Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το προφανές και αυτό που έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία. Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί δεν είναι απλώς ένας επιθετικός που πέρασε και ακούμπησε. Είναι ένας ζωντανός θρύλος του Ολυμπιακού, ένας παίκτης που έχει συνδέσει το όνομά του με τις πιο λαμπρές ευρωπαϊκές στιγμές του συλλόγου. Ωστόσο ακόμα και οι «μύθοι» έχουν δικαίωμα στην ανθρώπινη αδυναμία και αυτή την εποχή ο Μαροκινός βιώνει ξεκάθαρα τη δική του δύσκολη στιγμή.
Η εικόνα του στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό ήταν ο καθρέφτης μιας περιόδου όπου τίποτα δεν του βγαίνει φυσικά. Το ένστικτο του εκτελεστή μοιάζει να έχει θολώσει προσωρινά και οι κινήσεις που κάποτε έκανε μηχανικά τώρα δείχνουν βεβιασμένες. Το να προσπαθείς να βρεις χημεία με τον Μεχντί Ταρέμι σε ένα ματς υψηλής πίεσης φάνηκε πως δεν ήταν το φάρμακο που χρειαζόταν, αλλά μάλλον επέτεινε το πρόβλημα.
Η «πληγή» της Αφρικής και το συμβόλαιο
Αν ψάξουμε την ρίζα του κακού θα πρέπει να ταξιδέψουμε λίγο πίσω στον χρόνο και συγκεκριμένα στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής. Η επιστροφή του Ελ Κααμπί στην Ελλάδα δεν έφερε πίσω τον παίκτη που ξέραμε. Η απώλεια του τροπαίου στον τελικό και ο τρόπος που ήρθε αυτή η ήττα φαίνεται πως τον έχουν αδειάσει ψυχολογικά. Είναι φανερό πως έχει βγει εκτός ρυθμού και το μυαλό του δεν είναι καθαρό.
Σε αυτό το περίπλοκο παζλ πρέπει να προσθέσουμε και το κομμάτι των διαπραγματεύσεων. Το θέμα της ανανέωσης του συμβολαίου του παραμένει ανοιχτό. Μπορεί να βρίσκεται σε καλό δρόμο, αλλά όσο δεν πέφτουν οι υπογραφές η αβεβαιότητα λειτουργεί υποσυνείδητα ως βαρίδι. Ένας παίκτης χρειάζεται ηρεμία για να αποδώσει και αυτή τη στιγμή ο Μαροκινός παλεύει με πολλές σκέψεις ταυτόχρονα.
Τα νούμερα λένε την αλήθεια
Προσοχή όμως γιατί εδώ ελλοχεύει ο κίνδυνος της ισοπέδωσης. Θα ήταν τεράστιο σφάλμα να διαγράψουμε την προσφορά του ή να βιαστούμε να βγάλουμε αρνητικά συμπεράσματα. Μιλάμε για έναν παίκτη που φέτος έχει ήδη ματώσει τα δίχτυα 16 φορές σε όλες τις διοργανώσεις. Τα 13 γκολ στο πρωτάθλημα και τα 2 στο Champions League αποδεικνύουν πως η τέχνη του γκολ δεν ξεχνιέται.
Απλώς μας έχει κακομάθει. Επειδή έχουμε συνηθίσει να τον βλέπουμε πάντα στο τοπ επίπεδο μας ξενίζει αυτή η αγωνιστική κοιλιά. Στον Ολυμπιακό το γνωρίζουν καλά αυτό και είναι αποφασισμένοι να τον στηρίξουν μέχρι να βρει ξανά τα πατήματά του. Είναι ένα «τοτέμ» του συλλόγου και τα τοτέμ τα σέβεσαι ακόμα και όταν δεν λάμπουν. Χρειάζεται χρόνο και εμπιστοσύνη για να ξαναγίνει ο εφιάλτης των αντίπαλων αμυντικών.
