Το παγκόσμιο μπάσκετ θρηνεί από την Παρασκευή (17/4) την απώλεια ενός πραγματικού θρύλου, καθώς ο Όσκαρ Σμιντ έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών. Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση της οικογένειάς του, ο σπουδαιότερος Βραζιλιάνος καλαθοσφαιριστής όλων των εποχών αισθάνθηκε έντονη αδιαθεσία και μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε νοσοκομείο του Σάο Πάουλο, όπου δυστυχώς άφησε την τελευταία του πνοή βυθίζοντας στο πένθος τον παγκόσμιο αθλητισμό.
Η απόλυτη μηχανή των καλαθιών και το ρεκόρ των Ολυμπιακών Αγώνων
Η καριέρα του αποτελεί ένα ατελείωτο ταξίδι γεμάτο ιστορικά επιτεύγματα, με τον ίδιο να δίνει το παρών σε πέντε συνεχόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μέχρι και σήμερα παραμένει ο απόλυτος κυρίαρχος του σκοραρίσματος στη σπουδαία αυτή διοργάνωση, έχοντας σημειώσει τον απλησίαστο αριθμό των 1.093 πόντων. Τα στατιστικά του προκαλούν ίλιγγο, αφού οι πρόχειροι υπολογισμοί των ειδικών δείχνουν ότι η «άγια χέρα» του σταμάτησε στους 49.700 πόντους συνολικά στην τεράστια πορεία του. Παράλληλα, κρατάει στα χέρια του και την κορυφή των σκόρερ στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Το έπος του ΣΕΦ κόντρα στον Ντράζεν Πέτροβιτς και η ευρωπαϊκή πορεία
Στη συνείδηση των Ελλήνων φιλάθλων, ο Βραζιλιάνος σταρ έχει ταυτιστεί χρονικά με τη χρυσή γενιά του Νίκου Γκάλη και του Παναγιώτη Γιαννάκη. Ωστόσο, η βραδιά που τον έβαλε για πάντα στο πάνθεον των ευρωπαϊκών αναμνήσεων γράφτηκε το 1989 στο παρκέ του ΣΕΦ.
Στον αξέχαστο τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων, ο Σμιντ σταμάτησε στους 44 πόντους με τη φανέλα της Καζέρτα, σε μια μυθική μονομαχία με τον Ντράζεν Πέτροβιτς, ο οποίος πέτυχε 62 πόντους χαρίζοντας το τρόπαιο στη Ρεάλ Μαδρίτης. Εκτός από την ιταλική ομάδα, άφησε το ανεξίτηλο στίγμα του αγωνιζόμενος στην Πάβια, αλλά και στην ισπανική Βαγιαδολίδ.
Το συγκινητικό φινάλε στην πατρίδα δίπλα στον γιο του
Το κεφάλαιο της Ευρώπης έκλεισε για να επιστρέψει στην αγαπημένη του πατρίδα, όπου συνέχισε να πυροβολεί ασταμάτητα τα αντίπαλα καλάθια μέχρι την ηλικία των 45 ετών. Το εντυπωσιακό φινάλε της πορείας του γράφτηκε τον Μάιο του 2003, με τον ίδιο να ζει την απόλυτη μπασκετική ονείρωξη, καθώς αγωνίστηκε στη Φλαμένγκο δίπλα στον δεκαεπτάχρονο -τότε- γιο του, Φελίπε.
Η FIBA τον συμπεριέλαβε στη δέκατη θέση με τους 50 κορυφαίους παίκτες όλων των εποχών το 1991, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2013 πέρασε το κατώφλι του Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. Η αμύθητη συλλογή του με την εθνική Βραζιλίας περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το χάλκινο στο Μουντομπάσκετ του 1978, το ιστορικό χρυσό στους Παναμερικανικούς του 1987, καθώς και τρία χρυσά μετάλλια στο ηπειρωτικό πρωτάθλημα της Νότιας Αμερικής.
