Η αποχώρηση του Εργκίν Αταμάν από τον Παναθηναϊκό δεν ήρθε από το πουθενά. Ο Λιθουανός δημοσιογράφος Ντονάτας Ουρμπόνας του BasketNews περιγράφει ένα κλίμα «τοξικότητας» στα αποδυτήρια του Τριφυλλιού τους τελευταίους μήνες, με τους παίκτες να έχουν κουραστεί από τον «εξωτερικό θόρυβο» που δημιουργούσε διαρκώς ο Τούρκος προπονητής, λίγο πριν την επιστροφή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον πάγκο.
Ο «εξωτερικός θόρυβος» και οι αποδιοπομπαίοι τράγοι
Ο Ουρμπόνας στέκεται στο μοτίβο που, όπως υποστηρίζει, ακολουθούσε ο Αταμάν σε κάθε αρνητικό αποτέλεσμα: η ευθύνη μεταφερόταν παντού, εκτός από τον ίδιο. «Ο Εργκίν Αταμάν άρχισε να δημιουργεί πάρα πολύ εξωτερικό θόρυβο, άρχισε να κυνηγάει αποδιοπομπαίους τράγους, πάντα δείχνοντας κάποιον για να κατηγορήσει. Παίκτες, διαιτητές, προπονητές αντίπαλων ομάδων, φιλάθλους ή οτιδήποτε άλλο. Ήταν πάντα εκεί προσπαθώντας να βρει τους κακούς και κάνοντας τα πάντα εκτός από το να αποδεχθεί την κριτική ή να αναλάβει την ευθύνη», ανέφερε ο Λιθουανός δημοσιογράφος.
Το κρίσιμο σημείο της τοποθέτησής του είναι ότι αυτή η συμπεριφορά δεν έμεινε στις συνεντεύξεις Τύπου, αλλά πέρασε μέσα στα αποδυτήρια. «Άκουσα ότι σε κάποια στιγμή ακόμη και οι παίκτες, η ίδια η ομάδα, κάπως κουράστηκαν από αυτό. Ήθελαν να συγκεντρωθούν στα καθαρά μπασκετικά πράγματα, αλλά το επίπεδο τοξικότητας ήταν μεγαλύτερο από το μπάσκετ και επηρέασε την ομάδα», τόνισε ο Ουρμπόνας.
«Ραδιενεργή ατμόσφαιρα» και η αλλαγή με Ομπράντοβιτς
Ο δημοσιογράφος του BasketNews προχωρά ακόμη πιο πέρα, μιλώντας για «ραδιενεργή ατμόσφαιρα» που έβγαλε προς τα έξω τη χειρότερη πλευρά ανθρώπων μέσα στον οργανισμό. «Στους τελευταίους μήνες της σεζόν είδαμε, θα έλεγα, τη χειρότερη πλευρά κάποιων στον Παναθηναϊκό. Αλλά μερικές φορές δεν είναι επειδή είναι έτσι, αλλά επειδή επηρεάζονται από τη ραδιενεργή ατμόσφαιρα στο κλαμπ. Πιστεύω ότι με διαφορετική ηγεσία μπορείς να επαναφέρεις αυτούς τους ανθρώπους στον σωστό δρόμο», υπογράμμισε.
Η «διαφορετική ηγεσία» έχει ήδη όνομα: Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Ο Σέρβος τεχνικός επιστρέφει σε ένα ρόστερ που χρειάζεται καθαρά μπασκετική επανεκκίνηση και λιγότερα δράματα γύρω από τον πάγκο — κάτι που ο ίδιος έχει αποδείξει ότι ξέρει να επιβάλλει.
Η αλήθεια είναι ότι ο Αταμάν έφτασε στον Παναθηναϊκό φορτωμένος με ένα EuroLeague και την αύρα του προπονητή που κερδίζει με προσωπικότητα. Το πρόβλημα είναι ότι η ίδια προσωπικότητα — όταν τα αποτελέσματα δεν έρχονται — μετατρέπεται σε βάρος. Σε μια ομάδα με ρόστερ της κατηγορίας του Παναθηναϊκού, η συνεχής αναζήτηση εξωτερικού «εχθρού» (διαιτητές, ΜΜΕ, αντίπαλοι πάγκοι) σταματά κάποια στιγμή να λειτουργεί ως καύσιμο και αρχίζει να καίει τους ίδιους τους παίκτες. Δεν είναι τυχαίο ότι στα μεγάλα παιχνίδια της σεζόν φάνηκε ομάδα που έπαιζε με φρένο, όχι με ελευθερία. Με τον Ομπράντοβιτς, η διαφορά δεν θα είναι μόνο τακτική — θα είναι κυρίως ψυχολογική: ο Σέρβος απαιτεί απόλυτη πειθαρχία, αλλά απορροφά ο ίδιος την πίεση των ΜΜΕ αντί να τη μεταφέρει στα αποδυτήρια. Κι εκεί κρίνεται αν το επόμενο project στο ΟΑΚΑ έχει διάρκεια.
