Στο σκληρό σύμπαν που ονομάζεται Survivor η επιβίωση δεν είναι πάντα θέμα μυϊκής δύναμης αλλά και ψυχικού σθένους. Η Κέλλυ Μποφίλιου ολοκλήρωσε τον κύκλο της στον Άγιο Δομίνικο αποδεικνύοντας πως ακόμα και σε ένα άκρως ανταγωνιστικό ριάλιτι μπορείς να διατηρήσεις τον χαρακτήρα σου αναλλοίωτο. Η ήττα της στη μονομαχία από τον Γιάννη Ρέβη δεν ήταν απλώς το αποτέλεσμα ενός αγωνίσματος αλλά η φυσική εξέλιξη μιας πορείας που έφτασε στο ταβάνι της.
Στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει να ταυτιζόμαστε με τους ανθρώπους που παλεύουν κόντρα στα προγνωστικά. Η Κέλλυ δεν ήταν ποτέ η “μηχανή” των πόντων όμως η μαχητικότητα που επέδειξε κέρδισε το σεβασμό των συμπαικτών της. Αυτό το στοιχείο είναι που κάνει την αποχώρηση αυτή να πονάει λίγο περισσότερο καθώς χάνεται μια φωνή λογικής και ηρεμίας από την καθημερινότητα των παραλιών.
Ο οικονομικός απολογισμός και η σκληρή πραγματικότητα
Πέρα από το συναίσθημα υπάρχει πάντα και η πρακτική πλευρά της συμμετοχής σε ένα τέτοιο πρόγραμμα στον ΣΚΑΪ. Η παραμονή της για έξι εβδομάδες δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση ειδικά για έναν άνθρωπο που δεν είχε την αθλητική υποδομή άλλων συμμετεχόντων. Η συμφωνία που είχε κάνει απέφερε καρπούς σε οικονομικό επίπεδο καθώς επιστρέφει με 3.000 ευρώ στις αποσκευές της.
Αυτό το ποσό ίσως φαντάζει μικρό σε σύγκριση με τα “χρυσά” συμβόλαια των προηγούμενων ετών όμως για τα τρέχοντα δεδομένα της ελληνικής τηλεόρασης είναι μια τίμια ανταμοιβή για τον κόπο της. Η Κέλλυ κατάφερε να μείνει στο παιχνίδι περισσότερο από όσο πολλοί πίστευαν στην αρχή και αυτό είναι η μεγαλύτερη νίκη της.
- Η αποχώρησή της αλλάζει τις ισορροπίες στις παρέες της παραλίας
- Οι “μαχητές” χάνουν έναν άνθρωπο που πρόσφερε ηρεμία στο συμβούλιο
- Η εστίαση πλέον στρέφεται αποκλειστικά στις αθλητικές επιδόσεις
Η δική μου οπτική είναι πως τέτοιες παρουσίες βοηθούν τη τηλεθέαση να παραμείνει σε ανθρώπινα επίπεδα μακριά από τις ακρότητες. Η Κέλλυ Μποφίλιου φεύγει έχοντας κερδίσει κάτι πιο σημαντικό από το έπαθλο και αυτό είναι η υστεροφημία της στον τηλεοπτικό στίβο.
