Η ελληνική υποκριτική σκηνή αποχαιρετά μια μεγάλη κυρία του θεάτρου και της τηλεόρασης. Η Άννα Κυριακού, η αξέχαστη «θεία Μπεμπέκα» από τη σειρά Οι Τρεις Χάριτες, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών, αφήνοντας πίσω της μια τεράστια παρακαταθήκη ρόλων, στιγμών και συναισθημάτων.
Σύμφωνα με πληροφορίες του protothema.gr, η κηδεία της θα τελεστεί την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου, στις 11 το πρωί, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, όπου φίλοι, συνάδελφοι και θαυμαστές θα της πουν το τελευταίο αντίο.
Η είδηση του θανάτου της έγινε γνωστή τη Δευτέρα 13 Οκτωβρίου, μέσα από ανάρτηση του Σπύρου Μπιμπίλα στο Facebook. Ο πρόεδρος του ΣΕΗ και βουλευτής αποχαιρέτησε τη μεγάλη ηθοποιό με λόγια γεμάτα συγκίνηση:
«Ένα αντίο γεμάτο αγάπη στη λατρεμένη μας Άννα Κυριακού που έφυγε σήμερα το πρωί από τη ζωή στα 95 της. Ένας τόσο ζεστός, χαρισματικός και ταλαντούχος άνθρωπος της τέχνης μας που κόσμησε με την παρουσία της το θέατρο μας, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση πάνω από 70 χρόνια… Θα την έχουμε πάντα στην καρδιά μας».
Η Άννα Κυριακού γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, αλλά και στη Σχολή Σαρλ Ντιλέν στο Παρίσι, όπου είχε καθηγητή τον Ζαν Βιλάρ – έναν από τους σημαντικότερους θεατράνθρωπους της Ευρώπης. Ήταν μια καλλιτέχνις με σπάνιο υπόβαθρο και παιδεία, που έφερε στο ελληνικό θέατρο το πνεύμα και τη φινέτσα της γαλλικής σκηνής.
Ξεκίνησε το 1940 στο Θέατρο ΡΕΞ, στο πλευρό της Μαρίκας Κοτοπούλη, και από τότε ακολούθησε μια καριέρα γεμάτη ρόλους, συγκινήσεις και πρωτιές. Συνεργάστηκε με τον Βασίλη Λογοθετίδη, τον Μάνο Κατράκη, τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον Ντίνο Ηλιόπουλο και τον Μίμη Φωτόπουλο — ονόματα-σύμβολα για την ελληνική σκηνή.
Στο Εθνικό Θέατρο, όπου υπήρξε για πάνω από 20 χρόνια πρωταγωνίστρια, έπαιξε σε 34 έργα από το 1960 έως το 1981, με χαρακτηριστικούς ρόλους όπως η Καλλιόπη στον «Πειρασμό» του Γρηγόριου Ξενόπουλου. Η παρουσία της υπήρξε πάντα μετρημένη, κομψή και γεμάτη βάθος, με εκείνο το μοναδικό χαμόγελο που συνδύαζε σοφία και ευγένεια.
Αντίο στη θρυλική «Μπεμπέκα» των Τριών Χαρίτων
Η Άννα Κυριακού έκανε αίσθηση και στον ελληνικό κινηματογράφο. Από τον Μεθύστακα (1950) και την Αγνή του λιμανιού (1952), έως το Ζητείται ψεύτης (1961) και τον Αλέξη Ζορμπά (1964), ηθοποιός ευρείας γκάμας, μπορούσε να περάσει από το δράμα στη φάρσα με μοναδική φυσικότητα.
Αλλά για τους περισσότερους Έλληνες, θα μείνει για πάντα η “θεία Μπεμπέκα” — ένας ρόλος που σημάδεψε τη δεκαετία του ’90 μέσα από τη θρυλική σειρά Οι Τρεις Χάριτες. Με το σπινθηροβόλο βλέμμα και την απολαυστικά αριστοκρατική συμπεριφορά, έδωσε έναν χαρακτήρα που έγινε κομμάτι της ελληνικής τηλεοπτικής ιστορίας.
Εμφανίστηκε επίσης στις σειρές Κωνσταντίνου και Ελένης (ως θεία Μάρω), στις Επτά θανάσιμες πεθερές, αλλά και σε δεκάδες ραδιοφωνικά και θεατρικά προγράμματα. Η φωνή της, καθαρή και χαρακτηριστική, έμεινε χαραγμένη σε μια ολόκληρη γενιά θεατρόφιλων.
Η Άννα Κυριακού ήταν παντρεμένη με τον αρχιτέκτονα Μαργαρίτη Αποστολίδη, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Χρήστο Αποστολίδη. Μέχρι τα τελευταία της χρόνια παρέμενε δραστήρια, γράφοντας μάλιστα και το βιβλίο της ζωής της, μια προσωπική κατάθεση εμπειριών και αναμνήσεων από μια εποχή όπου το θέατρο ήταν τρόπος ζωής και όχι απλώς τέχνη.
Η είδηση του θανάτου της φέρνει συγκίνηση, αλλά και ευγνωμοσύνη. Γιατί η Άννα Κυριακού δεν υπήρξε απλώς ηθοποιός· υπήρξε σύμβολο μιας εποχής ευγένειας, σεμνότητας και πραγματικής παιδείας.
Σε μια εποχή που το θέατρο άλλαξε μορφές και πρόσωπα, η Άννα Κυριακού παρέμεινε πάντα η ίδια: κομψή, ουσιαστική και βαθιά αφοσιωμένη στην τέχνη. Η «θεία Μπεμπέκα» δεν ήταν μόνο ένας ρόλος· ήταν η επιτομή του χιούμορ και της ευγένειας που χαρακτήριζε τη γενιά της.
Η απουσία της αφήνει ένα μεγάλο κενό, αλλά το αποτύπωμά της θα παραμείνει ανεξίτηλο. Από το σανίδι του Εθνικού ως το τηλεοπτικό πλατό, η Άννα Κυριακού θα είναι για πάντα εκεί — με το χαμόγελο, τη φινέτσα και την ψυχή της γεμάτη φως.
