Η επιστροφή ενός νέου παίκτη στην Ελλάδα σπάνια κρύβει τόσες ανατροπές όσες η περίπτωση του Νίκου Αθανασίου. Η περιπέτεια στην Πορτογαλία τελείωσε με έναν τρόπο που κανείς επαγγελματίας δεν θέλει να βιώνει καθώς η ενημέρωση για τη λήξη του δανεισμού του ήρθε ενώ βρισκόταν ήδη στην αποστολή της Ρίο Άβε. Αυτή η ψυχρολουσία όμως λειτούργησε ως επιταχυντής εξελίξεων ενεργοποιώντας τα αντανακλαστικά του ίδιου και του Ολυμπιακού για την επόμενη μέρα.
Με την αγορά της Κύπρου να έχει κλείσει την πόρτα και το ενδιαφέρον της Ομόνοιας να μένει φιλολογικό ο χρόνος πίεζε ασφυκτικά. Ο κίνδυνος να βρεθεί ο παίκτης εγκλωβισμένος μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας ήταν ορατός και το σενάριο της μετακίνησης στη δεύτερη ομάδα των ερυθρολεύκων φάνταζε ως η έσχατη λύση ανάγκης.
Η παγίδα της Βοιωτίας και η λύση της Κρήτης
Στο τραπέζι έπεσε δυνατά το όνομα του Λεβαδειακού. Μια επιλογή που φαινομενικά έμοιαζε ασφαλής αλλά κρύβε μια μεγάλη παγίδα για έναν ποδοσφαιριστή που διψάει για λεπτά συμμετοχής. Στη Λιβαδειά ο Βήχος πραγματοποιεί σεζόν καριέρας και είναι ουσιαστικά αμετακίνητος από την ενδεκάδα. Ο Αθανασίου ζύγισε σωστά τα δεδομένα και κατάλαβε πως αν πήγαινε εκεί θα κατέληγε να είναι μια πολυτέλεια για τον πάγκο.
Αντίθετα η προοπτική του ΟΦΗ φάνταζε και είναι πολύ πιο ελκυστική. Οι Κρητικοί προσφέρουν ένα περιβάλλον όπου ο ανταγωνισμός δίνει ξεκάθαρα περιθώρια διεκδίκησης φανέλας βασικού.
- Ο παίκτης έψαχνε εγγυημένο αγωνιστικό χώρο
- Ο Λεβαδειακός έψαχνε απλώς για backup
- Στο Ηράκλειο οι συνθήκες είναι ιδανικές για εξέλιξη
Η απόφαση του Αθανασίου δείχνει ωριμότητα. Αρνήθηκε να γίνει κομπάρσος σε μια ομάδα που έχει “κλειδωμένη” την αριστερή πτέρυγα και επέλεξε να πάει εκεί όπου θα έχει την ευκαιρία να πρωταγωνιστήσει. Το Ηράκλειο αποτελεί πλέον το ιδανικό πεδίο μάχης για να αποδείξει πως αξίζει να βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο της Super League.
