Η απόκτηση του Ταϊρίκ Τζόουνς δεν είναι απλώς μια ακόμη μεταγραφή για να γεμίσει το ρόστερ, αλλά η κίνηση που μετατρέπει τον Ολυμπιακό από διεκδικητή σε φαβορί. Κοιτάζοντας τη συνολική εικόνα της ομάδας, νιώθεις πως το παζλ ολοκληρώθηκε με τον πιο πειστικό τρόπο. Η φροντ λάιν των ερυθρολεύκων αποκτά πλέον μια τρομακτική πληρότητα που επιτρέπει στον Γιώργο Μπαρτζώκα να κοιμάται ήσυχος, γνωρίζοντας πως έχει λύσεις για κάθε σενάριο που θα του παρουσιάσει ο αντίπαλος.
Εδώ και τρεις μήνες ήταν φανερό πως κάτι έλειπε πίσω από τον Νίκολα Μιλουτίνοφ. Ο Χολ μπορεί να χάριζε στιγμές μαγείας με τα εξωπραγματικά του άλματα στα 370 εκατοστά, όμως το μπάσκετ στο υψηλότερο επίπεδο απαιτεί ουσία και όχι μόνο θέαμα. Οι λάθος τοποθετήσεις και η απροθυμία στο μποξ άουτ ήταν πληγές που δεν μπορούσαν να κρυφτούν πίσω από εντυπωσιακά καρφώματα. Η άμυνα θέλει επαφή και σπρώξιμο, στοιχεία που απουσίαζαν από το ρεπερτόριο του, αφήνοντας την ομάδα εκτεθειμένη στα ριμπάουντ.
Ταϊρίκ Τζόουνς – Η «αλητεία» που έλειπε από τη ρακέτα
Ο Τζόουνς έρχεται να φέρει ακριβώς αυτό που έλειπε, δηλαδή το «ξύλο» και την καλή έννοια της αλητείας στο παρκέ. Είναι ένας παίκτης που βάζει το κορμί του στη φωτιά, έχει την αίσθηση του παιχνιδιού και δεν φοβάται να λερωθεί για να κερδίσει μια κατοχή. Αυτό το πάθος είναι μεταδοτικό και απαραίτητο για μια ομάδα που θέλει να φτάσει μέχρι το τέλος, θυμίζοντας στοιχεία που βλέπουμε μόνο σε παίκτες όπως ο ΜακΚίσικ ή ο παροπλισμένος Λάρι.
Το τέλος της κατάρρευσης
Το μεγαλύτερο κέρδος όμως από αυτή την κίνηση είναι η ισορροπία που φέρνει στη δεύτερη πεντάδα. Είδαμε πολλές φορές φέτος την ομάδα να χάνει τον ρυθμό της και να καταρρέει όταν οι βασικοί έπαιρναν ανάσες. Τώρα αυτό το σενάριο μοιάζει με κακό όνειρο που ανήκει στο παρελθόν. Με τον Μόντε Μόρις να οργανώνει και τον Τζόουνς να καθαρίζει τη ρακέτα, ο πάγκος του Ολυμπιακού μετατρέπεται σε υπερόπλο.
Φανταστείτε την πολυτέλεια του προπονητή να έχει δύο ισάξιες πεντάδες. Από τη μία Γουόκαπ, Ντόρσεϊ, Βεζένκοβ, Μιλουτίνοφ και από την άλλη Μόρις, Φουρνιέ, Παπανικολάου, Πίτερς, Τζόουνς. Είναι ένα ρόστερ που προκαλεί ίλιγγο και φόβο στους αντιπάλους. Μοναδική ίσως εκκρεμότητα παραμένει η αθλητικότητα στη θέση «4» δίπλα στον Πίτερς, όμως με τέτοια ποιότητα, αυτό μοιάζει πταίσμα. Αν ο Μόρις βρει τον ρυθμό του και επιστρέψει ο Γουόρντ, ο δρόμος για το τρόπαιο είναι πλέον ορθάνοιχτος.
