Το ποδόσφαιρο έχει έναν περίεργο τρόπο να σου θυμίζει πως οι τίτλοι και οι χαρές έρχονται πάντα με ένα κόστος, συχνά σωματικό. Ο Παναγιώτης Ρέτσος, ο άνθρωπος που βγήκε μπροστά για να σηκώσει το Super Cup στο Παγκρήτιο, κουβαλάει πλέον πάνω του τα σημάδια εκείνης της μάχης. Η είδηση για τη μικροεπέμβαση στο αριστερό του χέρι δεν είναι απλώς ένα ιατρικό ανακοινωθέν, αλλά η απόδειξη της αυταπάρνησης που απαιτεί το περιβραχιόνιο του Ολυμπιακού.
Ένα χτύπημα στα δάχτυλα μπορεί να ακούγεται ασήμαντο για έναν κοινό θνητό, αλλά για έναν στόπερ που βρίσκεται διαρκώς σε επαφή και ένταση, είναι ένας μικρός εφιάλτης. Ο νάρθηκας που φοράει τώρα ο αρχηγός των ερυθρολεύκων είναι το «παράσημο» από την Κρήτη, όμως η χρονική στιγμή είναι η χειρότερη δυνατή. Το 2026 ξεκινά με ένα ναρκοπέδιο αγώνων και ο Ολυμπιακός χρειάζεται τον ηγέτη του παρόντα και ακέραιο.
Το δίλημμα του Περιστερίου
Η αναμέτρηση με τον Ατρόμητο στις 10 Ιανουαρίου φαντάζει πλέον ως ένα μεγάλο ερωτηματικό που επικρέμεται πάνω από το κεφάλι του Μεντιλίμπαρ. Ο Ρέτσος χαρακτηρίζεται ως αμφίβολος και αυτό από μόνο του δημιουργεί μια νευρικότητα στα μετόπισθεν. Στην Ελλάδα, οι ομάδες σαν τον Ατρόμητο ξέρουν να σημαδεύουν τις αδυναμίες και ένας στόπερ που δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα χέρια του για ισορροπία ή δύναμη, είναι ένας παίκτης υπό περιορισμό.
Το ερώτημα είναι αν αξίζει το ρίσκο. Ο Ρέτσος είναι από τους παίκτες που θα έπαιζαν ακόμα και με ένα πόδι αν τους το ζητούσαν, αλλά ο Στρατηγός Μεντιλίμπαρ σκέφτεται μακροπρόθεσμα. Η ετοιμότητά του θα κριθεί τις επόμενες ημέρες, όμως η λογική λέει πως η συμμετοχή του θα είναι μια απόφαση της τελευταίας στιγμής, μια ζαριά που μπορεί να καθορίσει την αμυντική συνοχή της ομάδας.
Η σημασία του αρχηγού στην εκκίνηση
Για τον Ολυμπιακό, το να ξεκινάει η χρονιά με τον αρχηγό του στο χειρουργικό τραπέζι δεν είναι το ιδανικό σενάριο. Ωστόσο, η νοοτροπία του Ρέτσου είναι τέτοια που μπορεί να μετατρέψει αυτό το εμπόδιο σε κίνητρο για τους υπόλοιπους. Η παρουσία του, έστω και με τον νάρθηκα, στέλνει ένα μήνυμα στους συμπαίκτες του πως κανένας πόνος δεν είναι μεγαλύτερος από το καθήκον προς την ομάδα.
Σε κάθε περίπτωση, οι επόμενες προπονήσεις στο Ρέντη θα είναι αποκαλυπτικές. Ο Παναγιώτης Ρέτσος δίνει τον δικό του αγώνα δρόμου για να προλάβει το Περιστέρι, γνωρίζοντας πως η απουσία του θα αφήσει ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Αν τελικά τα καταφέρει, θα είναι μια νίκη της θέλησης, αν όχι, ο Μεντιλίμπαρ θα πρέπει να βρει τον τρόπο να θωρακίσει την άμυνα χωρίς τον άνθρωπο που ξέρει να την καθοδηγεί καλύτερα από τον καθένα.
