Υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει την τρέλα από την πίστη και στο λιμάνι φαίνεται πως έχουν αποφασίσει να την περπατήσουν δίχως φόβο. Η εικόνα των παικτών του Ολυμπιακού μετά το τέλος του αγώνα με τη Λεβερκούζεν δεν ήταν εικόνα συμβιβασμού, αλλά μια παράξενη δήλωση πολέμου για τη ρεβάνς.
Αυτοί οι «καμικάζι» με τα ερυθρόλευκα έδωσαν και την ψυχή τους στο χορτάρι, παλεύοντας με νύχια και με δόντια απέναντι σε ένα γερμανικό θωρηκτό. Δεν το λένε για λαϊκή κατανάλωση πως πιστεύουν στην ανατροπή, το νιώθουν γιατί έτσι έχουν εκπαιδευτεί την τελευταία διετία στα δύσκολα. Ωστόσο το πάθος και η αυτοθυσία, όσο συγκινητικά κι αν είναι, δεν αρκούν πάντα όταν η ποιότητα του αντιπάλου βρίσκεται σε άλλο επίπεδο.
Η σκληρή πραγματικότητα λέει πως η ομάδα συμπλήρωσε τρία σερί παιχνίδια χωρίς να βρει δίχτυα. Αυτή η επιθετική δυστοκία αποτελεί πλέον σοβαρό πρόβλημα που πρέπει να λυθεί άμεσα, αρχής γενομένης από το ματς με τον Παναιτωλικό, αν θέλουν να έχουν ρεαλιστικές ελπίδες για κάτι καλό στη Γερμανία.
Τα περιττά τακουνάκια και η αμυντική γύμνια
Σε τέτοια βράδια Champions League η απλότητα είναι χρυσός και η επιπολαιότητα τιμωρείται με συνοπτικές διαδικασίες. Ο Ταρέμι πλήρωσε ακριβά την απόφασή του να κάνει επίδειξη υψηλής τεχνικής με ένα τακουνάκι που δεν χρειαζόταν πουθενά. Αυτή η κίνηση έδωσε στο πιάτο την κόντρα στους Γερμανούς, αποδεικνύοντας πως στο κορυφαίο επίπεδο το παραμικρό λάθος μετατρέπεται σε γκολ.
Στην ίδια φάση φάνηκε και η διαφορά κλάσης στην άμυνα. Ο Μπιανκόν είναι ένας τίμιος αμυντικός που δίνει μάχες, αλλά δεν είναι ο στόπερ που θα σου προσφέρει την απαραίτητη ασφάλεια απέναντι σε φορ ολκής. Στο πρώτο γκολ είχε χάσει τη φάση, ενώ στο δεύτερο ο Πάτρικ Σικ τον έβαλε κυριολεκτικά μέσα στα δίχτυα. Είναι ξεκάθαρο πως η ομάδα πλήρωσε την έλλειψη μιας πιο ποιοτικής λύσης στα μετόπισθεν.
- Η απουσία καθαρού μυαλού στην τελική ενέργεια
- Τα φθηνά λάθη που δίνουν δικαιώματα στον αντίπαλο
- Η αδυναμία διαχείρισης του γερμανικού πρέσινγκ
Ο συγκλονιστικός Ζέλσον και η απογοήτευση του Ποντένσε
Αν υπάρχει ένας παίκτης που δικαιούται να κοιμάται ήσυχος, αυτός είναι ο Ζέλσον. Ο Πορτογάλος εξτρέμ έκανε ένα ασύλληπτο παιχνίδι, παίρνοντας παραμάζωμα την αντίπαλη άμυνα και μοιάζοντας ασταμάτητος σε κάθε του επαφή. Ήταν η μόνιμη πηγή κινδύνου, ένας παίκτης που έπαιζε για δύο και προσπαθούσε να τραβήξει όλο το κάρο μόνος του.
Δυστυχώς δεν βρήκε συμπαραστάτες. Ο Ποντένσε βρέθηκε σε κακό βράδυ, προσφέροντας ελάχιστα τόσο δημιουργικά όσο και ανασταλτικά. Η εικόνα του Ορτέγκα να παλεύει σαν σκύλος ολομόναχος στην πλευρά του, χωρίς βοήθειες από τον συμπατριώτη του, ήταν αποκαρδιωτική. Ακόμα και στη φάση του κόρνερ που έγινε το 0-2, η επιπολαιότητα του βραχύσωμου άσου ήταν χαρακτηριστική.
Ίσως τελικά να έλειψε περισσότερο από όσο φανταζόμασταν ο Τσικίνιο. Σε ένα ματς που η Λεβερκούζεν έχτιζε παιχνίδι από την άμυνα, ο Πορτογάλος χαφ, που είναι μετρ στην πίεση, θα μπορούσε να χαλάσει το μυαλό των Γερμανών και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις που έλειψαν από τους Πειραιώτες.
