συναισθηματισμούς, με τον Κοστίνια να παίρνει το χρίσμα του βασικού και τον Ροντινέι να έρχεται από τον πάγκο ως πολυτέλεια για ειδικές καταστάσεις.
