Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που περνούν από μία ομάδα και αφήνουν πίσω τους αριθμούς, συμμετοχές, γκολ και τρόπαια.
Και υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που αφήνουν κάτι περισσότερο.
Ο Ροντινέι ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Θα ήταν άδικο να φύγει από τον Ολυμπιακό και να μείνουμε μόνο στο αγωνιστικό κομμάτι, μόνο στις εμφανίσεις του ή μόνο στις μεγάλες βραδιές που έζησε με τα ερυθρόλευκα.
Γιατί ο Βραζιλιάνος ήταν πολλά περισσότερα από ένας δεξιός μπακ.
Ήρθε στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 2022 και μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα κατάφερε να γίνει κομμάτι της καθημερινότητας του συλλόγου. Προσαρμόστηκε άμεσα, μπήκε στα αποδυτήρια σαν να βρισκόταν εκεί χρόνια και πολύ γρήγορα άρχισε να χτίζει μία ξεχωριστή σχέση τόσο με τους συμπαίκτες του όσο και με τον κόσμο.
Δεν χρειάστηκε πολύ για να καταλάβει κάποιος τι τύπος ήταν.
Χαμογελαστός, αυθόρμητος, κοινωνικός, με διάθεση να γελάσει, να πειράξει, να τραγουδήσει και να δώσει μία διαφορετική νότα ακόμα και στις δύσκολες ημέρες.
Ήταν από εκείνους τους ανθρώπους που μπορούσαν να αλλάξουν το κλίμα ενός αποδυτηρίου.
Και αυτό στο ποδόσφαιρο έχει τεράστια αξία.
Ο Ροντινέι φόρεσε το περιβραχιόνιο του Ολυμπιακού, πανηγύρισε τίτλους, έζησε ιστορικές στιγμές και έγινε μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Conference League του 2024, σε μία από τις μεγαλύτερες βραδιές στην ιστορία του συλλόγου.
Πάνω απ’ όλα, όμως, έδειξε ότι ένιωθε τον Ολυμπιακό.
Αγάπησε τον σύλλογο, αγάπησε την Ελλάδα και προσπάθησε να γίνει κομμάτι της χώρας που τον φιλοξένησε. Έμαθε ελληνικές λέξεις, τραγούδησε συνθήματα, επικοινώνησε με τον κόσμο και δεν έκρυψε ποτέ το συναίσθημά του.
Υπήρξαν φυσικά και δύσκολες στιγμές.
Όπως συμβαίνει με κάθε ποδοσφαιριστή που μένει αρκετά χρόνια σε μία ομάδα, υπήρχαν καλές και κακές εμφανίσεις. Υπήρχαν παιχνίδια στα οποία έκανε τη διαφορά και άλλα στα οποία βρέθηκε στο επίκεντρο της κριτικής.
Αυτό, όμως, που δύσκολα μπορεί να αμφισβητήσει κανείς είναι ότι πάντα έδινε τον εαυτό του.
Έτρεχε, πάλευε, ανέβαινε, ρίσκαρε και πολλές φορές έπαιζε με έναν ενθουσιασμό που έμοιαζε περισσότερο με φίλαθλο μέσα στο γήπεδο παρά με επαγγελματία ποδοσφαιριστή.
Κατά καιρούς παρεξηγήθηκε και για πράγματα που αφορούσαν τη συμπεριφορά του εκτός αγωνιστικού χώρου.
Στην εποχή των social media, άλλωστε, είναι πολύ εύκολο να κριθεί ένας άνθρωπος από μία φωτογραφία, ένα βίντεο ή μία στιγμή.
Στην περίπτωση του Ροντινέι, όμως, όσοι τον έζησαν από κοντά γνώριζαν έναν άνθρωπο που είχε περάσει δυσκολίες στη ζωή του και δεν έχασε ποτέ την ανάγκη του να χαμογελά.
Και ίσως εκεί βρίσκεται και το μεγαλύτερο παράσημό του.
Στο ότι κατάφερε να αγαπηθεί από τα παιδιά.
Υπήρχαν μικροί φίλοι του Ολυμπιακού που τον έβλεπαν και χαμογελούσαν πριν καν ακουμπήσει την μπάλα. Που ήθελαν τη φανέλα του, τη φωτογραφία του, την αγκαλιά του.
Αυτό δεν αγοράζεται και δεν γράφεται σε κανένα στατιστικό.
Είναι μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες που μπορεί να έχει ένας ποδοσφαιριστής ως άνθρωπος.
Ο Ροντινέι αποχωρεί πλέον από τον Ολυμπιακό και επιστρέφει στη Βραζιλία για να συνεχίσει την καριέρα του στη Σάντος, κλείνοντας έναν κύκλο περίπου τρεισήμισι χρόνων στον Πειραιά.
Φεύγει έχοντας σηκώσει τρόπαια, έχοντας ζήσει ευρωπαϊκές βραδιές και έχοντας αφήσει πίσω του πολλές εικόνες.
Άλλες αγωνιστικές, άλλες γεμάτες γέλιο.
Και κάπως έτσι θα μείνει στη μνήμη.
Όχι σαν ένας τέλειος ποδοσφαιριστής. Κανείς δεν είναι.
Αλλά σαν μία τυπάρα που τίμησε τη φανέλα, έδεσε με τον κόσμο και έδωσε ψυχή σε μία ολόκληρη εποχή.
Το κεφάλαιο Ροντινέι κλείνει.
Το χαμόγελο, όμως, που άφησε πίσω του δύσκολα θα ξεχαστεί.
📌 Μην χάνετε τα νέα του redfreaks.gr
Προσθέστε μας στις προτιμώμενες πηγές σας στην Google για να βλέπετε πρώτοι τα άρθρα μας στα Top Stories και το AI Search:
⭐️ Προσθήκη στις Προτιμώμενες Πηγές
