Ναν και Φρανσίσκο: Δύο δημιουργοί, μία μπάλα και η σπαζοκεφαλιά του Ομπράντοβιτς

Ο Κέντρικ Ναν και ο Σιλβέν Φρανσίσκο έδωσαν την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου στις 21.15 την πρώτη σοβαρή απάντηση στο ερώτημα που συνοδεύει πλέον την περιφέρεια του Παναθηναϊκού. Μπορούν να βρίσκονται στην ίδια ομάδα και να παραμένουν και οι δύο παραγωγικοί. Το 85-79 απέναντι στην Μπασκόνια το έδειξε.

Δεν απέδειξε όμως ότι η εξίσωση λύθηκε. Ο Ναν, Αμερικανός γκαρντ του Παναθηναϊκού, ολοκλήρωσε την ευρωπαϊκή επιστροφή του με 11 πόντους και 5 ασίστ σε 19.39, ενώ ο Φρανσίσκο, Γάλλος γκαρντ των πράσινων, είχε 10 πόντους και 11 ασίστ σε 25.37. Μαζί πρόσφεραν 21 πόντους και 16 ασίστ, αριθμοί που μοιάζουν ιδανικοί για οποιονδήποτε προπονητή.

Η πραγματική συζήτηση για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, προπονητή του Παναθηναϊκού, αρχίζει ένα επίπεδο βαθύτερα. Οι δύο γκαρντ χρειάζονται την μπάλα για να δημιουργήσουν το μεγαλύτερο μέρος της αξίας τους και όσο ο Ναν πλησιάζει στο κανονικό επίπεδο αγωνιστικής ετοιμότητας, οι κατοχές που απαιτεί θα αυξάνονται. Εκεί βρίσκεται η σπαζοκεφαλιά.

Το πρώτο τεστ έδειξε ότι υπάρχει τρόπος να λειτουργήσει

Ο Ναν επέστρεψε στη EuroLeague έπειτα από την απουσία του και φυσιολογικά δεν ήταν ακόμη ο παίκτης που μπορεί να διαλύσει μία άμυνα μόνος του. Είχε 3/6 δίποντα, 1/5 τρίποντα και 2/2 βολές, μαζί με ένα ριμπάουντ, 5 ασίστ, ένα κλέψιμο και 3 λάθη.

Το 1/5 από το τρίποντο είναι το πιο εύκολο στοιχείο για να τραβήξει το βλέμμα, αλλά δεν είναι αυτό που πρέπει να προβληματίσει τον Ομπράντοβιτς. Ένας παίκτης που επιστρέφει από σημαντική απουσία μπορεί να χρειαστεί χρόνο για να βρει τα πόδια και το σουτ του. Ήδη απέναντι στο Περιστέρι στις 18 Οκτωβρίου είχε 18 πόντους, 6 ασίστ και 7/10 σουτ σε 20.54.

Το ενδιαφέρον απέναντι στην Μπασκόνια ήταν διαφορετικό. Ο Ναν μπορούσε να επηρεάσει την επίθεση ακόμη και χωρίς να σκοράρει πολύ. Οι 5 ασίστ του είναι σημαντικές ακριβώς επειδή δείχνουν έναν δρόμο συνύπαρξης με τον Φρανσίσκο που δεν απαιτεί διαδοχικές προσωπικές επιθέσεις.

Ο Φρανσίσκο από την άλλη έχει ήδη δημιουργήσει τη δική του πραγματικότητα όσο ο Ναν έλειπε. Μετά τις πρώτες επτά αγωνιστικές της EuroLeague μετρά 15 πόντους και 5,4 ασίστ κατά μέσο όρο, παίζοντας περίπου 23 λεπτά ανά αγώνα. Είναι έκτος στη διοργάνωση στις ασίστ και έχει αναλάβει σημαντικό μέρος της δημιουργίας.

Απέναντι στην Μπασκόνια έκανε ίσως την πιο χαρακτηριστική εμφάνιση για να εξηγηθεί ο νέος του ρόλος. Δεν χρειάστηκε 20 πόντους. Έδωσε 11 ασίστ, έκανε δύο κλεψίματα και πέτυχε ένα τεράστιο τρίποντο στο τελευταίο δίλεπτο, όταν ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν απόφαση από τον βασικό χειριστή του.

Το προσωπικό +/- δίνει επίσης μία ενδιαφέρουσα, αλλά όχι οριστική, ένδειξη. Ο Φρανσίσκο τελείωσε με +9, ενώ ο Ναν με -2. Δεν σημαίνει ότι ο ένας έκανε καλό παιχνίδι και ο άλλος κακό. Το +/- ενός αγώνα επηρεάζεται από τις υπόλοιπες τετράδες, τον αντίπαλο και το σημείο στο οποίο παίζει κάποιος. Δείχνει όμως ότι ο Παναθηναϊκός είχε ήδη μάθει να λειτουργεί πολύ αποτελεσματικά με τον Γάλλο στον έλεγχο.

Και εδώ βρίσκεται η πρώτη παγίδα. Η επιστροφή του Ναν δεν πρέπει να μετατρέψει τον Φρανσίσκο από δημιουργό που αποφασίζει σε παίκτη που απλώς περιμένει μία πάσα στην αδύνατη πλευρά. Αν συμβεί αυτό, ο Παναθηναϊκός θα προσθέσει έναν σταρ αλλά μπορεί να αφαιρέσει μέρος από την επιρροή ενός παίκτη που τον οδήγησε στο 6-1 της EuroLeague.

Το συγκεκριμένο ζήτημα δεν είναι καινούργιο. Ήδη μετά την επιστροφή του Ναν απέναντι στο Περιστέρι είχε καταγραφεί ότι η πραγματική δοκιμασία θα ερχόταν στο rotation. Το παιχνίδι με την Μπασκόνια ήταν η πρώτη ουσιαστική ευρωπαϊκή εικόνα αυτής της νέας πραγματικότητας.

Μία μπάλα, δύο χειριστές και το δύσκολο κομμάτι στην άμυνα

Το απλοϊκό συμπέρασμα θα ήταν ότι δύο τόσο καλοί γκαρντ πάντα βρίσκουν τρόπο να παίξουν μαζί. Σε επίπεδο ποιότητας ισχύει. Σε επίπεδο κατανομής ρόλων όμως ο Ομπράντοβιτς έχει αρκετή δουλειά.

Ο Ναν είναι elite προσωπικός δημιουργός. Θέλει pick and roll, απομόνωση, αλλαγές που μπορεί να επιτεθεί και κατοχές στις οποίες η άμυνα γνωρίζει ποιος θα εκτελέσει αλλά δυσκολεύεται να τον σταματήσει. Ο Φρανσίσκο είναι επίσης ένας γκαρντ που γίνεται πολύ πιο επικίνδυνος όταν παίρνει αποφάσεις με την μπάλα και χρησιμοποιεί την ταχύτητά του για να προκαλέσει δεύτερη αμυντική αντίδραση.

Αυτό δημιουργεί μία πιθανή σύγκρουση χρήσης και όχι απαραίτητα παικτών. Δεν υπάρχει ένδειξη προσωπικού προβλήματος μεταξύ τους και θα ήταν λάθος να κατασκευαστεί τέτοια ιστορία. Υπάρχει όμως ένα πραγματικό μπασκετικό ερώτημα για το πόσες κατοχές μπορούν να μοιραστούν χωρίς ο ένας να μετατραπεί σε ακριβό θεατή του άλλου.

Η πρώτη λύση είναι ο Ναν μακριά από την μπάλα. Ο Αμερικανός διαθέτει αρκετό σουτ και εξαιρετική ικανότητα να επιτίθεται σε closeout ώστε να μη χρειάζεται να ξεκινά κάθε κατοχή ως βασικός χειριστής. Αν ο Φρανσίσκο τραβήξει την πρώτη γραμμή της άμυνας, ο Ναν μπορεί να πάρει την μπάλα απέναντι σε ήδη μετακινημένη άμυνα. Εκεί γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνος.

Η δεύτερη λύση είναι η αντίστροφη. Ο Ναν τραβά δεύτερο αμυντικό και ο Φρανσίσκο επιτίθεται στη δεύτερη πλευρά. Το πρόβλημα είναι ότι ο Γάλλος έχει 31,8% στα τρίποντα μετά τις πρώτες επτά αγωνιστικές. Δεν είναι ποσοστό που επιτρέπει στον Ομπράντοβιτς να τον μετατρέψει μόνιμα σε spot-up επιλογή και να θεωρήσει ότι η εξίσωση τελείωσε.

Υπάρχει και η άμυνα. Ο Φρανσίσκο είναι γκαρντ 1,85 μ. και η κοινή παρουσία του με τον Ναν δημιουργεί μία πιο μικρή περιφερειακή δυάδα από σχήματα στα οποία δίπλα στον Αμερικανό βρίσκεται ένας αμυντικός όπως ο Τζέριαν Γκραντ ή ένα μεγαλύτερο κορμί. Απέναντι σε ομάδες με ψηλούς δημιουργούς, οι αντίπαλοι θα ψάξουν αλλαγές, post mismatches και επιθετικά ριμπάουντ.

Εκεί αποκτά ενδιαφέρον και η συνολική κατασκευή του νέου ρόστερ του Παναθηναϊκού. Ο Ομπράντοβιτς διαθέτει Μπόνγκα, Χέις-Ντέιβις και άλλα μεγάλα κορμιά που μπορούν να καλύψουν μέρος αυτής της αμυντικής αδυναμίας. Δεν μπορεί όμως κάθε πεντάδα να σχεδιάζεται αποκλειστικά για να προστατεύει δύο γκαρντ.

Η εκτίμησή μας είναι ότι η καλύτερη εκδοχή τους δεν θα προκύψει αν ο Ομπράντοβιτς αποφασίσει ποιος είναι ο αποκλειστικός άσος. Θα προκύψει αν δημιουργήσει εναλλασσόμενη ιεραρχία μέσα στην ίδια κατοχή. Ο ένας να προκαλεί την πρώτη περιστροφή και ο άλλος να επιτίθεται στη δεύτερη. Αυτό είναι πολύ δυσκολότερο να αντιμετωπιστεί από μία επίθεση που απλώς μοιράζει τα pick and roll ανάμεσα στους δύο.

Υπάρχει όμως και μία τρίτη επιλογή που πιθανότατα θα χρησιμοποιηθεί αρκετά. Να μην παίζουν μαζί όσο υποθέτουμε. Με τον Ναν, τον Φρανσίσκο, τον Γκραντ και τον Κώστα Σλούκα διαθέσιμους, ο Παναθηναϊκός μπορεί να κρατά τουλάχιστον έναν κορυφαίο δημιουργό συνεχώς στο παρκέ χωρίς να χρειάζεται να συμπιέζει όλους τους ρόλους στην ίδια πεντάδα.

Αυτό ίσως είναι τελικά το μεγαλύτερο όπλο του Ομπράντοβιτς. Όχι να αποδείξει ότι Ναν και Φρανσίσκο μπορούν να παίζουν 25 λεπτά μαζί, αλλά να γνωρίζει πότε χρειάζεται τη συγκεκριμένη δυάδα και πότε μία διαφορετική σύνθεση προσφέρει καλύτερη ισορροπία.

Το 85-79 με την Μπασκόνια απέδειξε το πρώτο και ευκολότερο μέρος. Ναν και Φρανσίσκο μπορούν να συνυπάρξουν και να δημιουργήσουν για τους συμπαίκτες τους. Δεν απέδειξε ακόμη ότι αυτή θα είναι η καλύτερη πεντάδα του Παναθηναϊκού όταν ο Ναν φτάσει στο 100% και οι απαιτήσεις μεγαλώσουν.

Για τον Ομπράντοβιτς αυτή είναι μία ευχάριστη σπαζοκεφαλιά, αλλά παραμένει σπαζοκεφαλιά. Δύο παίκτες που θέλεις να έχουν την μπάλα είναι πολυτέλεια. Το να τους κάνεις εξίσου επικίνδυνους όταν δεν την έχουν, είναι το πραγματικό στοίχημα.