NBA Europe: Οι 6 ομάδες της EuroLeague που θέλει και γιατί λείπει ο Ολυμπιακός

Το NBA Europe έχει περάσει πλέον από τις γενικές συζητήσεις στα ονόματα. Σύμφωνα με δημοσίευμα του BasketNews στις 29 Οκτωβρίου, το οποίο επικαλείται πληροφορίες της Meridian Sport, έξι σημερινές ομάδες της EuroLeague βρίσκονται στο πλάνο για τη νέα ευρωπαϊκή διοργάνωση που ετοιμάζουν NBA και FIBA.

Η λίστα περιλαμβάνει Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα, Φενέρμπαχτσε, Μπάγερν Μονάχου, Βιλερμπάν και Παναθηναϊκό. Ο Ολυμπιακός δεν βρίσκεται σε αυτή τη συγκεκριμένη εξάδα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έχει αποκλειστεί από το NBA Europe, ούτε ότι οι έξι ομάδες έχουν συμφωνήσει να αποχωρήσουν από τη EuroLeague.

Εδώ βρίσκεται η πρώτη μεγάλη παγίδα της είδησης. Πρόκειται για ομάδες που εξετάζονται στο σχεδιασμό και όχι για έξι υπογραφές. Παράλληλα, η Αθήνα και η Κωνσταντινούπολη παραμένουν στις αγορές που ενδιαφέρουν επίσημα το NBA, άρα ούτε η ελληνική ούτε η τουρκική αγορά βρίσκονται εκτός σχεδίου.

Οι έξι ομάδες και το σχέδιο των 16

Το NBA Europe σχεδιάζεται με 16 ομάδες, από τις οποίες οι 12 προβλέπεται να αποτελούν μόνιμες θέσεις και οι τέσσερις να προκύπτουν μέσω αγωνιστικής διαδικασίας. Το NBA και η FIBA έχουν ήδη προχωρήσει σε διαδικασία προσφορών από επενδυτές και ομάδες, με το ενδιαφέρον να είναι τεράστιο.

Οι βασικές πόλεις που έχουν μπει στο πλάνο είναι Αθήνα, Κωνσταντινούπολη, Μαδρίτη, Βαρκελώνη, Μόναχο, Βερολίνο, Παρίσι, Λυών, Μιλάνο, Ρώμη, Λονδίνο και Μάντσεστερ. Η φιλοσοφία είναι εμφανής. Το NBA δεν κοιτάζει μόνο ποιος έχει τις περισσότερες EuroLeague, αλλά κυρίως μεγάλες αγορές, οικονομική δυναμική, γήπεδα και δυνατότητα προσέλκυσης επενδυτών.

Οι προσφορές που έχουν αναφερθεί για μόνιμες θέσεις κινούνται από 500 εκατομμύρια έως 1 δισεκατομμύριο δολάρια, ενώ έχουν υπάρξει και προτάσεις πάνω από αυτό το επίπεδο. Περισσότεροι από 120 υποψήφιοι επενδυτές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον σε προηγούμενο στάδιο και πάνω από 20 αθλητικοί οργανισμοί είχαν καταθέσει προτάσεις.

Και εδώ αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα για το NBA. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ δεν είναι μόνο αγορά. Είναι Ρεάλ Μαδρίτης εναντίον Μπαρτσελόνα, Ολυμπιακός εναντίον Παναθηναϊκού, Φενέρμπαχτσε εναντίον Αναντολού Εφές, Παρτίζαν εναντίον Ερυθρού Αστέρα. Είναι αντιπαλότητες που υπάρχουν πριν από τη δημιουργία οποιασδήποτε νέας λίγκας.

Οι αριθμοί των γηπέδων το αποδεικνύουν. Την περασμένη σεζόν ο Παναθηναϊκός είχε μέσο όρο περίπου 18.500 θεατές, ο Ολυμπιακός πάνω από 12.000 και η Φενέρμπαχτσε πάνω από 10.000. Η Ζάλγκιρις πλησίασε τις 15.000 και οι δύο μεγάλες ομάδες του Βελιγραδίου βρέθηκαν επίσης στις κορυφαίες θέσεις.

Αυτό είναι έτοιμο προϊόν. Δεν χρειάζεται πέντε ή δέκα χρόνια για να δημιουργήσει κοινό.

Το Λονδίνο μπορεί να είναι τεράστια εμπορική αγορά, αλλά η ύπαρξη εκατομμυρίων κατοίκων δεν δημιουργεί αυτόματα μία μεγάλη μπασκετική ομάδα. Και για να είμαστε ακριβείς, δεν υπάρχει σημερινό σχέδιο για London Towers. Το NBA μιλά για franchise στο Λονδίνο, ενώ στην πόλη υπάρχει ήδη το μπασκετικό brand των Λόντον Λάιονς.

Το δύσκολο για το NBA δεν είναι να πουλήσει εισιτήρια σε ένα μεγάλο event στο Λονδίνο. Είναι να κάνει τον φίλαθλο να ενδιαφέρεται την Τρίτη του Ιανουαρίου για ένα Λονδίνο εναντίον Λυών περισσότερο απ’ όσο ενδιαφέρεται για Ολυμπιακός εναντίον Παναθηναϊκού ή Φενέρμπαχτσε εναντίον Ρεάλ Μαδρίτης.

Γιατί λείπει ο Ολυμπιακός και πού μπορεί να αποτύχει το NBA

Η απουσία του Ολυμπιακού από τη συγκεκριμένη λίστα είναι εντυπωσιακή, αλλά χρειάζεται σωστή ανάγνωση. Ο Ολυμπιακός στη Euroleague είναι ένας από τους 13 μετόχους της διοργάνωσης και έχει ήδη εμφανιστεί μεταξύ των ομάδων που αντιμετωπίζουν με μεγάλη επιφύλαξη τους όρους που έχουν συζητηθεί με το NBA.

Σε προηγούμενο γύρο συζητήσεων, ο Ολυμπιακός είχε τοποθετηθεί στην πλευρά των συλλόγων που δεν θεωρούσαν αποδεκτή την πρόταση όπως είχε παρουσιαστεί. Αυτό δεν ισοδυναμεί με μόνιμο «όχι» στο NBA Europe. Σημαίνει ότι οι Πειραιώτες δεν έχουν λόγο να εγκαταλείψουν εύκολα μία διοργάνωση στην οποία είναι ιδιοκτήτες για να πληρώσουν τεράστια ποσά προκειμένου να αποκτήσουν θέση σε μία καινούργια.

Το οικονομικό παράδοξο είναι προφανές. Η EuroLeague υποστηρίζει ότι ένας ιστορικός σύλλογος δεν μπορεί να αξιολογεί μόνο τα μελλοντικά έσοδα ενός NBA Europe χωρίς να υπολογίζει το αρχικό κόστος εισόδου. Αν μία θέση απαιτεί εκατοντάδες εκατομμύρια, η εξίσωση αλλάζει δραματικά.

Υπάρχει και δεύτερη μεγάλη εξέλιξη. Οι 13 μέτοχοι της EuroLeague θέλουν, σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της διοργάνωσης Τσους Μπουένο, να αντιμετωπιστούν ως ενιαίο σύνολο σε μία ενδεχόμενη συνεργασία. Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα, Φενέρμπαχτσε, Αναντολού Εφές, Μπάγερν Μονάχου, Βιλερμπάν, Αρμάνι Μιλάνο, Μακάμπι Τελ Αβίβ, Μπασκόνια, Ζάλγκιρις και ΤΣΣΚΑ Μόσχας αποτελούν τον σημερινό πυρήνα των μετόχων.

Άρα το spoiler είναι διαφορετικό από το εύκολο σενάριο ότι το NBA θα πάρει έξι ομάδες και θα τελειώσει τη EuroLeague. Δεν είναι καθόλου τόσο απλό.

Αν το NBA πάρει Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα αλλά δεν πάρει Ολυμπιακό, θα του λείψει ένα από τα ισχυρότερα σταθερά αγωνιστικά και οπαδικά brands της διοργάνωσης. Αν έχει μόνο μία μεγάλη ελληνική ομάδα, χάνει το ντέρμπι που δημιουργεί την ίδια την αξία της αγοράς. Το ίδιο πρόβλημα εμφανίζεται στην Τουρκία αν πάρει μόνο τη Φενέρμπαχτσε και αφήσει απέναντι την Αναντολού Εφές.

Η προηγούμενη ανάλυση για τη συμφωνία EuroLeague και NBA είχε ήδη αναδείξει ακριβώς αυτό το δίλημμα για τον Ολυμπιακό. Περισσότερα χρήματα δεν σημαίνουν αυτόματα καλύτερη συμφωνία όταν ο σύλλογος πρέπει να παραχωρήσει μέρος του ελέγχου που έχει σήμερα ως μέτοχος.

Και εδώ βρίσκεται ο βασικός λόγος που ένα NBA Europe χωρίς αρκετές από τις ιστορικές ελληνικές, τουρκικές, λιθουανικές και σερβικές δυνάμεις μπορεί να δυσκολευτεί σοβαρά. Το NBA μπορεί να αγοράσει παραγωγή, τηλεοπτική τεχνογνωσία και marketing. Δεν μπορεί να αγοράσει άμεσα δεκαετίες αντιπαλότητας.

Ένα καινούργιο franchise στο Λονδίνο μπορεί σε δέκα χρόνια να γίνει σπουδαίο. Ένα νέο project στο Μάντσεστερ μπορεί να δημιουργήσει κοινό. Αυτό όμως είναι στοίχημα και όχι δεδομένο. Ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, η Φενέρμπαχτσε, η Παρτίζαν, ο Ερυθρός Αστέρας και η Ζάλγκιρις δεν χρειάζονται περίοδο εκμάθησης για να δημιουργήσουν ατμόσφαιρα και ενδιαφέρον.

Το NBA έχει από την άλλη ένα τεράστιο πλεονέκτημα που δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Διαθέτει κεφάλαια, παγκόσμιο brand, εμπορική τεχνογνωσία και πρόσβαση σε επενδυτές σε επίπεδο που η σημερινή EuroLeague δύσκολα μπορεί να πλησιάσει. Αν καταφέρει να παντρέψει αυτά τα στοιχεία με τις ιστορικές ομάδες, το project μπορεί να αλλάξει ολόκληρο το ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Αν επιχειρήσει να αντικαταστήσει την ευρωπαϊκή μπασκετική κουλτούρα με franchises που επιλέχθηκαν κυρίως επειδή βρίσκονται στις μεγαλύτερες οικονομικές αγορές, το ρίσκο εκτοξεύεται.

Για τον Ολυμπιακό αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος πανικού επειδή απουσιάζει από μία λίστα έξι ομάδων. Η Αθήνα παραμένει αγορά-στόχος, ο Ολυμπιακός είναι μέτοχος της EuroLeague και η πραγματική διαπραγμάτευση αφορά πολύ περισσότερα από μία πρόσκληση.

Το πραγματικό spoiler είναι ότι η μάχη δεν θα κριθεί στο αν το NBA μπορεί να βρει δισεκατομμύρια. Αυτά φαίνεται ότι μπορεί να τα βρει. Θα κριθεί στο αν μπορεί να αποκτήσει τις ομάδες που κάνουν τον Ευρωπαίο φίλαθλο να νοιάζεται κάθε εβδομάδα.

Χωρίς αυτές, το NBA Europe μπορεί να είναι ένα πανάκριβο και εντυπωσιακό προϊόν. Δεν σημαίνει ότι θα είναι και το ευρωπαϊκό μπάσκετ που ο κόσμος θέλει να βλέπει.