Είναι μια συζήτηση που δεν θα τελειώσει ποτέ στα μπασκετικά στέκια και πάντα θα ανάβει φωτιές. Ποιος είναι ο κορυφαίος παίκτης που πάτησε τα παρκέ της EuroLeague; Όταν όμως την απάντηση τη δίνει ένας παίκτης της κλάσης του Σέιν Λάρκιν, τότε τα λόγια αποκτούν διαφορετική βαρύτητα. Ο 33χρονος Αμερικανός γκαρντ, που αυτή την περίοδο βρίσκεται στα «πιτς» αναρρώνοντας από τον τραυματισμό του Νοεμβρίου κόντρα στην Μπάγερν, αποφάσισε να ανοίξει τα χαρτιά του και να πάρει θέση στο αιώνιο δίλημμα.
Δεν μίλησε απλώς ως φίλαθλος αλλά ως ένας ανταγωνιστής που έχει νιώσει στο πετσί του τι σημαίνει πίεση και ευθύνη. Η τοποθέτησή του έχει τεράστια σημασία διότι προέρχεται από έναν σύγχρονο σκόρερ που αναγνωρίζει το μεγαλείο εκείνων που άνοιξαν τον δρόμο. Και η επιλογή του έχει άρωμα Ελλάδας και «Kill Bill».
Το γκάλοπ στους προπονητές και η σύγχυση
Πριν καταλήξει στο δικό του συμπέρασμα, ο Λάρκιν έκανε το δικό του μικρό ρεπορτάζ. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος, έθεσε το ερώτημα σε τέσσερις διαφορετικούς προπονητές περιμένοντας ίσως μια ομόφωνη απάντηση. Το αποτέλεσμα όμως ήταν η απόλυτη ισορροπία τρόμου. Τέσσερις ερωτήσεις και τέσσερις διαφορετικές απαντήσεις που δείχνουν το βάθος του ταλέντου στην ιστορία της διοργάνωσης.
Τα ονόματα που έπεσαν στο τραπέζι προκαλούν δέος. Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, Δημήτρης Διαμαντίδης και Βασίλης Σπανούλης. Κάθε ένας από αυτούς έχει γράψει τη δική του ιστορία και έχει ορίσει μια εποχή. Όμως για τον Λάρκιν, το κριτήριο δεν ήταν μόνο οι τίτλοι ή τα στατιστικά αλλά κάτι πιο βαθύ και ουσιαστικό που ξεχωρίζει τους καλούς από τους θρύλους.
Η ψήφος στις κρίσιμες στιγμές
Η τελική ετυμηγορία του Αμερικανού σταρ ήταν ξεκάθαρη και δεν άφησε περιθώρια παρερμηνείας. Παρά τον τεράστιο σεβασμό προς όλους, το δικό του «δαχτυλίδι» πηγαίνει στον Σπανούλη. Ο λόγος είναι απλός αλλά καθοριστικός. Είναι αυτό που οι Αμερικανοί ονομάζουν «clutch gene».
Με βάση αυτά που έχει δει ο ίδιος και μελέτησε, ο Σπανούλης ήταν ο παίκτης που ήθελες να έχει την μπάλα στα χέρια του όταν η μπάλα ζύγιζε τόνους και ο χρόνος τελείωνε. Ο Λάρκιν τον τοποθετεί στην κορυφή της λίστας, ακριβώς επειδή καθορίζει αποτελέσματα και τίτλους στο φινάλε. Είναι μια τεράστια αναγνώριση από έναν εν ενεργεία σούπερ σταρ προς τον άνθρωπο που άλλαξε τη μοίρα του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
