Η εικόνα του Ολυμπιακού στο παρκέ απέναντι στο Μαρούσι ήταν ακριβώς αυτή που περιμέναμε από μια ομάδα που έχει μάθει να ζει με την πίεση του φαβορί. Η άνετη επικράτηση με 91-67 και η πρόκριση στον μεγάλο τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας ήρθε μέσα από μια επιθετική πολυφωνία που τρομάζει κάθε αντίπαλο. Με 15/36 τρίποντα και τον Βεζένκοφ να θυμίζει ξανά γιατί είναι ο ηγέτης αυτής της ομάδας, οι Πειραιώτες έστησαν ένα πάρτι στην επίθεση που δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης.
Ωστόσο ο αθλητισμός έχει έναν δικό του τρόπο να σου υπενθυμίζει πως τίποτα δεν είναι ρόδινο. Η στιγμή που ο Μιλουτίνοφ αποχώρησε με πρόβλημα στον αντίχειρα πάγωσε το γήπεδο και άλλαξε αμέσως την ψυχολογία στον πάγκο του Μπαρτζώκα. Σε μια σεζόν όπου οι λεπτομέρειες κρίνουν τους τίτλους, ένας τραυματισμός βασικού πυλώνα λίγο πριν τη μάχη του τροπαίου είναι το χειρότερο δυνατό σενάριο για την ελληνική πραγματικότητα.
Η κυριαρχία των σουτέρ και η επιστροφή του Μόρις
Από το πρώτο δεκάλεπτο η διαφορά ποιότητας ήταν χαοτική. Οι παίκτες του Ολυμπιακού μπήκαν με το “μαχαίρι στα δόντια” γράφοντας ένα επιμέρους 21-6 που ουσιαστικά τελείωσε το ματς πριν καν αρχίσει. Το εντυπωσιακό 7/11 από την περιφέρεια στην εκκίνηση έδειξε πως η συγκέντρωση ήταν σε επίπεδα Euroleague.
- Ο Παπανικολάου έδωσε το σύνθημα με 12 πόντους και αστείρευτη ενέργεια στην άμυνα.
- Η επανεμφάνιση του Μόρις με τα ερυθρόλευκα πρόσθεσε επιπλέον λύσεις και ενθουσιασμό στην εξέδρα.
- Η δημιουργία λειτούργησε υποδειγματικά με 14 ασίστ ήδη από το πρώτο ημίχρονο.
Το Μαρούσι προσπάθησε να αντιδράσει με τους Σάλας και Κουζέλογλου να παλεύουν μόνοι τους, αλλά η διαφορά επιπέδου στην Ελλάδα παραμένει τεράστια όταν οι μεγάλοι αποφασίζουν να πατήσουν το γκάζι.
Το θρίλερ του τελικού και η διαχείριση της απώλειας
Η πρόκριση στον τελικό είναι το αυτονόητο για αυτόν τον Ολυμπιακό, όμως η επόμενη μέρα φέρνει ερωτηματικά. Η διαχείριση της κούρασης και ο φόβος για τα αποτελέσματα των εξετάσεων του Σέρβου σέντερ δημιουργούν μια περίεργη συνθήκη. Στην Ελλάδα έχουμε μάθει να θεοποιούμε τη νίκη, αλλά εδώ το διακύβευμα είναι η διάρκεια.
Ο Πίτερς με τα καθοριστικά του σουτ στην τελευταία περίοδο κλείδωσε το τελικό 91-67, αποδεικνύοντας πως ο Ολυμπιακός διαθέτει το βάθος να καλύψει κενά. Παρόλα αυτά, ένας τελικός είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία, όπου το συναίσθημα και η πνευματική ετοιμότητα παίζουν μεγαλύτερο ρόλο από τα στατιστικά. Οι Πειραιώτες πάνε να διεκδικήσουν την κούπα, αλλά η χαρά τους είναι συγκρατημένη και αυτό λέει πολλά για τη νοοτροπία που έχει χτιστεί στο λιμάνι.
