Ολυμπιακός: Το κενό του Πίτερς υπάρχει, αλλά η συνολική εικόνα του ρόστερ λέει κάτι διαφορετικό

Τις τελευταίες ημέρες έχει ανοίξει ξανά μια έντονη συζήτηση γύρω από το ρόστερ του Ολυμπιακού, με αρκετές αναλύσεις από μέσα που παραδοσιακά βρίσκονται πιο κοντά στην πλευρά του Παναθηναϊκού να εστιάζουν σχεδόν αποκλειστικά σε όσα ακόμη δεν έχουν γίνει στον Πειραιά.

Το βασικό επιχείρημα είναι γνωστό, ο Άλεκ Πίτερς αποχώρησε, ο άμεσος αντικαταστάτης του δεν έχει ακόμη αποκτηθεί και συνεπώς ο Ολυμπιακός παρουσιάζεται ως ομάδα που έχει χάσει ποιότητα.

Μόνο που αυτή είναι η μισή εικόνα.

Και η μισή εικόνα σπάνια λέει ολόκληρη την αλήθεια.

Ο Ολυμπιακός δεν είναι μια ομάδα που ξεκινά ξανά από την αρχή. Είναι ο πρωταθλητής Ευρώπης και Ελλάδας, έχοντας κατακτήσει τη EuroLeague απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης και λίγες εβδομάδες αργότερα το ελληνικό πρωτάθλημα απέναντι στον Παναθηναϊκό.

Και το σημαντικότερο: ο βασικός κορμός που τον οδήγησε εκεί παραμένει σε πολύ μεγάλο βαθμό στη θέση του.

Ναι, ο Πίτερς λείπει

Ας ξεκινήσουμε από το προφανές.

Ο Άλεκ Πίτερς δεν ήταν ένας τυχαίος παίκτης του rotation.

Την περασμένη EuroLeague πρόσφερε περίπου 7,5 πόντους και 2,8 ριμπάουντ σε 15 λεπτά, σουτάροντας με εντυπωσιακό 41,8% από το τρίποντο. Ήταν ένας από τους πιο αξιόπιστους stretch forwards της διοργάνωσης και ένας παίκτης που μπορούσε να τιμωρήσει αμέσως οποιαδήποτε βοήθεια πάνω στον Σάσα Βεζένκοφ.

Η μετακίνησή του στην Αρμάνι Μιλάνο είναι δεδομένο ότι αφήνει συγκεκριμένο αγωνιστικό κενό.

Αν ο Ολυμπιακός βρει έναν ακόμη φόργουορντ που θα προσθέσει shooting, μέγεθος και δυνατότητα να παίζει πίσω από τον Βεζένκοφ, το ρόστερ θα γίνει πιο ολοκληρωμένο.

Αυτό όμως είναι πολύ διαφορετικό από το να υποστηρίζει κανείς ότι η ομάδα συνολικά έχει γίνει χειρότερη.

Ο Μοντέρο μπορεί να αλλάξει εντελώς την περιφέρεια

Γιατί υπάρχει πλέον στον Πειραιά ο Γιαν Μοντέρο.

Και εδώ ίσως βρίσκεται η πιο υποτιμημένη διάσταση του καλοκαιριού.

Ο 23χρονος γκαρντ δεν αποκτήθηκε ως ακόμη μία λύση του rotation. Έρχεται έχοντας πραγματοποιήσει σεζόν πρώτης γραμμής στη EuroLeague, με 14,4 πόντους, 4,8 ασίστ, 3 ριμπάουντ και 1,1 κλεψίματα κατά μέσο όρο. Αναδείχθηκε μέλος της All-EuroLeague First Team, Rising Star και MVP των playoffs.

Αυτά δεν είναι στοιχεία ενός απλού prospect.

Είναι στοιχεία παίκτη που ήδη έχει αποδείξει ότι μπορεί να δημιουργήσει και να σκοράρει απέναντι στο υψηλότερο επίπεδο άμυνας της Ευρώπης.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, πριν από λίγες ημέρες έβαλε 30 πόντους απέναντι στη Βραζιλία, οδηγώντας τη Δομινικανή Δημοκρατία σε νίκη 94-90. Ήταν μάλιστα προσωπικό ρεκόρ με την εθνική του ομάδα, με 5/9 τρίποντα, 4 ριμπάουντ, 3 ασίστ και 2 κλεψίματα.

Ο Μοντέρο δίνει στον Ολυμπιακό κάτι που πέρυσι δεν υπήρχε στον ίδιο βαθμό.

Πρωτογενή δημιουργία από ντρίμπλα.

Μπορεί να επιτεθεί στο closeout, να παίξει pick-and-roll, να σκοράρει μετά από αλλαγή, να δημιουργήσει όταν το σύστημα σταματήσει να λειτουργεί και να βάλει πίεση στην άμυνα χωρίς να χρειάζεται να περιμένει μια οργανωμένη κατοχή.

Σε μια ομάδα που ήδη διαθέτει Βεζένκοφ, Φουρνιέ και Ντόρσεϊ, αυτό είναι τεράστια υπόθεση.

Και υπάρχει και ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ

Η δεύτερη μεγάλη αλλαγή είναι ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ.

Ο Αμερικανός-Βούλγαρος γκαρντ ολοκλήρωσε την προηγούμενη EuroLeague με 12,6 πόντους, 7,4 ασίστ, 4,5 ριμπάουντ και ένα κλέψιμο ανά παιχνίδι, κατακτώντας για δεύτερη φορά στην καριέρα του την πρωτιά στις ασίστ της διοργάνωσης.

Και εδώ πρέπει να σταθούμε λίγο περισσότερο στα χαρακτηριστικά του.

Ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ δεν είναι elite shooter.

Το 33% από το τρίποντο και το 52,6% True Shooting της περασμένης σεζόν δεν τον παρουσιάζουν ως παίκτη που θα αλλάξει το spacing μόνο με το σουτ του.

Αλλά αυτό δεν είναι το βασικό του όπλο.

Το πραγματικό upgrade βρίσκεται αλλού.

Στις 7,4 ασίστ, στο δυνατό κορμί, στη δυνατότητα να παίξει μέσα από επαφές, να πάει βαθιά στο pick-and-roll και κυρίως να οργανώσει μια επίθεση χωρίς να χρειάζεται να σκοράρει 20 πόντους.

Το 37,2% assist rate που καταγράφηκε στην προηγούμενη EuroLeague αποτυπώνει ακριβώς πόσο έντονη ήταν η δημιουργική του επιρροή.

Με απλά λόγια, ο Ολυμπιακός απέκτησε έναν γκαρντ που μπορεί να φέρει την μπάλα με ασφάλεια, να ελέγξει τον ρυθμό και να δημιουργήσει καλές εκτελέσεις για τους υπόλοιπους.

Και αυτό σε ένα roster με Βεζένκοφ, Φουρνιέ, Ντόρσεϊ και Μιλουτίνοφ μπορεί να αποδειχθεί ακόμη σημαντικότερο από μερικές επιπλέον μονάδες στο ποσοστό του τριπόντου.

Ο Μπαρτζώκας απέκτησε περισσότερους διαφορετικούς τρόπους να επιτεθεί

Αυτό είναι τελικά και το κεντρικό ζήτημα.

Ο περσινός Ολυμπιακός ήταν ήδη η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης.

Τερμάτισε πρώτος στην κανονική περίοδο και στη συνέχεια κατέκτησε τη EuroLeague.

Η φετινή ομάδα δεν χρειαζόταν απαραίτητα να αλλάξει τα πάντα.

Χρειαζόταν να προσθέσει πράγματα.

Με τον Μοντέρο απέκτησε περισσότερο ατομικό ταλέντο και έκρηξη στην μπάλα.

Με τον Μίλερ-ΜακΙντάιρ απέκτησε περισσότερη δημιουργία, physicality και έλεγχο του παιχνιδιού.

Με τον Εμπάι Εντιάι πρόσθεσε έναν φόργουορντ 2,04 μ. που προέρχεται από σεζόν με 7,7 πόντους, 4,8 ριμπάουντ, 1,2 κλεψίματα και 1,4 τάπες, άρα δίνει αθλητικότητα και αμυντικές δυνατότητες που δεν υπήρχαν στον ίδιο βαθμό.

Και όλα αυτά προστέθηκαν πάνω σε έναν κορμό που περιλαμβάνει παίκτες όπως οι Βεζένκοφ, Φουρνιέ, Ντόρσεϊ, Μιλουτίνοφ και Παπανικολάου.

Το σωστό ερώτημα δεν είναι αν βρέθηκε ήδη ο νέος Πίτερς

Αυτό ίσως είναι και το μεγαλύτερο λάθος στη συζήτηση.

Η ερώτηση δεν πρέπει να είναι μόνο:

«Βρήκε ο Ολυμπιακός τον αντικαταστάτη του Πίτερς;»

Η πραγματική ερώτηση είναι:

«Είναι ο συνολικός Ολυμπιακός πιο πλήρης και διαθέτει περισσότερους τρόπους να κερδίσει ένα παιχνίδι;»

Και αυτή τη στιγμή υπάρχουν σοβαροί λόγοι να απαντήσει κανείς θετικά.

Φυσικά η προσθήκη ενός ακόμη ποιοτικού φόργουορντ θα έκλεινε μια εμφανή ανάγκη.

Ούτε χρειάζεται να κρυφτεί το κενό του Πίτερς, ούτε να παρουσιαστεί ο σχεδιασμός ως ολοκληρωμένος ενώ δεν είναι.

Όμως άλλο πράγμα αυτό και άλλο η προσπάθεια να δημιουργηθεί η εικόνα ενός Ολυμπιακού που έχασε την ποιότητά του.

Τα πραγματικά δεδομένα δεν δείχνουν κάτι τέτοιο.

Δείχνουν τον πρωταθλητή Ευρώπης να έχει κρατήσει τους βασικούς πυλώνες του και ταυτόχρονα να προσθέτει έναν από τους πιο ταλαντούχους νεαρούς guards της ηπείρου και τον κορυφαίο πασέρ της προηγούμενης EuroLeague.

Η απάντηση θα δοθεί στο παρκέ

Η συζήτηση του καλοκαιριού έχει πάντα υπερβολές.

Άλλοι κερδίζουν τη EuroLeague από τον Αύγουστο και άλλοι θεωρούνται αποδυναμωμένοι επειδή δεν ολοκλήρωσαν ακόμη την τελευταία μεταγραφή τους.

Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Χρειάζεται να βρει τον κατάλληλο παίκτη που θα συμπληρώσει το «4», να δώσει χρόνο στον Μοντέρο να προσαρμοστεί στον τρόπο παιχνιδιού του Μπαρτζώκα και να αξιοποιήσει τη δημιουργία του Μίλερ-ΜακΙντάιρ.

Το αν η νέα ομάδα είναι πράγματι καλύτερη από την περσινή θα κριθεί εκεί που κρίνονται όλα.

Στο παρκέ.

Μέχρι τότε, όμως, ένα είναι δεδομένο, το να κοιτάζει κανείς μόνο την αποχώρηση του Πίτερς και να αγνοεί όσα προστέθηκαν στην περιφέρεια δεν αποτελεί ολοκληρωμένη αποτίμηση του νέου Ολυμπιακού.