Ολυμπιακός: Έχασε πολύ περισσότερα από δύο βαθμούς σε μία βραδιά καταστροφής

Υπάρχουν βραδιές που χάνεις δύο βαθμούς και προχωράς. Και υπάρχουν βραδιές σαν αυτή του Πανθεσσαλικού, στις οποίες το τελικό 1-1 του Ολυμπιακού με τον Βόλο είναι σχεδόν το μικρότερο από τα προβλήματα που αφήνεις πίσω σου.

Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί υπέστη κάταγμα κνήμης, χειρουργείται και η πρώτη εκτίμηση κάνει λόγο για απουσία περίπου έξι έως επτά μηνών.

Με απλά λόγια, ο Ολυμπιακός καλείται πλέον να ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν χωρίς τον άνθρωπο που αποτελούσε τη βασική σταθερά της επίθεσής του.

Και αυτό δεν αναπληρώνεται με μία απλή αλλαγή ονόματος στην ενδεκάδα.

Ο Ελ Κααμπί δεν είναι απλώς ένα «9»

Ο Γκονσάλες μπορεί να εξελιχθεί σε σπουδαία λύση. Ο Γιάρεμτσουκ μπορεί να ενεργοποιηθεί ξανά και να βρει τον παλιό καλό εαυτό του. Ο Ολυμπιακός έχει παίκτες και επιλογές.

Αλλά κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί σοβαρά ότι η απώλεια του Ελ Κααμπί καλύπτεται εύκολα.

Ο Μαροκινός δεν πρόσφερε μόνο γκολ. Έδινε βάθος, κινήσεις στην περιοχή, πίεση στους στόπερ και πάνω απ’ όλα μία βεβαιότητα ότι ακόμη και σε μέτριο βράδυ μπορούσε με μία φάση να αλλάξει ένα παιχνίδι.

Αυτή την ασφάλεια χάνει τώρα ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ που έχει τεράστια ευθύνη για την ισοπαλία του Βόλου.

Και θα πρέπει να ξαναχτίσει κομμάτι της επιθετικής λειτουργίας του χωρίς τον παίκτη πάνω στον οποίο στηριζόταν περισσότερο για το τελείωμα των φάσεων.

Το σοκ δεν πρέπει να κρύψει το κακό ποδόσφαιρο

Είναι απολύτως ανθρώπινο ότι ο τραυματισμός επηρέασε τους πάντες.

Ο ίδιος ο Μεντιλίμπαρ παραδέχθηκε ότι οι ποδοσφαιριστές του ήταν σοκαρισμένοι και ότι μετά τη συγκεκριμένη στιγμή το μυαλό τους δεν βρισκόταν στο παιχνίδι.

Αυτό εξηγεί αρκετά από όσα συνέβησαν στο δεύτερο ημίχρονο.

Δεν εξηγεί όμως το πρώτο.

Ο Ολυμπιακός είχε μπει στο Πανθεσσαλικό παίζοντας ξανά αρκετές φορές με βαθιές μεταβιβάσεις από πίσω, χωρίς σταθερή ανάπτυξη χαμηλά και χωρίς τον παίκτη που θα πάρει την μπάλα στον άξονα και θα αλλάξει τον ρυθμό.

Είχε κατοχή, αλλά αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι έπαιζε καλό ποδόσφαιρο.

Η μπάλα δεν κυκλοφορούσε με την απαιτούμενη ταχύτητα, η δημιουργία δεν είχε σταθερή ποιότητα και πολλές επιθέσεις κατέληγαν σε παιχνίδι που βόλευε περισσότερο τον αντίπαλο παρά τον ίδιο τον Ολυμπιακό.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο αγωνιστικό καμπανάκι της βραδιάς.

Και όταν χρειάστηκε κάτι διαφορετικό, ο Φορτούνης έμεινε έξω

Εδώ υπάρχει και μία απόφαση του Μεντιλίμπαρ που προσωπικά δυσκολεύομαι να καταλάβω.

Ο Κώστας Φορτούνης βρίσκεται στο φετινό ρόστερ, όμως στο παιχνίδι που ο Ολυμπιακός έψαχνε στο τέλος μία ενέργεια διαφορετικής ποιότητας δεν χρησιμοποιήθηκε.

Δεν σημαίνει ότι αν έμπαινε θα κέρδιζε μόνος του το παιχνίδι.

Αυτό θα ήταν αυθαίρετο.

Αλλά όταν απέναντί σου υπάρχει οργανωμένη άμυνα και χρειάζεσαι μία κάθετη πάσα, ένα απρόβλεπτο άγγιγμα ή μία στατική φάση, είναι λογικό να αναρωτιέσαι γιατί ο πιο έμπειρος δημιουργός του ρόστερ παρέμεινε στον πάγκο.

Ο Μεντιλίμπαρ έχει κάθε δικαίωμα στις επιλογές του.

Αλλά όταν το αποτέλεσμα και η εικόνα δεν τον δικαιώνουν, αυτές οι επιλογές μπαίνουν αναπόφευκτα στη συζήτηση.

Ο Τζήλος και το όριο που δεν μπήκε

Και μέσα σε όλα αυτά υπήρξε και η διαιτησία.

Ο Ολυμπιακός έχει έντονα παράπονα από τον Αθανάσιο Τζήλο και από τη λειτουργία του VAR.

Σωστά, πάντως, δεν αποδίδει πρόθεση στον Σιαμπάνη για τον τραυματισμό του Ελ Κααμπί.

Το μεγάλο παράπονο αφορά άλλες φάσεις και κυρίως το χτύπημα που δέχθηκε ο Ζότα Σίλβα στο πρόσωπο, για το οποίο οι Πειραιώτες θεωρούν ότι έπρεπε να υπάρξει απευθείας κόκκινη κάρτα.

Η δική μου άποψη είναι ότι το πιο ανησυχητικό «μήνυμα» δεν είναι πως κάποιος αποφάσισε συνειδητά να βλάψει τον Ολυμπιακό. Αυτό δεν μπορεί να υποστηριχθεί χωρίς στοιχεία.

Το μήνυμα είναι ότι, για δεύτερο συνεχόμενο εκτός έδρας παιχνίδι, ο Ολυμπιακός αισθάνεται ότι ο αντίπαλος μπορεί να ανεβάζει υπερβολικά το επίπεδο της σωματικής επαφής χωρίς να μπαίνει εγκαίρως το απαιτούμενο πειθαρχικό όριο.

Και αυτό είναι κάτι που η ομάδα οφείλει να αναδείξει θεσμικά, όχι να το χρησιμοποιήσει ως άλλοθι.

Πρώτα πρέπει να κοιτάξει τον εαυτό του

Γιατί στο τέλος εκεί βρίσκεται όλη η ουσία.

Ο Τζήλος μπορεί να κριθεί για τις αποφάσεις του.

Ο τραυματισμός του Ελ Κααμπί μπορεί να εξηγήσει το ψυχολογικό σοκ.

Οι αναγκαστικές αλλαγές μπορούν να εξηγήσουν γιατί χάλασε ένα μέρος του αρχικού σχεδίου.

Όμως τίποτα από αυτά δεν αλλάζει ότι ο Ολυμπιακός πρέπει να παίξει καλύτερα.

Το υλικό υπάρχει.

Αυτό που ακόμη δεν υπάρχει με σταθερότητα είναι η ποδοσφαιρική εικόνα που θα κάνει την ατομική ποιότητα να λειτουργήσει ως σύνολο.

Και τώρα η δυσκολία έγινε πολύ μεγαλύτερη.

Ο Ολυμπιακός πρέπει να προσαρμοστεί χωρίς τον Ελ Κααμπί, να ξαναβρεί τον τρόπο να δημιουργεί περισσότερο από τον άξονα, να πάρει περισσότερα από τα νέα του πρόσωπα και να μη συνεχίσει να ζει επικίνδυνα σε παιχνίδια που ποιοτικά θα έπρεπε να ελέγχει.

Στον Βόλο έχασε δύο βαθμούς.

Στην πραγματικότητα, όμως, έχασε πολύ περισσότερα. Τον βασικό του σκόρερ για μήνες, την ηρεμία του και το δικαίωμα να αγνοεί πλέον τα αγωνιστικά καμπανάκια που έχουν αρχίσει να ακούγονται δυνατά.