Είναι πραγματικά μεγαλειώδες να βλέπεις πώς η ποδοσφαιρική μοίρα παίζει τα δικά της παιχνίδια, ειδικά όταν η αλαζονεία περισσεύει. Η ΑΕΚ, που εδώ και μήνες είχε υιοθετήσει το αφήγημα των “επιστημόνων” της εξέδρας περί Milco Cup, βρέθηκε στη Μαδρίτη να παρακολουθεί τη Ράγιο Βαγιεκάνο να της παραδίδει μαθήματα σύγχρονου ποδοσφαίρου.
Το βαρύ 3-0 δεν ήταν απλά μια ήττα, αλλά ένα ηχηρό χαστούκι στην ψευδαίσθηση ότι η κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τροπαίου είναι μια απλή κυριακάτικη βόλτα στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Το μάθημα ιστορίας από τον Ολυμπιακό
Φαίνεται πως τώρα, με τον πιο οδυνηρό τρόπο, άπαντες στο “κιτρινόμαυρο” στρατόπεδο άρχισαν να αντιλαμβάνονται το μέγεθος του άθλου που πέτυχε ο Ολυμπιακός. Το να σηκώνεις ευρωπαϊκή κούπα, νικώντας μεγαθήρια και παραμένοντας όρθιος σε γήπεδα-κολασμένα, δεν γίνεται με ειρωνικά σχόλια στα social media. Η Ευρώπη δεν συγχωρεί την υποτίμηση, και η διοργάνωση που κάποιοι χαρακτήριζαν υποτιμητικά, αποδείχθηκε ένα βουνό που η ΑΕΚ δυσκολεύεται ακόμα και να πλησιάσει.
Η ελπίδα για το “θαύμα” στη ρεβάνς
Φυσικά, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία και η ευχή για μια μεγάλη ανατροπή στη Νέα Φιλαδέλφεια παραμένει στο τραπέζι, κυρίως για το καλό του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ένα γρήγορο γκολ και μια δόση τύχης ίσως αλλάξουν τα δεδομένα, όμως η ουσία παραμένει: τα “ανέκδοτα” περί εύκολων διοργανώσεων πλέον προκαλούν θλίψη μόνο στους εμπνευστές τους.
Η επιτυχία του Ολυμπιακού θα φαντάζει για πολύ καιρό ακόμα ως ένας αξεπέραστος φάρος, ενώ για την ΑΕΚ, η παρηγοριά της συμμετοχής φαίνεται πως είναι το μοναδικό “τρόπαιο” που μπορεί να διεκδικήσει προς το παρόν.
