Ο Σάσα Βεζένκοφ άνοιξε τα χαρτιά του στην Ντορέττα Παπαδημητρίου και εξήγησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια πώς η σχέση του με τον Γιώργο Μπαρτζώκα και η απόρριψη του αμερικανικού ονείρου διαμόρφωσαν τη μεγάλη του επιστροφή. Δεν έχουμε να κάνουμε με μια απλή παράθεση γεγονότων αλλά με μια βαθιά ακτινογραφία της ψυχολογίας που απαιτεί πλέον ο πρωταθλητισμός στο κορυφαίο επίπεδο.
Η διπλή όψη του Σκακιστή
Οι περισσότεροι οπαδοί βλέπουν τον προπονητή να χτυπιέται στον πάγκο να φωνάζει και να γίνεται αντικείμενο λατρείας μέσα από αμέτρητα memes στα social media. Ο Βούλγαρος φόργουορντ ρίχνει άπλετο φως στο παρασκήνιο και ξεκαθαρίζει πως αυτή η πολεμική διάθεση μένει αυστηρά μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Εκτός παρκέ ο τεχνικός ηγέτης είναι εντελώς ήρεμος και απόλυτα προσιτός σε κάθε συζήτηση. Αυτή η ευελιξία στη διαχείριση είναι το πραγματικό κλειδί σε ένα σκληρό ροτέισον όπου οι παίκτες χρειάζονται συχνά ψυχολογική υποστήριξη. Οι έντονες οδηγίες άλλους τους ξυπνούν και άλλους τους κλειδώνουν συναισθηματικά. Εκεί ακριβώς κρίνεται η επιβίωση ενός συνόλου απέναντι στα θηρία που κρύβει η Ευρωλίγκα. Αυτό το μοντέλο λειτουργεί απόλυτα και στην ελληνική πραγματικότητα όπου η τοξικότητα και η πίεση της κερκίδας καταπίνουν εύκολα όποιον δεν διαθέτει ατσάλινο χαρακτήρα.
Το σκοτεινό τούνελ και η αναγέννηση
Πριν καθιερωθεί ως το απόλυτο είδωλο στο μεγάλο λιμάνι πέρασε μια περίοδο τεράστιας αμφισβήτησης και μοναξιάς. Στην αρχή της θητείας του μάλιστα σκέφτηκε πολύ σοβαρά να κατέβει σκαλοπάτι και να ψάξει μεταγραφή σε ομάδα μικρότερης δυναμικής. Εκείνη την οριακή στιγμή οι Αγγελόπουλοι έβαλαν οριστικό φρένο στη φυγή του και η επώδυνη διακοπή της πανδημίας λειτούργησε ως σανίδα σωτηρίας. Κλείστηκε έξι μήνες σε ένα γυμναστήριο δουλεύοντας στα κόκκινα. Δεν δέχτηκε να έχει συμπληρωματικό ρόλο και να μαζεύει απλά τα σκουπίδια κάτω από τη στεφάνη αλλά μεταμορφώθηκε σε μια απόλυτη επιθετική μηχανή. Όταν ο σύλλογος βρήκε ξανά τον αγωνιστικό του προσανατολισμό το παζλ κούμπωσε ιδανικά.
Η παγίδα του αμερικανικού ονείρου
Η εμπειρία στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού σίγουρα δεν κύλησε όπως την είχε σχεδιάσει στο μυαλό του. Όταν προσγειώνεσαι στο ΝΒΑ στα είκοσι οκτώ σου χρόνια ως πολυτιμότερος παίκτης της Ευρώπης θεωρείς αυτονόητο ότι θα μπεις και θα κάνεις άμεσα τη διαφορά. Στους Κινγκς όμως γρήγορα μπήκε στο περιθώριο και όταν χώρισαν οι δρόμοι τους ο ξαφνικός τραυματισμός του είχε ήδη κόψει κάθε αγωνιστικό ρυθμό. Παρότι οι Ράπτορς του άνοιξαν την πόρτα και ο νέος προπονητής τον διαβεβαίωσε πως τον υπολογίζει ενεργά εκείνος επέλεξε τον δύσκολο δρόμο της ανατροπής. Ήθελε να βγει ξανά μπροστά να πάρει την ευθύνη στα χέρια του και να ηγηθεί μιας σπουδαίας προσπάθειας.
Τι σημαίνει αυτό για την επόμενη μέρα
Η συνειδητή απόφασή του να αφήσει την Αμερική για τον Ολυμπιακό στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό αθλητισμό. Δεν επέστρεψε στην Ελλάδα για να κολλήσει τα τελευταία του ένσημα ούτε για να κάνει τουρισμό.
- Το τάιμινγκ της μετάβασης στο κορυφαίο πρωτάθλημα παραμένει αμείλικτο για όσους Ευρωπαίους σταρ αποφασίζουν να περάσουν τον ωκεανό σε ώριμη ηλικία.
- Ο ρόλος του αληθινού ηγέτη δεν χαρίζεται ποτέ με ένα πλουσιοπάροχο συμβόλαιο αλλά κερδίζεται με αίμα και κρίσιμα σουτ όταν η μπάλα ζυγίζει τόνους.
- Η απαίτηση του απαιτητικού ελληνικού κοινού δεν συγχωρεί αγωνιστικούς συμβιβασμούς και δεύτερες θέσεις.
Αυτή η αμείλικτη νοοτροπία νικητή είναι που κρατάει την ομάδα του Πειραιά στην ελίτ τα τελευταία χρόνια. Ο ίδιος γνωρίζει άριστα πως κάτω από τον ουρανό του φαληρικού σταδίου η λέξη επιτυχία είναι ταυτόσημη αποκλειστικά και μόνο με την επιστροφή στον θρόνο.
Αναλυτικά οι δηλώσεις του:
Για τον Γιώργο Μπαρτζώκα και το πόσο παθιασμένα ζει τους αγώνες:
«Αυτά τα memes στο διαδίκτυο, ξέρεις… Δίνει τροφή σε αυτά. Είναι πολύ παθιασμένος με αυτό που κάνει, κάποιες φορές βγαίνει εκτός εαυτού, που σε κάποιους ξενίζει, σε κάποιους όχι. Το αντιλαμβάνομαι. Εκτός μπάσκετ, αν ερχόταν εδώ για παράδειγμα, δεν θα το πίστευες. Θα μιλούσε για οτιδήποτε θέλει να μιλήσει, σιγά. Στις προπονήσεις δεν φωνάζει. Πολύ ήρεμος. Απλά ζει τον αγώνα, με το δικό του, στρες, με την δικια του, πίεση, με τον δικό του, τρόπο. Σε κάποιους προκαλεί αυτό. Δεν τους αρέσει. Κάποιοι άλλοι μπορούν να συμβιβάζονται με αυτό».
Για το πώς νιώθουν οι παίκτες, από τις φωνές του κόουτς:
«Για αυτό πλέον οι προπονητές είναι και ψυχολόγοι. Πλέον, επειδή έχουμε τόσα πολλά παιχνίδια. Πρέπει να ψυχολογήσεις τον αθλητή σου. Εσύ στις φωνές μπορεί να… κλειδώνεις. Εγώ μπορεί στις φωνές να παθιάζομαι. Είναι λίγο διαφορετικό με τον καθένα. Διαφορετική αντιμετώπιση. Στον επαγγελματικό αθλητισμό είμαστε όλοι ίσοι, αλλά δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Λόγω θέσης. Λόγω στάτους. Σε κάθε ομάδα, ο καθένας κάνει διαφορετικούς ρόλους. Έχεις περάσει από το να είσαι ο 12ος παίκτης, να είσαι στην πεντάδα, να είσαι αρχηγός, να είσαι σταρ. Είναι και το πώς προσεγγίζεις τον ρόλο σου. Για αυτό οι ομάδες που πετυχαίνεις στον αθλητισμό, είναι καθαρά ομάδες που ξέρουν τον ρόλο τους, ο καθένας. Τον ακολουθούν και είναι σταρ στον ρόλο τους, ο καθένας».
Για την δουλειά που έριξε κατά την διάρκεια του Covid:
«Από τον κόσμο του Ολυμπιακού και τον οργανισμό, δέχθηκα πολλή αγάπη. Ασχέτως αν η πρώτη χρονιά δεν πήγε καλά και η δεύτερη δεν ξείνησε καλά και εκεί είπα μέσα μου, ότι μήπως δεν κάνω για αυτό το επίπεδο, να πάω σε ένα κάτω επίπεδο. Η οικογένειά μου, είναι πάντα εδώ για εμένα. Τους ευχαριστώ για όλα, γιατί χωρίς αυτούς δεν θα μπορούσα να φτάσω εδώ. Ήρθε ένα πολύ καλό παιχνίδι, τραυματίστηκε ένας άλλος παίκτης. Σκεφτόμουν να φύγω τότε και οι κύριοι Αγγελόπουλοι, είδαν κάτι σε εμένα και μου είπαν ότι δεν θα φύγω. Μετά ήρθε και ο καινούριος προπονητής, ο κόουτς Μπαρτζώκας και όλα ξεκίνησαν. Έριξα και πολλή δουλειά. Ο covid με βοήθησε πολύ. Πήγα στη Βουλγαρία και δούλεψα 6 μήνες πάρα πολύ. Εκεί που δεν πήγαιναν καλά τα πράγματα, είπα ότι θα δουλέψω ακόμα περισσότερο».
Για το αν ο ίδιος νιώθει σταρ στον Ολυμπιακό πλέον:
«Δεν το σκέφτομαι για να μου βάλω έξτρα πίεση. Εγώ από την πρώτη μέρα μέχρι και σήμερα, δουλεύω και προσπαθώ να δίνω τον καλύτερο εαυτό μου, στο γήπεδο. Ό,τι μου ζητηθεί. Προφανώς μέσα στα χρόνια έχω πάρει περισσότερες αρμοδιότητες, έχω εξελίξει το παιχνίδι μου, έχω δουλέψει για να μπορέσω να πάρω αυτές τις αρμοδιότητες και μου αρέσει να βγαίνω μπροστά. Κι αυτός είναι ένας λόγος που γύρισα από τις ΗΠΑ. Θα μπορούσα να είχα μείνει εκεί και να ήταν όλα πιο ήρεμα. Αλλά, μου αρέσει να βγαίνω μπροστά, να παίρνω την ευθύνη και είναι κάτι που αναζητώ. Μου αρέσει ως άνθρωπος».
Για τους Σακραμέντο Κινγκς και το ΝΒΑ:
«Νομίζω το τάιμινγκ που πας στο NBA, είναι το πιο σημαντικό. Εγώ πήγα λίγο μεγάλος, γιατί 28 χρονών για το NBA, είσαι πλέον φτασμένος παίκτης. Είσαι μεγάλος. Άσχετο που σε θεωρούν ότι είσαι ο καινούριος. Όταν μου παρουσιάστηκε το πλάνο, ήταν πολύ θελκτικό. Στα 24 μου, είχαμε φτάσει στον τελικό της Ευρωλίγκας, είχαμε χάσει με τον τρόπο που είχαμε χάσει. Είχα βγει MVP. Είχαμε πάρει το Πρωτάθλημα. Ήταν όλα ιδανικά. Ήταν όλοι εδώ. Οι φίλοι μου. Η κοπέλα μου. Η οικογένειά μου. Οπότε έπρεπε να τα αφήσω όλα πίσω στα 28 μου. Πήγα εκεί. Ήταν διαφορετικά. Κι εγώ δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ, γιατί όταν πας ως φτασμένος παίκτης Ευρωλίγκας, θεωρείς ότι θα βοηθήσεις. Είχα τα πάνω και τα κάτω μου, αγωνιστικά. Μετά τραυματίστηκα. Έμεινα για δύο μήνες εκτός. Άρχισα να λέω αν θα μείνω άλλον έναν χρόνο. Θα μπορούσα να μείνω. Μετά έγινα ανταλλαγή στους Ράπτορς. Με πήρε τηλέφωνο ο προπονητής και μου είπε ότι με θέλει. Σκέφτηκα πολύ το καλοκαίρι τότε, να μείνω. Ήμουν 29 τότε. Δεν έχω και πάρα πολλά χρόνια. Θέλω να γυρίσω πίσω. Να είμαι μέσα στη φωτιά. Να παλεύω για τίτλους, για νίκες. Να ξέρω ότι βοηθάω. Οπότε είπα ευχαριστώ στους ανθρώπους, που μου έδωσαν την ευκαιρία οι μεν (Κινγκς) και που με ήθελαν να μείνω οι δε (Ράπτορς). Δεν με ανάγκασε κανείς να φύγω. Εγώ, τους είπα ότι θέλω να φύγω».
Για το αν είχε από την αρχή την ευκαιρία να πάει στο NBA και αν θα το έκανε:
«Αν μπορούσα να πάω σε μία πιο μικρή ηλικία, θα το έκανα. Γιατί είναι άλλα τα όρια σου, όταν είσαι στα 21, 22 σου. Σε βλέπουν και ως prospect για το μέλλον τους. Θα σου δώσουν ευκαιρίες. Αλλά σίγουρα νιώθω ωραία που ήρθα ξανά στον Ολυμπιακό. Γύρισα από το NBA με άλλο status, με άλλο συμβόλαιο. Ο κόσμος, με υποδέχθηκε πολύ θερμά και τους ευχαριστώ για αυτό. Είναι διαφορετικές και οι απαιτήσεις πλέον. Στον Ολυμπιακό άλλωστε, μόνο ο τίτλος είναι επιτυχία».
