Η ανάσα ανακούφισης που έβγαλε η διεθνής κοινότητα μετά τις τελευταίες δορυφορικές εικόνες κρύβει πίσω της έναν εφιάλτη που απλώς πήρε παράταση. Τα συνδυασμένα πλήγματα από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στο έδαφος του Ιράν δεν χτύπησαν τον πυρήνα των πυρηνικών εγκαταστάσεων και ο κίνδυνος μιας ραδιενεργής διαρροής έμεινε ευτυχώς εκτός ροτέισον.
Η ουσία όμως δεν βρίσκεται στο τι απέφυγε ο πλανήτης σήμερα αλλά στο τι ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει αύριο.Η γεωπολιτική σκακιέρα της Μέσης Ανατολής θυμίζει ένα σκληρό ντέρμπι όπου οι κανόνες γράφονται και σβήνονται κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Οι εικόνες από την περιοχή Νατάνζ κοντά στο Ισφαχάν δείχνουν επιφανειακές ζημιές στις εισόδους δύο κτιρίων όμως το πραγματικό σκορ γράφεται πίσω από τις κλειστές πόρτες. Η ΙΑΕΑ προσπαθεί πλέον να παίξει άμυνα ζώνης αναλύοντας αποκλειστικά δορυφορικά δεδομένα αφού οι επιθεωρητές της έχουν μπει στο περιθώριο και δεν έχουν φυσική πρόσβαση στις εγκαταστάσεις από τον περασμένο Ιούνιο.
Το αόρατο ρίσκο και η θέση της Ελλάδας
Όταν ένας οργανισμός τεράστιας κρισιμότητας βασίζεται μόνο σε φωτογραφίες από το διάστημα για να βγάλει πόρισμα τα πράγματα ισορροπούν σε τεντωμένο σχοινί. Ο γενικός διευθυντής Ραφαέλ Γκρόσι ζητά απόλυτη αυτοσυγκράτηση κατανοώντας πως ένας λάθος υπολογισμός θα τινάξει την περιοχή στον αέρα.
- Το συγκρότημα στο Νατάνζ παραμένει ο μεγάλος γρίφος της σύγκρουσης
- Η εγκατάσταση στο Μπουσέρ δείχνει να γλίτωσε από το στόχαστρο των επιθέσεων
- Ο αποκλεισμός των ελεγκτών αυξάνει κατακόρυφα την καχυποψία για το τι πραγματικά συμβαίνει
Για την Ελλάδα οι συνέπειες μιας πυρηνικής εμπλοκής στη γειτονιά της Μέσης Ανατολής δεν περιορίζονται απλώς σε τηλεοπτικές αναλύσεις. Είμαστε οριακά δίπλα στο γήπεδο όπου παίζεται αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι και ένα ατύχημα θα έφερνε αλυσιδωτές αντιδράσεις στην εθνική ασφάλεια στο προσφυγικό και φυσικά στην οικονομία μας. Οι δρόμοι της διπλωματίας και της σύγκρουσης χώρισαν οριστικά και πλέον οι δυτικοί σύμμαχοι προσπαθούν εναγωνίως να μαζέψουν τα σκουπίδια μιας κρίσης που αρνείται πεισματικά να κοπάσει.
