Το καλοκαίρι του 2025 έφερε στον Πειραιά προσδοκίες και νέα πρόσωπα, όμως το ποδόσφαιρο έχει έναν δικό του, κυνικό τρόπο να ξεκαθαρίζει ποιος ταιριάζει και ποιος όχι. Η περίπτωση του Γκουστάβο Μάντσα μοιάζει να είναι ακριβώς αυτό το παράδειγμα ενός στοιχήματος που δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, τουλάχιστον όχι άμεσα. Ο Βραζιλιάνος αμυντικός ήρθε για να δώσει λύσεις, αλλά η πραγματικότητα τον βρήκε περισσότερο θεατή παρά πρωταγωνιστή.
Και κάπου εδώ μπαίνει στην εξίσωση ο αστάθμητος παράγοντας που λέγεται «παλιά αγάπη». Οι πληροφορίες που έρχονται από την άλλη άκρη του Ατλαντικού δεν είναι απλώς φήμες, αλλά μοιάζουν με σανίδα σωτηρίας για έναν παίκτη που ψάχνει τα πατήματά του. Η Φορταλέζα, η ομάδα που τον ανέδειξε και ξέρει το DNA του, φέρεται να τον ζητάει πίσω. Δεν μιλάμε απλώς για μια μεταγραφική κίνηση, αλλά για μια ανάγκη επανεκκίνησης.
Η νοσταλγία της Φορταλέζα και το αδιέξοδο
Για τους Βραζιλιάνους, το περιβάλλον είναι το παν. Ένας παίκτης που νιώθει ξένο σώμα στην Ευρώπη μπορεί να μεταμορφωθεί μόλις πατήσει το χορτάρι της πατρίδας του. Η Φορταλέζα φαίνεται να ποντάρει ακριβώς σε αυτό. Γνωρίζουν ότι ο Μάντσα έχει ποιότητα, απλώς αυτή η ποιότητα “πνίγηκε” στις απαιτήσεις και τον ανταγωνισμό του Ολυμπιακού.
Για τον σύλλογο της Βραζιλίας, η κίνηση είναι λογική
- Παίρνουν έναν παίκτη που δεν χρειάζεται χρόνο προσαρμογής
- Ενισχύουν την άμυνά τους με κάποιον που έχει πλέον παραστάσεις από υψηλότερο επίπεδο
- Εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι η αξία του έχει πέσει προσωρινά λόγω απραξίας
Από την άλλη, ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η παραμονή στην Ελλάδα χωρίς λεπτά συμμετοχής είναι καταστροφική για την εξέλιξη ενός νεαρού στόπερ. Ο πάγκος δεν βελτίωσε ποτέ κανέναν, ειδικά σε μια θέση που ο ρυθμός και η αυτοπεποίθηση χτίζονται λεπτό προς λεπτό μέσα στο γήπεδο.
Τι σημαίνει αυτό για τον Ολυμπιακό
Εδώ είναι που η ιστορία αποκτά ενδιαφέρον για εμάς. Για τους Πειραιώτες, το ενδεχόμενο δανεισμού δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ήττα, αλλά ως στρατηγική διαχείριση περιουσιακού στοιχείου. Το να κρατάς έναν παίκτη «παροπλισμένο» είναι πολυτέλεια που καμία ομάδα δεν αντέχει οικονομικά και αγωνιστικά.
Αν ο δανεισμός προχωρήσει, ο Ολυμπιακός πετυχαίνει δύο πράγματα ταυτόχρονα. Πρώτον, αδειάζει μια θέση στο ρόστερ για κάποιον που ίσως ταιριάζει περισσότερο στα τωρινά πλάνα του προπονητή. Δεύτερον, δίνει την ευκαιρία στον Μάντσα να ανεβάσει ξανά την ποδοσφαιρική του μετοχή. Είναι προτιμότερο να επιστρέψει το καλοκαίρι πιο έτοιμος και «γεμάτος» από παιχνίδια, παρά να μείνει στάσιμος στου Ρέντη.
Η υπόθεση δεν έχει κλείσει ακόμα τυπικά, όμως όπου υπάρχει καπνός, συνήθως υπάρχει και φωτιά. Η επιθυμία της πρώην ομάδας του να τον εντάξει ξανά στο δυναμικό της δείχνει πως ίσως η λύση στο πρόβλημα της αμυντικής του αδράνειας να βρίσκεται πίσω στις ρίζες του. Για το ελληνικό κοινό και τους φίλους του Ολυμπιακού, αυτή η εξέλιξη είναι η απόδειξη πως καμιά φορά, για να πας μπροστά, πρέπει να κάνεις ένα βήμα πίσω.
