Ο MVP της Ισπανίας γύρισε στο NBA και το πραγματικό στοίχημα του Χεζόνια αρχίζει τώρα

Ο Μάριο Χεζόνια επιστρέφει στο NBA κουβαλώντας μια ταμπέλα που στην Αμερική δεν ξεχάστηκε ποτέ. Ψηλό draft pick που δεν δικαίωσε τις προσδοκίες. Παίκτης που έφυγε από τη λίγκα χωρίς να βρει ποτέ σταθερή θέση, πραγματικό ρόλο και περιβάλλον που να του επιτρέπει να παίξει όπως πραγματικά ξέρει.Μόνο που αυτός ο Χεζόνια δεν υπάρχει πια.

Ο παίκτης που πηγαίνει τώρα στους Cleveland Cavaliers είναι 31 ετών, έχει κατακτήσει την κορυφή της Liga Endesa ως MVP, έχει μάθει να κουβαλά επιθέσεις, να παίρνει αποφάσεις με την μπάλα και να λειτουργεί σε ομάδες όπου κάθε κατοχή έχει βάρος. Η ερώτηση λοιπόν δεν είναι αν αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία στο NBA.

Η ερώτηση είναι αν το NBA θα χρησιμοποιήσει επιτέλους τον παίκτη που έγινε στην Ευρώπη και όχι εκείνον που θυμάται από το παρελθόν.

Ο πρώτος Χεζόνια πήγε στο NBA με εργαλεία και χωρίς ταυτότητα

Ο πρώτος κύκλος του Χεζόνια στην Αμερική είχε ένα βασικό πρόβλημα. Υπήρχαν όλα τα φυσικά προσόντα, αλλά δεν υπήρχε ξεκάθαρη μπασκετική ταυτότητα.

Μπορούσε να σουτάρει. Μπορούσε να τρέξει το γήπεδο. Είχε μέγεθος για το φτερό και αθλητικότητα που τραβούσε το μάτι. Δεν είχε όμως ένα χαρακτηριστικό που να υποχρεώνει έναν προπονητή να τον κρατά στο παρκέ όταν οι κατοχές γίνονται σοβαρές. Σήμερα έχει.

Στη Ρεάλ Μαδρίτης έμαθε να λειτουργεί σαν δημιουργικός φόργουορντ. Να κατεβάζει την μπάλα. Να τιμωρεί mismatch. Να ποστάρει μικρότερο αντίπαλο. Να παίρνει αμυντικό ριμπάουντ και να ξεκινά ο ίδιος την επίθεση. Να σουτάρει πάνω από αλλαγές και να μην εξαφανίζεται από το παιχνίδι επειδή δεν πήρε τις πρώτες δύο κατοχές.Αυτό το πακέτο τού χάρισε το βραβείο του MVP στο ισπανικό πρωτάθλημα.Και αυτός είναι ο παίκτης που πρέπει τώρα να αξιολογήσουν οι Cavaliers.

Το REDFREAKS.GR είχε ήδη καταγράψει πόσο διαφορετική είναι σήμερα η περίπτωση του Μάριο Χεζόνια μετά την πορεία του στη Ρεάλ Μαδρίτης. Η επιστροφή του δεν είναι comeback ενός πρώην lottery pick που ψάχνει τρόπο να σώσει την καριέρα του. Είναι απόπειρα ενός ολοκληρωμένου ευρωπαϊκού σταρ να μεταφέρει το ώριμο παιχνίδι του σε διαφορετικό περιβάλλον.

Το πρόβλημα είναι ότι το Κλίβελαντ δεν χρειάζεται άλλον σταρ

Εδώ αρχίζει η πραγματική δυσκολία.Οι Cavaliers έχουν Χάρντεν και Ντόνοβαν Μίτσελ για να κρατούν την μπάλα. Έχουν τον Έβαν Μόμπλεϊ και τον Τζάρετ Άλεν στη front line. Ο Πέιτον Γουότσον προσθέτει μέγεθος και αθλητικότητα στα φτερά, ενώ ο Σαμ Μέριλ και ο Τζέιλον Τάισον διεκδικούν σημαντικά λεπτά στο rotation.

Ο Χεζόνια λοιπόν δεν επιστρέφει σε ομάδα που ψάχνει πρωταγωνιστή.Επιστρέφει σε ομάδα που ψάχνει λύσεις.Και αυτό είναι τελείως διαφορετική δουλειά.Δεν θα έχει την μπάλα για δώδεκα δευτερόλεπτα ώστε να διαβάσει το mismatch. Δεν θα πάρει απαραίτητα δεκαπέντε σουτ. Δεν θα ξεκινά κάθε παιχνίδι γνωρίζοντας ότι η επίθεση θα περάσει κάποια στιγμή από τα χέρια του.

Πρέπει να παράξει αξία με λιγότερα.Λιγότερες ντρίμπλες. Λιγότερες κατοχές. Λιγότερο χρόνο για απόφαση.Αν το κάνει, το Κλίβελαντ μπορεί να έχει βρει παίκτη rotation με πολύ μεγαλύτερη ποιότητα από αυτή που συνήθως βρίσκεις στο πίσω μέρος ενός ρόστερ.

Το μέγεθός του είναι το πραγματικό κλειδί

Η κουβέντα για τον Χεζόνια συχνά αρχίζει από το σκορ. Λογικό, αλλά όχι αρκετό.Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο για τους Cavaliers είναι ο συνδυασμός μεγέθους και χειρισμού μπάλας.Ένας φόργουορντ πάνω από δύο μέτρα που μπορεί να πάρει αμυντικό ριμπάουντ και να οδηγήσει την επίθεση αφαιρεί μία πάσα από τη μετάβαση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δεύτερος δημιουργός όταν ο Μίτσελ παίζει χωρίς καθαρό point guard δίπλα του. Μπορεί να επιτεθεί απέναντι σε closeout και να πάρει δύο ντρίμπλες προς το καλάθι χωρίς να χρειάζεται να δημιουργηθεί ολόκληρο set γι’ αυτόν.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει point forward πλήρους απασχόλησης.Σημαίνει ότι μπορεί να δώσει ποικιλία.Ακριβώς αυτή η πολυμορφία έκανε τόσο ενδιαφέρουσα και την παλιότερη συζήτηση γύρω από το πώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ο Χεζόνια μαζί με τον Βεζένκοφ σε διαφορετικές πεντάδες στην EuroLeague.

Στο NBA το επίπεδο αθλητικότητας είναι υψηλότερο και οι χώροι διαφορετικοί, αλλά το concept παραμένει ίδιο.Δεν χρειάζεται να κερδίσει μια θέση επειδή είναι καλύτερος σε ένα πράγμα.Μπορεί να την κερδίσει επειδή κάνει αρκετά πράγματα καλά.

Το ευρωπαϊκό του παιχνίδι πρέπει τώρα να μικρύνει

Εδώ βρίσκεται το παράδοξο.Ο Χεζόνια έγινε καλύτερος παίκτης στην Ευρώπη επειδή ο ρόλος του μεγάλωσε. Για να πετύχει τώρα στο NBA, πιθανότατα πρέπει να κάνει το αντίθετο.Να μικρύνει τον ρόλο χωρίς να μικρύνει την επίδρασή του.Αυτό απαιτεί μπασκετική ωριμότητα.

Να πάρει το ελεύθερο τρίποντο χωρίς να ψάξει δυσκολότερη φάση. Να επιτεθεί στο closeout αντί να κρατήσει την μπάλα για απομόνωση. Να χρησιμοποιήσει το μέγεθός του στο ριμπάουντ. Να αλλάξει πάνω σε διαφορετικές θέσεις στην άμυνα. Να πασάρει γρήγορα όταν έρθει δεύτερος αμυντικός.

Αυτά δεν είναι τόσο εντυπωσιακά όσο τα μεγάλα βράδια στη Μαδρίτη.Είναι όμως αυτά που κερδίζουν λεπτά στο NBA.Ο Kenny Atkinson δεν χρειάζεται τον MVP της Ισπανίας σε κάθε κατοχή. Χρειάζεται έναν παίκτη που να θυμάται ότι είναι MVP όταν έρθει η στιγμή να πάρει μεγάλη απόφαση, αλλά να μην απαιτεί μεταχείριση MVP στις υπόλοιπες κατοχές.Αυτό είναι το λεπτό σημείο.

Ο Χεζόνια έχει κερδίσει το δικαίωμα να δοκιμαστεί πραγματικά

Το Κλίβελαντ έχει ανοικτές θέσεις στο δεύτερο unit μετά τις αλλαγές του καλοκαιριού. Ο Μαξ Στρους δεν βρίσκεται πλέον εκεί. Ο Ντένις Σρέντερ επίσης αποχώρησε, ενώ το rotation έχει αρκετά νέα κομμάτια.Δεν σημαίνει ότι ο Χεζόνια δικαιούται θέση επειδή ήταν εξαιρετικός στη Μαδρίτη.Σημαίνει ότι δικαιούται πραγματική δοκιμή.

Όχι τρία λεπτά στο τέλος ενός αγώνα και βιαστικό συμπέρασμα ότι δεν είναι αρκετά γρήγορος για το NBA. Όχι επιστροφή στην παλιά ταμπέλα επειδή έχασε τα δύο πρώτα τρίποντα.Δώσε του rotation minutes. Δώσε του πεντάδες στις οποίες μπορεί να χρησιμοποιήσει το μέγεθός του. Βάλ’ τον δίπλα σε έναν dominant ball handler και ζήτα του να παίξει γρήγορα. Δοκίμασέ τον ως δεύτερο δημιουργό απέναντι σε bench units.

Μετά αποφάσισε.

Η ποιότητα που έδειξε στη Ρεάλ Μαδρίτης και στην Ευρώπη δεν εγγυάται επιτυχία στην Αμερική. Αποδεικνύει όμως ότι δεν μιλάμε πια για το project που άφησε κάποτε το NBA.

Μιλάμε για έτοιμο μπασκετμπολίστα.

Δεν χρειάζεται εκδίκηση από το NBA

Υπάρχει πάντα ένας πειρασμός στις ιστορίες επιστροφής.Να παρουσιαστεί ο παίκτης σαν να γυρίζει για να αποδείξει ότι όλοι έκαναν λάθος.Ο Χεζόνια δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο.Δεν χρειάζεται να νικήσει το παρελθόν του. Το έχει ήδη ξεπεράσει.

Έγινε πρωταγωνιστής σε μία από τις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Κατέκτησε τίτλους. Έγινε MVP. Έδειξε με την Κροατία ότι μπορεί να αποτελεί κεντρικό δημιουργικό και εκτελεστικό σημείο μιας επίθεσης.Το ερώτημα πλέον είναι καθαρά μπασκετικό.Μπορεί ο συγκεκριμένος παίκτης να παίξει δεκαοκτώ λεπτά αντί για τριάντα και να παραμένει εξίσου χρήσιμος.

Μπορεί να έχει έξι σουτ αντί για δεκαπέντε και να μην ψάχνει το έβδομο με το ζόρι.Μπορεί να γίνει connector αντί για center of attention.Αν η απάντηση είναι ναι, οι Cavaliers μπορεί να έχουν βρει κάτι πολύ πιο σημαντικό από έναν βετεράνο στο minimum.

Μπορεί να έχουν βρει έναν ευρωπαϊκό σταρ που έμαθε επιτέλους πώς να γίνει NBA role player χωρίς να πάψει να είναι σταρ όταν το παιχνίδι τον χρειάζεται.

Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα του Μάριο Χεζόνια.Και αυτή τη φορά αξίζει να το παίξει μέχρι τέλους.