Η αρχική στάση του Ολυμπιακού για μεταγραφική αδράνεια τον Ιανουάριο έμοιαζε με μια ψήφο εμπιστοσύνης στο υπάρχον ρόστερ, όμως το ποδόσφαιρο έχει τον τρόπο του να ανατρέπει σχέδια μέσα σε λίγα 24ωρα. Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ είναι γνωστός για το δίκαιο της ματιάς του και την επιμονή του να δίνει ευκαιρίες μέχρι τέλους, προσπαθώντας να διατηρήσει τις ισορροπίες στα αποδυτήρια. Ωστόσο, η πραγματικότητα στο χορτάρι δείχνει πως η θεωρία από την πράξη απέχει και πλέον η ανάγκη για παρέμβαση δεν είναι πολυτέλεια αλλά επιτακτική ανάγκη.
Η αριστερή πτέρυγα της επίθεσης έχει μετατραπεί ξαφνικά σε μια ανοιχτή πληγή που απαιτεί άμεση επούλωση. Η αποχώρηση του Ρεμί Καμπελά, ενός παίκτη που δεν κατάφερε ποτέ να «κουμπώσει» στη νοοτροπία της ομάδας, σε συνδυασμό με την προστασία που ορθώς αποφασίστηκε να δοθεί στον νεαρό Πνευμονίδη, αφήνει τον προπονητή με μείον δύο λύσεις. Το να ρίξεις ένα παιδί στα βαθιά για να καλύψει κενά σχεδιασμού είναι ο σίγουρος δρόμος για να το «κάψεις» και στον Πειραιά φαίνεται πως έμαθαν από τα λάθη του παρελθόντος.
Το βλέμμα στη Λατινική Αμερική και η αγγλική σύνδεση
Η αγορά πλέον ανοίγει διάπλατα και οι στόχοι που εξετάζονται δείχνουν πως ο πήχης έχει μπει ψηλά, άσχετα με τις δυσκολίες. Η περίπτωση του Τζον Αρίας μπορεί να φαντάζει απαγορευτική λόγω κόστους, όμως δείχνει την πρόθεση της διοίκησης να κοιτάξει στο πάνω ράφι. Ταυτόχρονα, η αγορά της Βραζιλίας και περιπτώσεις όπως του Σαντίνο Αντίνο προσφέρουν εκείνο το στοιχείο του απρόβλεπτου που λείπει από το παιχνίδι των ερυθρολεύκων, αρκεί να βρεθεί η χρυσή τομή στο οικονομικό.
Το ενδιαφέρον όμως δεν περιορίζεται μόνο στην επίθεση, καθώς υπάρχει κινητικότητα και στα μετόπισθεν που μπορεί να φέρει ντόμινο εξελίξεων. Η περίπτωση του Μπρούνο, ο οποίος λείπει στο Κόπα Άφρικα, προβληματίζει καθώς η απόδοσή του δεν ήταν η αναμενόμενη και η φυγή του φαντάζει πιθανή. Εδώ είναι που η «συγγένεια» με τη Νότιγχαμ Φόρεστ μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης λύσεων.
Η ευκαιρία του Κουϊάμπανο
Το όνομα του Κουϊάμπανο δεν έπεσε τυχαία στο τραπέζι. Η λήξη του δανεισμού του στην Μποταφόγκο και η επιστροφή του στο ρόστερ της Νότιγχαμ, όπου δεν υπολογίζεται, δημιουργεί μια ιδανική συνθήκη για τον Ολυμπιακό. Είναι από αυτές τις περιπτώσεις που η ιδιοκτησιακή σχέση των δύο ομάδων μπορεί να λύσει τα χέρια του Μεντιλίμπαρ με συνοπτικές διαδικασίες, φέρνοντας έναν παίκτη που ταιριάζει στα θέλω του προπονητή χωρίς χρονοβόρες διαπραγματεύσεις.
Ο Ολυμπιακός φαίνεται πως αλλάζει ρότα όχι από πανικό, αλλά από ρεαλισμό. Οι απαιτήσεις των αγώνων που έρχονται δεν επιτρέπουν πειραματισμούς και κενά. Ο Μεντιλίμπαρ μπορεί να στήριξε τους παίκτες του, αλλά ξέρει καλύτερα από τον καθένα πότε το υλικό δεν αρκεί. Η επόμενη κίνηση στη σκακιέρα αναμένεται να είναι καθοριστική για το πρόσωπο που θα δείξει η ομάδα στο δεύτερο μισό της σεζόν.
