Η αναμέτρηση απέναντι στον Παναιτωλικό δεν ήταν απλώς άλλο ένα ενενηντάλεπτο ρουτίνας για το ελληνικό πρωτάθλημα. Αποτέλεσε τον καμβά πάνω στον οποίο ο Βάσκος προπονητής δοκίμασε ένα νέο επιθετικό όπλο που ενδέχεται να αλλάξει εντελώς την ισορροπία στα άκρα της ομάδας. Ο Αντρέ Λουίζ πήρε φανέλα βασικού και μέσα σε 83 λεπτά πρόλαβε να δείξει ότι το ποδοσφαιρικό του θράσος περισσεύει.
Δεν μιλάμε για μια κλασική πρεμιέρα όπου ο παίκτης ψάχνει φοβισμένα τα πατήματά του. Μιλάμε για μια δήλωση προθέσεων απέναντι στις κλειστές άμυνες που συναντούν συχνά οι ερυθρόλευκοι στην Ελλάδα. Η εντολή από τον πάγκο ήταν σαφής και αφορούσε την πλήρη απομόνωση στα άκρα. Ο νεαρός μεσοεπιθετικός κλήθηκε να πάρει την μπάλα και να εκθέσει τους αντίπαλους αμυντικούς στο ένας εναντίον ενός.
Οι αριθμοί που φανερώνουν ποδοσφαιρική άγνοια κινδύνου
Όταν εξετάζουμε την επιρροή ενός ακραίου επιθετικού στον Ολυμπιακό οι εντυπώσεις συχνά ξεγελούν και ο ενθουσιασμός της κερκίδας θολώνει την κρίση. Τα στατιστικά όμως από το συγκεκριμένο απόγευμα δημιουργούν μια εντελώς νέα συζήτηση για τη νοοτροπία που φέρνει ο παίκτης. Είναι χαρακτηριστικό πως επέλεξε την ατομική ενέργεια από την ασφάλεια της σίγουρης πάσας προς τους συμπαίκτες του.
Ας δούμε τα στοιχεία που δίνουν ουσία στην εμφάνισή του
- Πήρε την μπάλα 57 φορές διεκδικώντας πάντα την πρωτοβουλία των κινήσεων
- Δημιούργησε δέκα τελικές προσπάθειες σπάζοντας το φετινό ρεκόρ της ομάδας
- Τόλμησε έντεκα ντρίμπλες ξεπερνώντας ακραίους επιθετικούς με τεράστια εμπειρία
Εδώ ακριβώς κρύβεται η ουσία και η είδηση. Μπορεί οι πετυχημένες ντρίμπλες να ήταν μόλις δύο και τα καλύτερα σουτ του να βρήκαν απάντηση από τον Κουτσερένκο. Η επιμονή του όμως να δοκιμάζει ξανά και ξανά αποδεικνύει έναν αθλητή με τεράστια αυτοπεποίθηση που δεν λυγίζει από την πίεση. Ούτε ο Ποντένσε ούτε ο Ζέλσον δεν έφτασαν σε τέτοια νούμερα προσπαθειών σε ένα μόνο ματς φέτος και αυτό λέει πολλά για την ψυχολογία του Βραζιλιάνου.
Η οριστική μετάβαση στη μετά Στρεφέτσα εποχή
Το μεγάλο στοίχημα για την πειραϊκή ομάδα ήταν πάντα η εύρεση ενός παίκτη που θα γεμίζει την πλευρά με ενέργεια και απρόβλεπτες κινήσεις. Η σύγκριση με τον Γκαμπριέλ Στρεφέτσα έρχεται αναπόφευκτα στο προσκήνιο και το συμπέρασμα είναι ήδη ηχηρό. Εκεί που υπήρχε διστακτικότητα και μια λειψή επιθετική λειτουργία τώρα υπάρχει κάθετο ποδόσφαιρο και ένταση.
Η γεμάτη παρουσία του νέου μεταγραφικού αποκτήματος δημιουργεί νέες προσδοκίες για τον τρόπο που θα επιτίθεται ο σύλλογος από εδώ και πέρα. Ένας 23χρονος που μπαίνει στο γήπεδο και απαιτεί συνεχώς την μπάλα δείχνει ότι κατανοεί απόλυτα το βάρος των απαιτήσεων. Το ζητούμενο δεν είναι αν κάθε ενέργεια θα καταλήγει σε γκολ αλλά η διαρκής απειλή που προκαλεί ανισορροπία στις αντίπαλες άμυνες. Το μέλλον μοιάζει σαφώς πιο επιθετικό.
